Έτοιμες για ορθοπεταλιές 17 πόλεις

Έρχονται οι ποδηλατόδρομοι. Δεκαεφτά πόλεις σε όλη τη χώρα έχουν ήδη
επιλεγεί και περιμένουν από το υπουργείο Μεταφορών το «πράσινο φως», ώστε να
ξεκινήσουν αμέσως τα έργα κατασκευής των ειδικών διαδρόμων για το ποδήλατο.
Καθηγητές του Πολυτεχνείου έχουν βάλει κάτω τους χάρτες όλων αυτών των
περιοχών, ώστε να καταλήξουν στον τρόπο εφαρμογής του νέου μέτρου.

Κως, Βόλος, Τρίπολη, Αμαλιάδα, Αδάμες (Δυτική Αθήνα), Αθήνα, Θεσσαλονίκη,
Κέρκυρα, Πάτρα, Ρόδος, Ηράκλειο Κρήτης, Λαμία, και Παλαιό Ψυχικό είναι οι
πρώτες πόλεις στις οποίες οι ποδηλάτες θα μπορούν να κυκλοφορούν άνετα και με
ασφάλεια σε δρόμους αποκλειστικά γι’ αυτούς. Στο Νέο Ψυχικό μάλιστα ξεκινάει
ταυτόχρονα και πρόγραμμα πειραματικής εγκατάστασης ειδικών χώρων και για τη
στάθμευση των ποδηλάτων.

«Αποτελεί προτεραιότητα για μας, η όσο το δυνατόν πιο διαδεδομένη χρήση του
ποδηλάτου. Επιδιώκουμε να γίνει αυτό το μέσον συνήθεια», λέει ο δήμαρχος Νέου
Ψυχικού κ. Αθανάσιος Βεζυργιάννης. Σύμφωνα με τον συγκοινωνιολόγο του Εθνικού
Μετσόβιου Πολυτεχνείου, κ. Θάνο Βλαστό, που συμμετέχει στην ομάδα μελετών,
ποδήλατα μπορούν να κυκλοφορήσουν σε όλες τις πόλεις. «Αυτό που λέγεται, ότι
οι πόλεις στην Ελλάδα έχουν πολλές ανηφόρες και κατηφόρες και γι’ αυτό δεν
μπορούν να κινηθούν ποδήλατα, είναι απλώς προσχήματα», εξηγεί. «Το θέμα είναι
κατά πόσον αποφασίζουμε να αλλάξουμε τον τρόπο ζωής μας. Όλα μπορούν να
γίνουν, εφόσον “πάρουμε” χώρο από το αυτοκίνητο και τον παραχωρήσουμε στο
ποδήλατο».

Ακόμα και στην Αθήνα, υποστηρίζει ο συγκοινωνιολόγος, μπορούν να γίνουν
κάποιες διαδρομές για ποδήλατο, αν ακολουθήσουμε την τεχνογνωσία άλλων πόλεων
του εξωτερικού. Ο πρόεδρος του συλλόγου Ελλήνων Συγκοινωνιολόγων κ. Γιώργος
Γιαννής, πάντως, εμφανίζεται λιγότερο αισιόδοξος για τη χρήση του ποδηλάτου
στο Λεκανοπέδιο. «Το ποδήλατο δεν είναι πρώτης προτεραιότητας ζήτημα για την
Αθήνα, τη στιγμή που στάθμευση και δημόσια συγκοινωνία έχουν καταταρρεύσει.
Και βέβαια, θα πρέπει να γίνουν μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων για όποιες
ποδηλατολωρίδες ή ποδηλατοδιαδρομές σχεδιάζονται. Κάτι που έως τώρα δεν έχει
γίνει».

Πάντως, εκτός από τους 17 δήμους που έχουν ήδη προεπιλεγεί, άλλοι 84 έχουν
στείλει τα στοιχεία τους και έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον. Εκείνο που μένει να
προσδιοριστεί, είναι ο τρόπος δημιουργίας ποδηλατοδρόμων. «Υπάρχουν τρεις
διαφορετικές επιλογές», εξηγεί ο κ. Γιαννής. «Η δημιουργία ειδικής λωρίδας
πάνω στην άσφαλτο με φυσικό διαχωρισμό. Η δημιουργία λωρίδας πάνω στα
πεζοδρόμια με σήμανση, και η κατασκευή ενός ειδικού χώρου ανάμεσα στην άσφαλτο
και το πεζοδρόμιο με ειδικό τάπητα που θα διευκολύνει την κίνηση με ποδήλατα.
Οι ελληνικές πόλεις, δυστυχώς, είναι τόσο άναρχα δομημένες, ώστε να πρέπει να
συνδυαστούν και οι τρεις τρόποι πολλές φορές για να φτιαχτεί ένας άρτιος
ποδηλατόδρομος». Η σήμανση, η διασταύρωση με οδικές αρτηρίες και με
πεζοδρόμους αποτελούν σημαντικά προβλήματα στο θέμα. Ο τρόπος αστυνόμευσης των
ποδηλατοδρόμων ώστε να μην εισέρχονται σ’ αυτόν Ι.Χ. επίσης πονοκεφαλιάζει
τους αρμόδιους.

«Είμαστε έτοιμοι να ξεκινήσουμε τα έργα κατασκευής δρόμων για τα ποδήλατα, αρκεί να έρθουν τα σχετικά κονδύλια από το υπουργείο», τονίζει ο δήμαρχος Νέου Ψυχικού κ. Αθανάσιος Βεζυργιάννης, ο οποίος άλλωστε είναι ποδηλάτης

«Κι όμως, υπάρχουν πόλεις στις οποίες θα μπορούσαν να γίνουν εκτεταμένοι
ποδηλατόδρομοι. Ειδικά οι παραλιακές», συμπληρώνει ο κ. Κώστας Σταμούλης,
πανελλήνιος πρωταθλητής στην ορεινή ποδηλασία και προπονητής της ομάδας του
ΕΟΣ Αχαρνών. «Ειδικά θα μπορούσαν να υπάρξουν τέτοιου είδους ρυθμίσεις σε
πόλεις που δεν παρουσιάζουν μεγάλες υψομετρικές διαφορές και δεν ασφυκτιούν
από αυτοκίνητα. Το ίδιο συμβαίνει και στην Αθήνα. Με κατάλληλες παρεμβάσεις
στους πεζοδρόμους του Αμαρουσίου ή στην Παραλιακή θα μπορούσαν να
κυκλοφορήσουν ποδήλατα, ενώ θα μπορούσε να είχε προβλεφθεί χρήση ποδηλάτου
στους πεζοδρόμους για την ενοποίηση αρχαιολογικών χώρων», τονίζει.

«Οι ποδηλατόδρομοι είναι καταδικασμένοι σε αποτυχία, εάν δεν γίνουν βάσει
προγραμμάτων και μελετών», συμπληρώνει ο κ. Βλαστός. «Στόχος μας είναι να
δημιουργήσουμε ένα εκτεταμένο δίκτυο ποδηλατοδρόμων. Το ποδήλατο πρέπει να
γίνει τρόπος ζωής και μέσον πολιτισμού», συμπληρώνει. Θετικό παράδειγμα θεωρεί
ο ίδιος τον Βόλο, που ανήκει ούτως ή άλλως στις 17 πόλεις που έχουν
προεπιλεγεί από το υπουργείο για την κατασκευή ποδηλατοδρόμων. Σήμερα
περισσότερα από 60.000 ποδήλατα υπολογίζεται ότι υπάρχουν στην πόλη αυτή, που
έχει αποκληθεί και «Κοπεγχάγη των Βαλκανίων» εξαιτίας της διαδεδομένης χρήσης
του ποδηλάτου. Στις δεκαετίες του ’70 και του 80 η αύξηση των αυτοκινήτων
«εξοστράκισε» το ποδήλατο απ’ τους δρόμους του Βόλου, αλλά δεν το εκμηδένισε
όπως σε άλλες πόλεις.

«Εμείς στο Νέο Ψυχικό είμαστε ήδη έτοιμοι», λέει και ο κ. Βεζυργιάννης. «Η
μελέτη ολοκληρώθηκε. Περιμένουμε τα κονδύλια και αρχίζουμε αμέσως δουλειά. Τον
Σεπτέμβριο θα είναι έτοιμος ο πρώτος ποδηλατόδρομος», συμπληρώνει.

Πράγματι, το υπουργείο Μεταφορών χρηματοδοτεί με 400.000 ευρώ κάθε δήμο για
τις περιορισμένες σε έκταση παρεμβάσεις με διαγραμμίσεις, σημάνσεις, θέσεις
στάθμευσης και με 60.000 ευρώ τους δήμους που θα προβούν σε πιο ήπιες
παρεμβάσεις. «Εκτός απο τους διαδρόμους μελετάμε και άλλες παρεμβάσεις», λέει
ο δήμαρχος Νέου Ψυχικού. «Μια ιδέα που θέλουμε να εφαρμόσουμε είναι η
κατασκευή χώρων στάθμευσης ποδηλάτων. Επίσης σημεία στα οποία θα μπορεί ο
πολίτης, έχοντας στην κατοχή του μια μαγνητική κάρτα, να νοικιάζει ποδήλατα,
ώστε να κάνει τη διαδρομή που επιθυμεί και να επιστρέφει το ποδήλατο. Την
μαγνητική κάρτα θα την αγοράζει από το περίπτερο και η λειτουργία της θα
μοιάζει με αυτήν της τηλεκάρτας για τα τηλέφωνα».

«Αφιλόξενη» πόλη για τους ποδηλάτες η Αθήνα

«Δεν ξέρω αν αλλάξουν τα πράγματα με τα μέτρα που εξαγγέλθηκαν, αλλά προς το παρόν η Αθήνα είναι αβίωτη πόλη για μας τους ποδηλάτες», λέει ο κ. Νίκος Μαρκόπουλος, που χρησιμοποιεί το ποδήλατο για να πάει κάθε μέρα στη δουλειά του

«Δεν ξέρω αν θα αλλάξουν τα πράγματα, αλλά προς το παρόν η Αθήνα είναι εντελώς
ακατάλληλη πόλη για μας τους ποδηλάτες», λέει ο κ. Γιώργος Μαρκόπουλος,
ιδιωτικός υπάλληλος, ερασιτέχνης ποδηλάτης. «Εγώ, κόντρα στο ρεύμα, επιμένω να
χρησιμοποιώ το ποδήλατό μου κάθε μέρα. Το παίρνω για να πάω από τη Δάφνη στην
Πλατεία Κολιάτσου. Από το σπίτι μου δηλαδή, προς το γραφείο μου».

Από την πρώτη… πεταλιά μέχρι την τελευταία η ταλαιπωρία είναι φοβερή, όπως
εξηγεί ο Γιώργος. «Δρόμοι άναρχοι, οδηγοί που έχουν μια φοβερά αλαζονική
συμπεριφορά και δεν σε υπολογίζουν, όταν βρίσκεσαι στον δρόμο. Μέσα μαζικής
μεταφοράς και ταξί που λειτουργούν πειρατικά, χωρίς να λογαριάζουν κανέναν.
Πεζοί που “πετάγονται” από εκεί που δεν το περιμένεις. Πεζοδρόμια με
λακκούβες, με εμπόδια (από διαφημιστικά ταμπλό έως και παρκαρισμένα
μηχανάκια). Αν σε όλα αυτά προσθέσεις τις ανηφόρες και τις κατηφόρες της πόλης
μας καθώς και την ατμοσφαιρική ρύπανση, που είναι ιδιαίτερα ενοχλητική, έχεις
τις συνθήκες μέσα στις οποίες επιχειρούμε να κυκλοφορήσουμε με ποδήλατα».

Ο κ. Μαρκόπουλος συμπληρώνει ότι η – μέχρι τώρα – πολιτική του κράτους
απέναντι στο ποδήλατο είναι εχθρική. «Στο δείχνουν κάθε μέρα. Από την
υποχρέωση που έχουν όλοι οι ποδηλάτες να εκδώσουν άδεια, προκειμένου να
κυκλοφορεί το ποδήλατό τους, μέχρι και την παντελή έλλειψη χώρων στάθμευσης,
κοντά στις στάσεις του Μετρό», συμπληρώνει. Όσον αφορά τα νέα μέτρα, λέει: «Ας
τα δούμε πρώτα να εφαρμόζονται…».

Όλο και περισσότεροι ασχολούνται με το ποδήλατο βουνού

Όταν οι πόλεις αποδεικνύονται αφιλόξενες για τους ποδηλάτες, επόμενο είναι
αυτοί να… πάρουν τα βουνά για να απολαύσουν το αγαπημένο τους σπορ. Το
mountain bike (ποδήλατο βουνού) έφθασε στη χώρα μας στις αρχές της δεκαετίας
του ’90 και μέσα σε λίγα χρόνια έγινε ιδιαίτερα αγαπητό σε μικρούς και
μεγάλους. Όπως λέει ο ποδηλάτης και προπονητής κ. Κώστας Σταμούλης, «σήμερα
υπάρχουν περίπου 800 αθλητές του mountain bike, ενώ ο αριθμός τους φτάνει τους
1.500 αν προστεθούν και οι ερασιτέχνες». Το ενδιαφέρον του κόσμου για το
ποδήλατο βουνού αναθερμάνθηκε το 1997 μετά την ανάληψη των Ολυμπιακών Αγώνων
από την Ελλάδα, αφού το mountain bike είναι Ολυμπιακό αγώνισμα και θα
διεξαχθεί στους πρόποδες της Πάρνηθας. Τα Σαββατοκύριακα πολλοί είναι αυτοί
που συνδυάζουν εκδρομή και άθληση και εξορμούν με το ποδήλατό τους στον
Υμηττό, την Πάρνηθα, καθώς και σε άλλα βουνά της χώρας μας, αφού περίπου 50
σύλλογοι ασχολούνται με το ποδήλατο βουνού.

Πόσο κοστίζει

Οι τιμές για ένα ποδήλατο ξεκινούν από 65 ευρώ και φτάνουν ακόμα και τα 1.465
ευρώ, αν κάποιος ενδιαφέρεται για ένα ακριβό αγωνιστικό ποδήλατο. Τα mountain
bikes, που έχουν και τη μεγαλύτερη ζήτηση, όπως επισημαίνουν οι υπεύθυνοι του
καταστήματος Γκατζιάς στον Πειραιά, πωλούνται από 90 ευρώ έως και 1.465 ευρώ.
Ένα μικρό ΒΜΧ κοστίζει 65 ευρώ, το κανονικού μεγέθους 70 ευρώ, ενώ ένα
επαγγελματικό φθάνει τα 300 ευρώ. Το ποδήλατο κούρσας (αγωνιστικό) ξεκινάει
από τα 293 ευρώ και μπορεί να φθάσει και τα 1.465. Όσο για τους λάτρεις του
κλασικού, η τιμή του ποδηλάτου με το καλάθι και το δυναμό, που απευθύνεται
κυρίως σε γυναίκες, κυμαίνεται γύρω στα 160 ευρώ. Όσοι ενδιαφέρονται για
αξεσουάρ, μπορούν να αγοράσουν κράνος με 35 ευρώ και σχάρες για την τοποθέτηση
ποδηλάτου στο αυτοκίνητο προς 15 και 45 ευρώ.