Δεσμεύτηκαν για εκτόνωση

Ο χρόνος θα κρίνει τη βιωσιμότητα της συμφωνίας κορυφής που επιτεύχθηκε στο
ΠΑΣΟΚ, μετά το δείπνο που παρέθεσε προς τα κορυφαία στελέχη του Κινήματος ο
Πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης.

Αυτή ήταν η εκτίμηση των περισσότερων στελεχών που μετείχαν στο δείπνο, καθώς
αποχωρούσαν γύρω στις δύο τα ξημερώματα από το Μέγαρο Μαξίμου. Το ίδιο
επαναλάμβαναν και χθες… στο φως της ημέρας και υπό το κράτος πλέον των
εντυπώσεων που δημιούργησε η συμφωνία, που ουσιαστικά αποτελεί το πρώτο
πραγματικά καλό νέο για το ΠΑΣΟΚ εδώ και πολλούς μήνες. Το ίδιο βέβαια καλό
και για τον Κώστα Σημίτη, που πέρασε μια μεγάλη περίοδο αμφισβήτησης, λίγους
μόνο μήνες μετά το νικηφόρο γι’ αυτόν αποτέλεσμα του Συνεδρίου, του περασμένου
Οκτωβρίου. Όπως έλεγε στα «ΝΕΑ» ο Κώστας Λαλιώτης, αυτό που έγινε στη διάρκεια
του δείπνου ήταν «η πολιτική και ηθική δέσμευση όλων έναντι του Κώστα Σημίτη,
και η πολιτική και ηθική δέσμευση του Κώστα Σημίτη ότι θα υλοποιήσει την
εντολή του ελληνικού λαού για ολοκλήρωση της τετραετίας».

Ο κ. Λαλιώτης έδειχνε αισιόδοξος για την πορεία από εδώ και μπρος, μετά τη
συμφωνία δηλαδή. Αλλά είναι ο μόνος που γνωρίζει, καλύτερα από τον καθένα, ότι
από μια συμφωνία κορυφής ώς την αναστροφή της κατάστασης υπάρχει πολύ μεγάλη
απόσταση – κι αυτό άλλωστε επισημάνθηκε πολλές φορές στη διάρκεια του δείπνου.
Αλλά ότι είναι μια καλή αρχή, ένα πρώτο μεγάλο βήμα, επ΄ αυτού δεν φαίνεται να
διαφωνεί κανείς. Ούτε καν ο Άκης Τσοχατζόπουλος, που ήταν γενικά ο πιο
«συγκρατημένος» από τους υπολοίπους σε ό,τι αφορά τη συμφωνία, το περιεχόμενό
της, και κυρίως τη βιωσιμότητα που μπορεί να έχει.

Πρέπει όμως να του αναγνωρισθεί ότι έχει μια συνέπεια έναντι αυτών που έχει
πει κατά το παρελθόν. Αυτός ήταν που πρώτος έθεσε θέμα για το τι θα συμβεί αν
το αποτέλεσμα των δημοτικών εκλογών (15 νομαρχίες και κάτω…) είναι αρνητικό.
Πώς το είχε πει; Ότι αν το αποτέλεσμα δεν είναι θετικό, «τότε θα πρέπει να
ξαναδούμε τις αποφάσεις που είχαμε λάβει στο Συνέδριο». Ως έμμεση αναφορά στην
πιθανότητα αλλαγής της ηγεσίας του κόμματος είχε εκτιμηθεί αυτή του η θέση.
Τώρα, γιατί θα έπρεπε να συνταχθεί απολύτως με μια απόφαση, που ουσιαστικά και
τυπικά δηλώνει ότι ακόμη κι αν το αποτέλεσμα των δημοτικών και νομαρχιακών
εκλογών του Οκτωβρίου είναι καταστροφικό για το ΠΑΣΟΚ ο Κώστας Σημίτης
παραμένει στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ και την πρωθυπουργία; Τώρα ο μόνος που
επιμένει ότι θα τεθεί θέμα ηγεσίας αν το αποτέλεσμα δεν είναι θετικό για το
ΠΑΣΟΚ, είναι ο Θεόδωρος Πάγκαλος – ο μεγάλος απών, και πώς να γινόταν
διαφορετικά, του χθεσινού δείπνου…

Ο Κ. Σημίτης πάντως δεν τρέφει αυταπάτες. Όπως έλεγε χθες ένας από τους
στενούς, πλέον, συνεργάτες του από την κυβέρνηση, «αν ο Α. Τσοχατζόπουλος δεν
τάχθηκε με την εισήγησή του υπέρ της συμφωνίας, αλλά απλώς συντάχθηκε στο
τέλος, αυτό λίγη σημασία έχει. Το ουσιώδες είναι ότι συμφώνησε. Άλλωστε κανείς
δεν παραγνωρίζει – και προφανώς και ο Πρωθυπουργός – ότι οι υπόλοιποι εκ των
κορυφαίων που τάχθηκαν εξ αρχής υπέρ της συμφωνίας το έκαναν επειδή εκτιμούν
ότι η στήριξη του Κώστα Σημίτη ώς το τέλος της τετραετίας εξυπηρετεί απολύτως
και τους δικούς τους σχεδιασμούς».

Δεν έλειψαν οι κόντρες

Την τετράωρη και πλέον συζήτηση που ακολούθησε το δείπνο που παρέθεσε ο κ.
Σημίτης, πρέπει να επισημανθεί ότι τη χαρακτήρισαν κόντρες με σημασία. Λ.χ.
δεν διέφυγε της προσοχής κανενός η προσπάθεια του Ευάγγελου Βενιζέλου να
«φωτογραφίσει» ξανά και ξανά τον Γιώργο Παπανδρέου, όταν αναφερόταν στην
ποιότητα της πολιτικής που κάνει μια ορισμένη κατηγορία στελεχών αποφεύγοντας
την αντιπαράθεση με τη Δεξιά για να μην έχει κόστος. Εκείνος την ονόμασε
«ειδική κατηγορία στελεχών, το “μη μάχιμο στέλεχος”». Και δεν πέρασε
απαρατήρητη ούτε η σπουδή με την οποία ο Πέτρος Ευθυμίου ουσιαστικά έκανε
μάθημα Ιστορίας στον Γιώργο Παπανδρέου όταν ο τελευταίος πρότεινε – μέσα σε
ένα πλαίσιο τομών – να αποδοθεί η διαχείριση των σχολείων στην Τοπική
Αυτοδιοίκηση. «Στην Τοπική Αυτοδιοίκηση ήταν έως το 1911 τα σχολεία, παρενέβη
ο υπουργός Παιδείας, και τα πήρε το κράτος γιατί η Τοπική Αυτοδιοίκηση δήλωσε
πλήρη αδυναμία να τα διαχειριστεί. Τι προτείνεις; Να επιστρέψουμε στο ίδιο
καθεστώς; Δεν γίνονται αυτά που λες»…

Και δεν ήταν επίσης χωρίς νόημα η επίμονη αναφορά του Κώστα Λαλιώτη στην
«ανάγκη να αναδεικνύουμε κάθε φορά την πολιτική και προγραμματική μας υπεροχή
έναντι της Ν.Δ., όπως βέβαια και τις διαφορές που μας χωρίζουν». Ο γραμματέας
του ΠΑΣΟΚ είναι γνωστό ότι θεωρεί πως μερικά πρωτοκλασάτα στελέχη της
κυβέρνησης (λ.χ. ο Ν. Χριστοδουλάκης) άργησαν να καταλάβουν πως δεν κερδίζουν
τίποτε μη αντιπαρατιθέμενοι στη Δεξιά…

Όμως όλα αυτά λίγη σημασία έχουν πλέον. Το καινούργιο, και ουσιαστικό, είναι
πως αυτοί που αποτελούν το πάνω μέρος της επετηρίδας των στελεχών του ΠΑΣΟΚ
συναποφάσισαν να στηρίξουν τον Κώστα Σημίτη έως τις εκλογές, προσδιορίζοντας
ότι αυτές θα πραγματοποιηθούν με την εξάντληση των συνταγματικών περιθωρίων –
τον Μάιο του 2004. Δεν είναι και λίγο πράγμα, ύστερα από πολύμηνη περίοδο
έντονης εσωστρέφειας που κατάφερε να δημιουργήσει κλίμα ηττοπάθειας στα μέλη
και τους οπαδούς του ΠΑΣΟΚ.