ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Εξ ανατολών η Δύση

Οι Ανατολίτες θέλουν ταχεία ανάπτυξη. Δεν τους αρκεί πια ο πολιτισμός τους
αιώνων, οι παραδόσεις τους, η σοφία τους, η δεξαμενή της σοφίας τους όπου οι
Δυτικοί τόσο συχνά ζήτησαν πνευματική βοήθεια. Δεν τους αρκεί ούτε το
σοσιαλιστικό πείραμα, όπου το έζησαν κι όπως το έζησαν, θέλουν εδώ και τώρα τα
αγαθά της διεφθαρμένης Δύσης. Χωρίς φραγμό ριχτήκανε στα δάση τους, κόβουν και
κόβουν και πουλούν όσο όσο, ανοίξανε στοές για να εκμεταλλευτούν το υπέδαφος,
στήσανε βιομηχανίες χωρίς προδιαγραφές, χωρίς φίλτρα. Θέλουν όλοι εδώ και τώρα
να αποκτήσουν αυτοκίνητο, δεν τους αρκούν τα υπέροχα ποδήλατά τους, που τους
διατηρούν τόσο αξιοθαύμαστα λεπτούς και τους ζηλεύουμε εμείς εδώ και χρόνια.
Πού θα τα παρκάρουν τόσα αυτοκίνητα; Δεν τους νοιάζει. Πιάνουν τα ωραία τους
ποτάμια και τα στριμώχνουν σε φράγματα, ετοιμάζονται να πλημμυρίσουν πόλεις
της δυναστείας των Μινγκ και άλλων δυναστειών, δεν λυπούνται τίποτα. Και
ψυγεία θέλουν, να γεμίσουν τον πλανήτη χλωροφθοράνθρακες, να το κάνουν το όζον
της ατμόσφαιρας όλο τρύπες, διχτυωτό. Θα έχουν άραγε από ένα ψυγείο στο σπίτι
της πόλης κι ένα στο εξοχικό, ταυτοχρόνως εν λειτουργία, όπως συνηθίζουμε
εμείς; Πόσα δισεκατομμύρια ψυγεία; Η αιθαλομίχλη της ευρωπαϊκής ανάπτυξης ήταν
συννεφάκι μπροστά στο νέφος που παράγεται εξ ανατολών, από τη μανία τους να
γίνουν σαν εμάς, πλούσιοι, πλαδαροί, με καρδιακά προβλήματα. Ποιος τους
καθοδηγεί σ’ αυτό τον δρόμο της απωλείας; Είναι πια τόσο τεράστια η πολιτική
επιρροή των Δυτικών, τόσο ακαταμάχητη; Εξ ανατολών περιμέναμε κάτι ανώτερο. Να
έχουν κι αυτοί τις ροπές προς καλοπέραση και πλούτο, ανάπτυξη και συσσώρευση
σαν εμάς, τι απογοήτευση.