Τρεις «ομάδες» θυμάτων

Με ένα λεπτό θέμα, την ανάλυση των χαρακτηριστικών τών θυμάτων της 17Ν,
ασχολείται το ενδέκατο κεφάλαιο της έκθεσης ΕΛ.ΑΣ. – Σκότλαντ Γιαρντ. Οι
ερευνητές επιχειρούν να εντοπίσουν στερεότυπα στην προγενέστερη «συμπεριφορά»
της 17Ν, ώστε να προβλέψουν και να προλάβουν τα επόμενα χτυπήματα. Το
συμπέρασμα είναι ότι η οργάνωση προσπαθεί να δικαιολογήσει τη δράση της
«συνδέοντάς την με τοπικά ή παγκόσμια γεγονότα». Με κριτήριο αυτό, Έλληνες και
ξένοι παρακολουθούσαν την επικαιρότητα και προσπαθούσαν να σκεφτούν όπως οι
τρομοκράτες. Δεν είναι τυχαίο ότι μετά τη Γένοβα υπήρχαν φόβοι για χτύπημα εις
βάρος Ιταλών διπλωματών. Τελικά, η οργάνωση επιχείρησε ένα χτύπημα όλο κι όλο
μετά τον Σόντερς, τη βόμβα στον Πειραιά, κι αυτό πήγε στραβά. Το δωδέκατο
κεφάλαιο αφορά τα οχήματα που χρησιμοποίησε η 17Ν και εντοπίζει την προτίμηση
της οργάνωσης σε ιαπωνικά οχήματα.

10.1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

10.2. Η ανάλυση των θυμάτων της 17Ν αποκαλύπτει ότι θα μπορούσαν να
ταξινομηθούν στις τρεις ακόλουθες ομάδες, που υποδηλώνουν μια αλλαγή στην
πολιτική νοοτροπία της οργάνωσης με το πέρασμα του χρόνου:

(1975-1980)

* Επιθέσεις
εθνικιστικού/πολιτικού/κοινωνικο-οικονομικού/αντιαμερικανικού χαρακτήρα

(1983-1997)

* Επιθέσεις αντιαμερικανικού/αντινατοϊκού χαρακτήρα

(1998-2000)

10.2. Η ανάλυση, πιο συγκεκριμένα, των επιθέσεων που προηγήθηκαν της
δολοφονίας του Σόντερς αποκαλύπτει ότι επρόκειτο για μια σειρά επιθέσεων που
ξεκίνησαν την 5η Μαΐου 1999. Υπήρξε σταδιακή αύξηση της βίας, με επιθέσεις
εναντίον στόχων που σχετίζονταν με ΝΑΤΟϊκές χώρες, οι οποίες είχαν εμπλακεί
στη διαμάχη του Κοσόβου.

10.3. Θα μπορούσαμε να εικάσουμε ότι η 17Ν υπέστη μια ήττα όταν ένας
από τους τρομοκράτες της τραυματίστηκε, στη διάρκεια της επίθεσης στην οικία
του Γερμανού πρέσβη. Το περιστατικό αυτό δεν ήταν το τελευταίο της σειράς,
καθώς η 17Ν δεν είχε εκδώσει σχετική «Προκήρυξη». Ο ακόλουθος πίνακας
περιλαμβάνει τις επιθέσεις που είχαν σχέση με το Κόσοβο και τους ΝΑΤΟϊκούς
βομβαρδισμούς σε αυτό:

10.4. Από τα ανωτέρω δεν προκύπτει κάποιο σαφές επαναλαμβανόμενο
μοτίβο. Εκείνο που καθίσταται σαφές, είναι ότι η 17Ν υποκινείται από τους
ακόλουθους παράγοντες:

* Πολιτικούς

* Εθνικιστικούς

* Κοινωνικο-οικονομικούς

* Ποινική Δικαιοσύνη

10.5. Συμπέρασμα

Η ανάλυση της μεθοδολογίας της 17Ν όσον αφορά την επιλογή των στόχων
αποκαλύπτει ότι οι τρομοκράτες προσπαθούν να δικαιολογήσουν τη δράση τους
συνδέοντάς την με τοπικά ή παγκόσμια γεγονότα. Η συνεχής παρακολούθηση των
εξελίξεων, των επεισοδίων και των αξιοσημείωτων γεγονότων που συνδέονται με
τις περιοχές που αναφέρθηκαν πιο πάνω, θα επιτρέψει τη λήψη προληπτικών
αντιτρομοκρατικών μέτρων. Η βρετανική «Επιχείρηση Ουράνιο Τόξο» εναντίον της
τρομοκρατίας, που είχε αρχικά στόχο την καταπολέμηση της τρομοκρατίας στο
Λονδίνο και διεξήχθη, κατόπιν, με συντονισμό σε εθνικό επίπεδο, παρέχει ένα
άριστο πρότυπο, στοιχεία του οποίου θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν στην
Αθήνα.

Προτίμηση στα ιαπωνικά οχήματα

ΟΧΗΜΑΤΑ

11. Εισαγωγή

Στίβεν Σόντερς. Οι δολοφόνοι φαίνεται ότι τον ενέταξαν στους στόχους που είχαν σχέσεις με νατοϊκές χώρες που είχαν εμπλακεί στη διαμάχη του Κοσόβου

11.1. Οι τρομοκράτες της 17Ν έχουν χρησιμοποιήσει σταθερά κλεμμένα
αυτοκίνητα στις επιθέσεις τους. Παρ’ όλο που η μάρκα και το μοντέλο των
οχημάτων ποίκιλλε μεταξύ αυτοκινήτων, μικρών φορτηγών και μοτοσικλετών, υπήρχε
μια τάση να χρησιμοποιούνται ιαπωνικά οχήματα. Εξίσου σταθερή ήταν η χρήση
πινακίδων που δεν ταίριαζαν με τον τύπο ή την κατηγορία του οχήματος. Οι
πινακίδες κλέβονταν συχνά από κάποιο άλλο όχημα και κατόπιν τοποθετούνταν στο
όχημα με το οποίο επρόκειτο να γίνει η βομβιστική επίθεση ή στο όχημα
διαφυγής. Αν, για παράδειγμα, το κλεμμένο όχημα ήταν μάρκας Honda, οι
πινακίδες που τοποθετούνταν σε αυτό παρέπεμπαν σε Toyota. Μερικές φορές οι
πινακίδες δεν είχαν κλαπεί, αλλά είχαν κατασκευαστεί από ποικιλία υλικών,
μεταξύ των οποίων χαρτί, πλαστικό και μέταλλο.

11.2. Η μέθοδος της τοποθέτησης πινακίδων που δεν ταίριαζαν με τον τύπο
ή την κατηγορία του οχήματος ήταν σύνηθες φαινόμενο. Ουδεμία εξήγηση προέκυψε
γι’ αυτή τη μεθοδολογία. Προτάθηκαν, ωστόσο, διάφορες θεωρίες:

* Θα μπορούσε να είναι μία μέθοδος – σήμα κατατεθέν που χρησιμοποιούσε
η 17Ν, ώστε να αναγνωρίζει τα οχήματά της.

* Ήταν ένα σημάδι της αλαζονικής πεποίθησης των τρομοκρατών ότι ήταν
υπεράνω του νόμου, ότι δεν μπορούσαν να συλληφθούν.

* Το άτομο ή τα άτομα που έκλεβαν τα οχήματα ή τις πινακίδες δεν είχαν
επίγνωση της χρήσης για την οποία προορίζονταν και δεν ήταν δυνατόν να
ταιριάξουν όχημα και πινακίδα.

11.3. Ένα ενδιαφέρον περιστατικό συνέβη στις 13 Ιουλίου 1988, το οποίο
αποδόθηκε στη 17Ν επειδή χρησιμοποιήθηκε 38άρι περίστροφο, παρ’ όλο που η
οργάνωση δεν ανέλαβε την ευθύνη. Ένα κλεμμένο όχημα χρησιμοποιήθηκε στη
διάρκεια μιας ληστείας σε ταχυδρομείο, στην οδό Πατησίων 316, στην Αθήνα,
βόρεια της Λεωφόρου Κηφισίας. Τόσο το όχημα όσο και οι πινακίδες του είχαν
κλαπεί από τη βορειοδυτική Αθήνα, μια περιοχή που δεν είχε συνδεθεί πρωτύτερα
με κλοπές της 17Ν. Ο τόπος της ληστείας, ωστόσο, βρισκόταν πολύ κοντά στην
περιοχή από όπου είχαν κλαπεί παλαιότερα οχήματα. Αυτό θα μπορούσε να σημαίνει
ότι οι δράστες δεν ήθελαν να κλέψουν ένα αυτοκίνητο από την ίδια περιοχή όπου
επρόκειτο να διαπράξουν στη συνέχεια εγκληματικές πράξεις. Διότι το όχημα θα
μπορούσε να αναγνωριστεί από τον ιδιοκτήτη, έναν προσεκτικό αστυνομικό ή
κάποιο άλλο άτομο πριν ή κατά τη διάρκεια της ληστείας.

11.4. Η ανάλυση της χρήσης των οχημάτων από τη 17Ν έφερε στο φως τις
ακόλουθες δυνατότητες έρευνας:

* ΔΡΑΣΗ: Πρέπει να διατηρηθεί η στενή συνεργασία με τις υπηρεσίες της
ΕΛ.ΑΣ. που χειρίζονται τις αρχικές αναφορές και την επακόλουθη έρευνα γύρω από
κλεμμένα οχήματα και πινακίδες. Με αυτόν τον τρόπο θα μπορούσαν να ανασταλούν
πιθανές επιθέσεις της 17Ν ενόσω βρίσκονται ακόμη σε προπαρασκευαστικό στάδιο.

* ΔΡΑΣΗ: Να εντοπιστούν και να συλληφθούν άτομα που ειδικεύονται στις
κλοπές ιαπωνικών οχημάτων: θα μπορούσαν να αποκαλυφθούν με αυτό τον τρόπο
σχέσεις με υπόπτους για συμμετοχή στη 17Ν.

11.5. Συμπέρασμα

11.6. Η ανάλυση αποκάλυψε ότι η χρήση κλεμμένων οχημάτων, συχνά
ιαπωνικών, ήταν σύνηθες χαρακτηριστικό των επιθέσεων της 17Ν. Αποκαλύφθηκε
επίσης ότι σε πολλές περιπτώσεις, συνδέονταν με το όχημα τρεις ή και
περισσότεροι τρομοκράτες. Η σύνδεση αυτή μπορεί να είχε σχέση με την ώρα της
κλοπής, όταν αλλάζονταν οι πινακίδες, όταν τοποθετούνταν μέσα στο όχημα σάκοι
με τσιμέντο ή με τη διάπραξη της επίθεσης.

11.7. Τα οχήματα έχουν διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην προετοιμασία
και τη διάπραξη πολλών επιθέσεων της 17Ν. Ως εκ τούτου, είναι ένας παράγοντας
που πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη σε οποιαδήποτε επιχείρηση για τον εντοπισμό
των τρομοκρατών.