ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Επιτέλους μποϊκοτάζ

Από το υπουργείο απευθύνεται στο καταναλωτικό κοινό, θερμός αγωνιστικός
χαιρετισμός. Και πάνδημη πρόσκληση σε μάχη. Σταματήστε πια να πληρώνετε
αδιαμαρτύρητα ό,τι σας ζητάνε. Μποϊκοτάρετε τις αυξήσεις τιμών αυθωρεί και
παραχρήμα, μαχητικά, ομαδικά και αποφασιστικά. Με το κεφάλι ψηλά και το
φρόνημα αδάμαστο. Διότι δεν γίνεται να γυρίσουμε πίσω στις καταναλωτικές μας
συνήθειες, να συμμαζέψουμε τις εξαπλωμένες ανάγκες μας, να συρρικνώσουμε τις
ορέξεις μας. Αυτό θα ήταν ηττοπάθεια, κατάθλιψη, υποχώρηση. Το μποϊκοτάζ είναι
μαχητικό. Όσο πρέπει ορμητικό και ενεργητικό, να νιώθεις ότι κάτι κάνεις,
συμμετέχεις, αντιδράς, διαμορφώνεις, επηρεάζεις τη μορφή των πραγμάτων. Παύεις
να είσαι ένα ασήμαντο μόριο αυτής της άμορφης και παθητικής μάζας που λέγεται
καταναλωτικό κοινό. Καταναλωτικό κοινό που έχει το κοινό να νιώθει
καταναλωμένο όσο περισσότερο καταναλώνει. Τέρμα στην ομοιομορφία του κοπαδιού,
αρχίζει η μάχη. Οπλίτες, δεκανείς, λοχίες και στρατηγοί της καθημερινότητας,
παρουσιάστε όπλα. (Κομπιουτεράκια, καλάθια της νοικοκυράς; Τι ακριβώς;). Θα
κατεβάσουμε τις τιμές με προσωπικούς αγώνες, παζάρια και δίαιτες. Με έρευνες,
συγκρίσεις τιμών και επιβράβευση των χαμηλότερων, έτσι θα γεμίσουμε και τον
ελεύθερο χρόνο μας που δεν έχουμε τι να τον κάνουμε. Καλά τα λέω ή μου
ξεφεύγει κάτι; Μήπως σημαίνει κάτι άλλο το μποϊκοτάζ. Είναι και ξένη λέξη,
κάπως ακαταλαβίστικη. Όπως λέμε σαμποτάζ, τιράζ, αβαντάζ, πραζ (αν τράου) κι
όλα τα εις -αζ. Μήπως υπάρξει σύγχυση.

Μήπως χρειάζεται και κάποιος πίνακας οδηγιών, τι ακριβώς να κάνουμε με τις
τιμές για να τους σπάσουμε τον τσαμπουκά και να τους πάρουμε τον αέρα. Ας
εκδώσει το υπουργείο κι έναν κατάλογο πρακτικών συμβουλών, να μη χάσουμε τον μπούσουλα.