20 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΜΙΧΑΛΗΣ ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΣ

ΠΡΩΗΝ ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ

Αποκαλύπτει πως υποστήριξε τον επονομαζόμενο «αντιτρομοκρατικό» νόμο «εν
μέσω αντιξοοτήτων». Αλλά στο μέτρο που υπάρχει συμβολή αυτού του νόμου,
ικανοποιείται η συνείδησή του.

Ο πρώην υπουργός Δικαιοσύνης κ. Μιχάλης Σταθόπουλος, εισηγητής του νόμου
για την αντιμετώπιση του οργανωμένου εγκλήματος, απαντώντας στην ερώτηση εάν
οι Αμερικανοί και οι Έλληνες έχουμε την ίδια αντίληψη για την τρομοκρατία,
είναι κατηγορηματικός: «Όχι».

Επιτεύχθηκαν οι στόχοι του επονομαζόμενου «αντιτρομοκρατικού»;

Ο νέος νόμος μάλλον αρχίζει να αποδίδει.

«Οι νόμοι δεν πιάνουν τους τρομοκράτες». Πώς το σχολιάζετε;

Σωστό. Οι νόμοι όμως δημιουργούν τις προϋποθέσεις για τον επιδιωκόμενο σκοπό.

Τι σας ανάγκασε να θεσπίσετε τον συγκεκριμένο νόμο;

Υλοποίησα, γιατί το ενστερνίσθηκα, αίτημα της κυβέρνησης και του υπουργείου
Δημόσιας Τάξης. Στόχος: Η καλύτερη αντιμετώπιση του οργανωμένου εγκλήματος.

Πώς θα ορίζατε την «τρομοκρατία»;

Δεν ενδιέφερε ο ορισμός της τρομοκρατικής, αλλά της εγκληματικής οργάνωσης.
Από την έννοια αυτή δεν αποκλείσαμε εγκληματικές οργανώσεις που δεν επιδιώκουν
υλικό όφελος, όπως ζητούσαν όσοι ήθελαν να αφήσουν την τρομοκρατία εκτός
βεληνεκούς του νέου νόμου.

Ποια δικαιώματα δεν επιτρέψατε, τελικά, να θιγούν με τον αντιτρομοκρατικό;

Κακώς νομίζουμε ότι η έννομη τάξη μας δεν περιορίζει τα δικαιώματά μας. Κατά
το Σύνταγμα η καταπολέμηση του εγκλήματος ή η προστασία δικαιωμάτων τρίτων
δικαιολογούν περιορισμούς, φυσικά τους «απολύτως αναγκαίους». Αντίθετη άποψη
οδηγεί σε ατομικισμό.

Ποιος φοβάται τους ενόρκους;

Μάλλον το αντίθετο ισχύει. Κάποιοι προτιμούν τους ενόρκους να δικάζουν ειδικά
την τρομοκρατία.

Νομιμοποιήσαμε τον «χαφιεδισμό» εξασφαλίζοντας μάλιστα «ασυλία» στα
«καρφιά»;

Εκείνοι που δεν διακρίνουν ανάμεσα στον χαφιεδισμό και στη βοήθεια προς την
Πολιτεία για την αποκάλυψη εγκλημάτων και που νομίζουν ότι η ανάγκη σεβασμού
των ελευθεριών του διπλανού μας δικαιολογεί τη συγκάλυψη των εγκλημάτων του
σκέφτονται παρωπιδικά ή αντιδρούν με απλοϊκό συναισθηματισμό.

«Ο σώζων εαυτόν σωθήτω». Επαληθεύεται η ρήση από τη στάση των τρομοκρατών;

Ίσως.

Υποχρεούμεθα να υιοθετήσουμε την οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την
τρομοκρατία. Υπάρχουν σημεία όπου διαφωνείτε;

Δεν γνωρίζω τις πρόσφατες προτάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Όλοι οι εγκληματίες των ειδεχθέστερων εγκλημάτων – όχι όμως τα μέλη της 17Ν
– δικαιούνται να ασκήσουν έφεση κατά του παραπεμπτικού βουλεύματος. Δεν
θεσπίζεται διαφοροποίηση αμφίβολης συνταγματικότητας;

Η ίση μεταχείριση μπορεί να αποκατασταθεί με τον περιορισμό των ένδικων μέσων
κατά βουλευμάτων για όλα τα εγκλήματα, λύση σύμφωνη με το Σύνταγμα. Ίσως
έχουμε τα περισσότερα ένδικα μέσα στην Ευρώπη, κάτι που χωρίς να βοηθάει τον
κατηγορούμενο αυξάνει τις δίκες. Συνήθως έξι δίκες για το ίδιο αδίκημα!

Αμερική και Ελλάδα: Έχουμε τις ίδιες αντιλήψεις περί τρομοκρατίας;

Όχι.

Η καταστολή της τρομοκρατίας εξασφαλίζει και την πρόληψη;

Συμβάλλει και στην πρόληψη.

Θα χαρακτηρίζατε τη δολοφονία Κέννεντυ ως πράξη τρομοκρατίας;

Δεν με απασχολεί ο χαρακτηρισμός της ως τρομοκρατίας, αλλά ως εγκλήματος.

Θα θέλατε ο «αντιτρομοκρατικός νόμος» να μείνει στην ιστορία ως «νόμος
Σταθόπουλου»;

Από τους νόμους που εισηγήθηκα σημαντικότερο θεωρώ τον νόμο για την επιτάχυνση
των δικών. Είναι αλήθεια ότι τον νόμο κατά του οργανωμένου εγκλήματος τον
υποστήριξα εν μέσω αντιξοοτήτων. Στο μέτρο που υπάρχει συμβολή αυτού του
νόμου, ικανοποιείται η συνείδησή μου, όχι οποιαδήποτε ματαιοδοξία ή
υστεροφημία.

Υπήρξε αίτημα των Αμερικανών που απορρίψατε ως υπουργός;

Δεν ήμουν δέκτης αιτημάτων Αμερικανών.

Όποιος δεν αποκηρύσσει την τρομοκρατία την υιοθετεί;

Όχι, ο νέος νόμος εξαιρεί μάλιστα από την ποινικοποίηση την ψυχική συνέργεια
σε εγκληματική οργάνωση που δεν επιδιώκει υλικό όφελος.

Νομιμοποιήσαμε μεθόδους Big Brother;

Καμία σχέση.

Όταν λέμε ισόβια εννοούμε…;

Ο νέος νόμος δεν άλλαξε τίποτε σχετικά.

Οι τρομοκράτες αποκηρύσσουν λεκτικά την τρομοκρατία και πρακτικά τη νομική
προστασία τους. Πώς το σχολιάζετε;

Πράττουν μάλλον ό,τι κατά τη γνώμη τους εξυπηρετεί το συμφέρον τους.

Μία ερώτηση και μία απάντηση δική σας.

Υπήρχε στο παρελθόν ανοχή της κοινής γνώμης απέναντι στη 17Ν;

Υπήρχε κυρίως υπερβολική δυσπιστία στις Διωκτικές Αρχές. Όσο τις αποθαρρύνουμε
και τις αποδυναμώνουμε, ενισχύουμε ακούσια τους τρομοκράτες. Βεβαίως οι φωνές
ανησυχίας για τα μέτρα αντεγκληματικής πολιτικής είναι χρήσιμες για την
αποτροπή καταχρήσεων.