Η οργή των «μπάσταρδων»

Τα αποκαλούν «παιδιά του πολέμου», «παιδιά των Γερμαναράδων» ή απλώς
«μπάσταρδα». Είναι ο καρπός της ερωτικής συνεύρεσης Νορβηγίδων με ναζί
στρατιώτες κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, προκειμένου να δημιουργηθεί η
«ανώτερη φυλή» που ήθελε ο Χίτλερ. Και τώρα ήλθε επιτέλους η ώρα να δουν την
τιμή τους να αποκαθίσταται.

Πολ Χάνσεν. Ένα από τα «μπάσταρδα» της Νορβηγίας, μπροστά στο μαιευτήριο Λέμπενσμπορν, κοντά στο Όσλο

Στις 8 Μαΐου του 1945, ο πόλεμος δεν σταμάτησε για όλο τον κόσμο. Την ίδια
εποχή ξεκίνησε στη Νορβηγία το μαρτύριο των tyskungar, των «παιδιών των
Γερμαναράδων». Μέσα σε μια μέρα, τουλάχιστον 10.000 παιδιά ηλικίας 2, 3 ή 4
ετών στερήθηκαν τους γονείς τους: ο πατέρας τους έφυγε στη Γερμανία, η μάνα
τους ή φυλακίστηκε ή έφυγε κι αυτή. Αλλά αυτό δεν θα είναι παρά η πρώτη φάση
του μαρτυρίου τους.

Πολλά από τα παιδιά αυτά θα κλειστούν σε άθλια ιδρύματα. Άλλα θα παραδοθούν σε
οικογένειες, που θα τα κακοποιούν για χρόνια ολόκληρα. Ηθική και σωματική
παρενόχληση, εξευτελισμοί, κακοποιήσεις, βιασμοί: επί πολλές δεκαετίες, τα
«μπάσταρδα» υφίστανται όλα τα δεινά, χωρίς κανείς να ενδιαφερθεί για την τύχη
τους, ούτε καν οι κοινωνικές υπηρεσίες των σοσιαλδημοκρατών. Κι έπρεπε να
φτάσουν στα εξήντα τους χρόνια για να αποφασίσουν πολλοί απ’ αυτούς να
προσφύγουν στα δικαστήρια και να ζητήσουν από το νορβηγικό κράτος την
αποκατάσταση της τιμής τους.

«Με κακοποιούσαν»

Συγγραφέας και καλλιτέχνις, η Χάριετ βον Νίκελ είναι μια γλυκιά και σεμνή
γυναίκα. «Το 1947, σε ηλικία 4 ετών, υιοθετήθηκα από μια οικογένεια», λέει στο
περιοδικό «Λ’Εξπρές». «Με μεταχειρίζονταν σαν ζώο. Στη διάρκεια της ημέρας, με
είχαν δεμένη σε ένα δένδρο. Το βράδυ με κλείδωναν. Μετά το δείπνο και την
ανάγνωση της εφημερίδας, ο πατέρας με έδερνε. Με αποκαλούσαν “πουτάνα του
Χίτλερ”. Στα έξι μου χρόνια, ενώ περπατούσα σε μια αποβάθρα, κάποιος με έριξε
στη θάλασσα. Δεν ήξερα να κολυμπάω. Κανείς από τους περαστικούς δεν με
βοήθησε». Στο σχολείο, ο δάσκαλος την προσέβαλλε καθημερινά. Στα 9 της χρόνια,
καινούργιο τραύμα: τέσσερις μεθυσμένοι χάραξαν με το μαχαίρι τους έναν
αγκυλωτό σταυρό στο μέτωπό της. Στα 14, δραπέτευσε από αυτόν τον εφιάλτη και
πήγε να ζήσει με τους Τσιγγάνους.

Πειραματόζωα

Μια εποχή, η κυβέρνηση σκέφτηκε να απελάσει αυτά τα παιδιά στην Αυστραλία. Από
το 1956 κι ύστερα, δέκα παιδιά χρησιμοποιήθηκαν ως πειραματόζωα σε ένα
πρόγραμμα της CIA για τις συνέπειες του LSD. Τρία από αυτά πέθαναν ως
αποτέλεσμα αυτών των πειραμάτων. «Η Νορβηγία δεν είναι αυτό που νομίζετε»,
παρατηρεί ο Πολ Χάνσεν, που εργάζεται σήμερα στο Πανεπιστήμιο του Όσλο. Όταν
ήταν παιδί, τον έκλεισαν σε φρενοκομείο. «Μεγάλωσα ανάμεσα σε κραυγές και στην
οσμή ούρων και περιττωμάτων. Πήγα σχολείο μόλις για τέσσερα χρόνια, κι έτσι
μετά βίας γράφω και διαβάζω».

Επισήμως, η Νορβηγία γνωρίζει 9.000 με 12.000 «παιδιά του πολέμου», μεταξύ των
οποίων και την τραγουδίστρια Άνφριντ Λίνγκσταντ από το συγκρότημα ΑΒΒΑ. Πολλές
χιλιάδες ακόμη τέτοια παιδιά πέθαναν όμως από το αλκοόλ ή τα ναρκωτικά. Άλλα
αυτοκτόνησαν. Επτά από τα παιδιά που επέζησαν, και είναι σήμερα μεσήλικοι,
αποφάσισαν πρόσφατα να προσφύγουν στη Δικαιοσύνη. Άλλοι εκατό ετοιμάζονται να
κάνουν το ίδιο.