ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Στο θερινό το σινεμά…

Η μουσική που ακούγεται είναι από το σάουντρακ κάποιας παλιάς ταινίας. Οι
παρέες έχουν εγκαίρως λάβει τις θέσεις τους. Οι πιο προνοητικοί φροντίζουν και
φτάνουν νωρίς για να… πιάσουν ένα από τα λίγα μικρά τραπεζάκια που
βρίσκονται στην αυλή του θερινού κινηματογράφου. Είναι περασμένες έντεκα το
βράδυ. Οι θεατές, αφού προηγουμένως έκαναν την απαραίτητη στάση στο μικρό
ξύλινο μπαράκι στο πίσω μέρος της αυλής, ρίχνουν μια γρήγορη κλεφτή ματιά στο
πρόγραμμα με την ιστορία της ταινίας που σε λίγο θα παρακολουθήσουν στη μεγάλη
οθόνη. Τα σχόλια της τελευταίας στιγμής δίνουν και παίρνουν. Λες και μέσα σε
εκείνα τα λίγα λεπτά που διαρκούν οι διαφημίσεις και τα «προσεχώς» άλλων
ταινιών, κάποιοι βιαστικά θέλουν να διηγηθούν τη δική τους μικρή περιπέτεια,
πριν οι ήρωες της ταινίας μονοπωλήσουν το ενδιαφέρον της παρέας. Αν τύχει και
μιλούν δυνατά μάλιστα, γινόμαστε οι γύρω – γύρω άθελά μας κομπάρσοι της
αληθινής τους ιστορίας. Δυο – τρεις θέσεις πιο μπροστά μια κοπέλα έχει
αναθέσει στον σύντροφό της τον δύσκολο ρόλο να απομακρύνει τις γάτες που…
χωρίς να έχουν κόψει εισιτήριο βολτάρουν ανάμεσα στα πόδια των θεατών. Μια
άλλη κυρία πάλι διηγείται στις φίλες της σκηνές από μια πρόσφατη ταινία θρίλερ
που είχε παρακολουθήσει… Η μουσική ξαφνικά δυναμώνει. Τα φώτα σβήνουν. Οι
συζητήσεις σταματούν. Η προβολή αρχίζει. Και όλοι σαν μια μεγάλη παρέα
παρακολουθούμε την εξέλιξη του έργου. Κι όταν πέφτουν οι τίτλοι του τέλους, οι
συζητήσεις δίνουν και παίρνουν. Σχολιάζουμε την ταινία και ανανεώνουμε το
ραντεβού στον ίδιο ή σε κάποιο άλλο θερινό κινηματογράφο για μία ακόμη
απόδραση, έστω και μικρής διάρκειας.