Εμπόριο δύο ταχυτήτων

Με δύο ταχύτητες τρέχει το εμπόριο. Την ίδια στιγμή που οι μικρές
επιχειρήσεις ελαχιστοποιούν το κέρδος τους στη διάρκεια των εκπτώσεων για να
πουλήσουν τα εμπορεύματά τους, μεγάλες αλυσίδες δεν έχουν μόνο ξεπουλήσει αλλά
ήδη έχουν γεμίσει τα ράφια τους με τις νέες χειμερινές κολεξιόν.

Η είσοδος μεγάλων ξένων αλυσίδων αλλά και η παρουσία ισχυρών ελληνικών
δημιούργησε εντελώς διαφορετικές συνθήκες στην ελληνική αγορά και τα
αποτελέσματα είναι ορατά. Οι διαφορετικές ταχύτητες με τις οποίες κινούνται οι
επιχειρήσεις του λιανεμπορίου φαίνονται και από τις δυνατότητες που έχουν στο
να γίνουν ελκυστικές στους πελάτες τους, διασφαλίζοντας όμως για λογαριασμό
τους αυξημένα κέρδη και πωλήσεις.

Έχουν ξεπουλήσει

Έτσι την ίδια στιγμή που οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις του κλάδου έχουν φθάσει
τα ποσοστά των εκπτώσεων στο 70% έως και 80%, μεγάλοι της αγοράς (όπως η Zara
και η Marks & Spencer) έχουν ήδη ξεπουλήσει και εφοδιάσει τα καταστήματά
τους με τις νέες κολεξιόν, αρχίζοντας έτσι νωρίτερα τη χειμερινή σεζόν.

Η τάση που έχει αναπτυχθεί στην αγορά τα τελευταία χρόνια και η στροφή του
καταναλωτικού κοινού σε επώνυμες αλυσίδες έχει ως αποτέλεσμα οι μεγάλοι να
μπορούν να πωλούν όλο τον χρόνο και να χρησιμοποιούν τις εκπτώσεις για όσο
διάστημα τις χρειάζονται, ώστε να «απαλλαγούν» από τα εμπορεύματα της
προηγούμενης χρονιάς. Αντίθετα οι μικροί με δεδομένη και τη χαμηλή ρευστότητα
που έχουν δεν είναι σε θέση να εφοδιαστούν με νέα εμπορεύματα εάν δεν
εξαντλήσουν κάθε περιθώριο στο να πουλήσουν το ήδη υπάρχον εμπόρευμα που έχουν
στα καταστήματά τους.

Αξιοποιούν δυνατότητες

Οι μεγάλες επιχειρήσεις έχουν και κεφάλαια κίνησης και ισχυρό εμπορικό όνομα
που να ελκύει τους καταναλωτές ανεξάρτητα από την εποχικότητα της αγοράς. Έτσι
μπορούν να αξιοποιήσουν με τον καλύτερο τρόπο θεσμούς της αγοράς όπως οι
εκπτώσεις και οι προσφορές. Αντίθετα οι μικρές επιχειρήσεις περιμένουν τις
εκπτώσεις ως σανίδα σωτηρίας. Στο μεγαλύτερο ποσοστό τους μάλιστα είναι
αναγκασμένες να προσπαθούν να ξεπουλήσουν, έχοντας στα ράφια και τις
κρεμάστρες τους «σπασμένα νούμερα» και χάνοντας ταυτόχρονα πολύτιμο χρόνο σε
μια αγορά που τρέχει με μεγάλη ταχύτητα.

Πενταετία επικράτησης

Η μερίδα του λέοντος από την πίτα των 404 δισ. δραχμές που ξοδεύουν οι Έλληνες
για ένδυση και υπόδηση κατευθύνεται στις μεγάλες επιχειρήσεις του κλάδου. Ο
ανταγωνισμός τα τελευταία χρόνια είναι ιδιαίτερα σκληρός. Η είσοδος και
μεγάλων ξένων αλυσίδων στη χώρα μας άλλαξε την εικόνα και στον χώρο του
λιανικού εμπορίου και πιο συγκεκριμένα στον χώρο της ένδυσης και της υπόδησης.
Μάλιστα όπως λένε εκπρόσωποι των επιχειρηματιών όταν στις αρχές του 1990
έκαναν στην ελληνική αγορά την εμφάνισή τους οι πρώτες ξένες αλυσίδες, με
αντικείμενό τους τα είδη ένδυσης, ουδείς είχε προβλέψει τη μεγέθυνση που θα
είχαν οι επιχειρήσεις αυτές και τις αλλαγές που θα επέφεραν στο εμπόριο. Δεν
χρειάστηκε παρά μονάχα μια πενταετία για να καταλάβουν το μεγαλύτερο κομμάτι
της αγοράς και να θέσουν εκτός παιχνιδιού εκατοντάδες μικρά καταστήματα.

Σύμφωνα με στοιχεία της εταιρείας ICAP για την εικόνα του λιανικού εμπορίου το
2000 οι 15 μεγαλύτερες επιχειρήσεις (ένδυση-υπόδηση), πραγματοποιούν περίπου
το 40% του συνολικού κύκλου εργασιών όλων των ομοειδών επιχειρήσεων και οι
πέντε μεγαλύτερες αντιπροσωπεύουν το 22,6% των συνολικών πωλήσεων.

Δεν αντέχουν οι μικροί

Η χαμηλή αγοραστική δύναμη των καταναλωτών δημιουργεί επίσης ένα σκληρό
περιβάλλον για τους μικρούς του χώρου της ένδυσης Το περιβάλλον αυτό που έχει
ήδη δημιουργηθεί έχει επιπτώσεις και στις μικρές βιοτεχνίες κατασκευής
ενδυμάτων, αφού εκτός των άλλων το μεγαλύτερο κομμάτι των ειδών που
διακινούνται μέσω των μεγάλων αλυσίδων είναι ρούχα εισαγόμενα ιδιωτικής
ετικέτας ή επώνυμα. Όπως λένε οι έμποροι, «τα επόμενα χρόνια όσοι αντέξουν τον
σκληρό ανταγωνισμό θα δουν τη συγκέντρωση του εμπορίου ένδυσης στα χέρια
λίγων.

Κάτι που έγινε σε αρκετούς κλάδους». Μάλιστα δεν είναι λίγοι εκείνοι που
προβλέπουν ότι οι ξένες επιχειρήσεις θα κατέχουν το μεγαλύτερο κομμάτι εάν οι
Έλληνες επιχειρηματίες δεν φροντίσουν σύντομα να ξεπεράσουν τα στενά όρια της
μικρής οικογενειακής επιχείρησης και δεν εκσυγχρονιστούν για να γίνουν πιο
ελκυστικοί στο καταναλωτικό κοινό που γίνεται όλο και πιο απαιτητικό.