Από το μηδέν αναστηλώνουν το Ολυμπιείο

Το επιστύλιο στη νοτιοανατολική γωνία του ναού του Ολυμπίου Διός έχει μία παλιά ρωγμή και ο ένας από τους δύο κίονες που το στηρίζει χτυπήθηκε από κεραυνό και στηρίζεται με μεταλλικό δακτύλιο. Το τμήμα τούτο του ναού ίσως να έχει αναστηλωθεί έως το 2004

Οριστικά στο συρτάρι φαίνεται να μπαίνουν οι μέχρι σήμερα αποφάσεις που
αφορούσαν την αναστήλωση του Ολυμπιείου – οι στύλοι του Ολυμπίου Διός -, οι
οποίες έτσι κι αλλιώς μέχρι σήμερα δεν είχαν εφαρμοστεί. Και αντί για
αποσπασματικές λύσεις, που είχαν σκοπό την αποκατάσταση μέρους μόνον του ναού,
όλα ξεκινούν από μηδενική βάση οπότε θα εκπονηθεί μελέτη η οποία θα
αντιμετωπίζει συνολικά το μνημείο, κατά φάσεις, σύμφωνα με γνωμοδότηση του
Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου. Οι προδιαγραφές μάλιστα για τη μελέτη θα
κατατεθούν για έγκριση από τη Διεύθυνση Αναστήλωσης Αρχαίων Μνημείων στο
Συμβούλιο, στο τέλος Αυγούστου, ώστε να μην υπάρξουν επιπλέον καθυστερήσεις.

Τη μεγαλύτερη επικινδυνότητα φέρεται να έχουν τα επιστύλια, ιδιαίτερα μετά τον
σεισμό του 1999, ενώ προβλήματα αντιμετωπίζει και ένας σπόνδυλος κίονα, ο
οποίος χτυπήθηκε πρόσφατα από κεραυνό και σήμερα συγκρατείται από μεταλλικό
δακτύλιο. Εξάλλου, πρώτη προτεραιότητα θα είναι η αποκατάσταση ενός επιστυλίου
– γνωστό και ως «του στυλίτη», καθώς εκεί είχε εγκατασταθεί ένας στυλίτης
μοναχός, την εποχή της Τουρκοκρατίας – που έχει ρωγμή και στο οποίο είχε κάνει
ορισμένες επεμβάσεις ο Ερνέστος Τσίλερ, καθώς και των δύο κιόνων που το
στήριζαν (ο ένας φέρει το «σκίσιμο» από τον κεραυνό). Πρόκειται για επεμβάσεις
που προβλέπονταν και σε μελέτη του 1986, η οποία δεν εφαρμόστηκε. Παράλληλα,
θα πρέπει να αντιμετωπιστούν οι μικρορωγμές και να γίνουν εργασίες στεγάνωσης,
ενώ θα μελετηθεί και η συμπεριφορά των δύο κιόνων, μετά την αφαίρεση του
επιστυλίου, καθώς δεν υπάρχει καμία στατική μελέτη.

Οι επεμβάσεις επιβάλλονται, εξάλλου, όχι μόνον από την κακή κατάσταση του
μνημείου, αλλά και λόγω των έργων της Ενοποίησης Αρχαιολογικών Χώρων. Έως το
2004 εκτιμάται ότι θα έχει ολοκληρωθεί μόνον η αποκατάσταση του επιστυλίου του
«στυλίτη» και του υποκείμενου κίονα, ενώ το συνολικό έργο μπορεί να ενταχθεί
σε ένα πρόγραμμα με προοπτική δεκαετίας, ακόμα και αν αυτό σημαίνει πως το
μνημείο θα έχει σκαλωσιές το 2004.

Σεισμοί, κεραυνοί και ανεμοστρόβιλοι έχουν χτυπήσει τους δύο τελευταίους
αιώνες τον ναό, ο οποίος άρχισε να χτίζεται την εποχή του Πεισίστρατου (περί
το 515 π.Χ.) και ολοκληρώθηκε από τον αυτοκράτορα Αδριανό (124/125 μ.Χ.). Και
αν τα δύο πρώτα φυσικά φαινόμενα χτύπησαν το μνημείο τον 20ό αιώνα, ένας
ανεμοστρόβιλος το 1852 έριξε στο έδαφος έναν από τους 16 σωζόμενους
κορινθιακούς κίονες.