Νέα σενάρια για το Ελληνικό

Η μετατροπή του Ελληνικού σε Μητροπολιτικό Πάρκο έχει «παγώσει». Οι μεγάλες
ανάγκες, κυρίως της υποβαθμισμένης Δυτικής Αθήνας, σε πράσινο έχουν «σπείρει»
αμφιβολίες σε κυβερνητικούς κύκλους για την αναγκαιότητα δημιουργίας «του
μεγαλύτερου πάρκου της Ευρώπης» σε μια σχετικά προνομιούχα – όπως την
χαρακτηρίζουν – περιοχή από πλευράς ελεύθερων χώρων.
![]() |
|
Αεροδρόμιο Ελληνικού. Για ένα τμήμα από τα 5.500 στρέμματα υπάρχει εισήγηση |
«Γιατί να κάνουμε ένα τόσο μεγάλο πάρκο τη στιγμή που υπάρχουν περιοχές που
όχι μόνο ασφυκτιούν, αλλά δεν έχουν ούτε ένα παγκάκι;», είναι μία διατύπωση
μέλους της κυβέρνησης που έχει φθάσει έως τα πρωθυπουργικά ώτα για το θέμα του
Ελληνικού. Μεταξύ των εισηγήσεων που έχουν γίνει από υπουργούς, αλλά και
τεχνοκράτες, για το Ελληνικό είναι να προχωρήσει, κατ’ αρχήν, η θεσμοθέτηση
του Πάρκου, δηλαδή να χωροθετηθούν οι χρήσεις όπως έγινε ήδη με τον χώρο του
πρώην Ανατολικού Αεροδρομίου και ένα μικρό κομμάτι του πάρκου να εκποιηθεί για
εμπορικές χρήσεις που αποφέρουν υψηλά κέρδη. Το εν λόγω σενάριο, το οποίο έχει
μελετηθεί και από την ομάδα του αρχιτέκτονα Λουδοβίκου Βασενχόφεν, προβλέπει
τρία διαφορετικά υπο-σενάρια: οι εκτάσεις που θα δοθούν για ανάπτυξη, σύμφωνα
με τις τρεις διαφορετικές εκδοχές, είναι ή 400 ή 600 ή 1.080 στρέμματα.
400 εκατ. το στρέμμα
Όπως υποστηρίζουν οι εισηγητές της μερικής αξιοποίησης από το 1999, «από έναν
χώρο όπως το Ελληνικό, που έχει αξία έως και 400 εκατομμύρια το στρέμμα,
μπορείς να κερδίσεις έως και 200 δισ. δραχμές εκποιώντας ένα μικρό κομμάτι».
Τα μισά από αυτά τα έσοδα, σύμφωνα πάντα με το ίδιο σενάριο, είναι απολύτως
αναγκαία για να αναπτυχθεί το λεγόμενο «υψηλό πράσινο» τουλάχιστον σε έκταση
1.500 στρεμμάτων και να εξοικονομηθούν οι πόροι για τη συντήρηση γενικότερα
του χώρου. Τα υπόλοιπα χρήματα θα έχουν ανταποδοτικό χαρακτήρα και θα δοθούν
για να αποκτήσει και χώρους πρασίνου η Δυτική Αττική.
Μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004, ο χώρος του πρώην αεροδρομίου του
Ελληνικού θα έχει ορισμένες αθλητικές εγκαταστάσεις και θα αποτελεί μια πολύ
μεγάλη «νεκρή ζώνη», συνολικά 5.500 στρεμμάτων.
Όταν λέμε πράσινο…
Όπως τονίζουν κυβερνητικοί κύκλοι, υπάρχει μια μεγάλη παρανόηση για το
Μητροπολιτικό Πάρκο: «Όταν λέμε “πράσινο” δεν εννοούμε μόνο δένδρα. Δηλαδή,
όταν λέμε ότι από τα 5.500 στρέμματα τα 4.000 θα είναι πράσινο, δεν εννοούμε
ότι θα φυτευτούν εκεί μόνο δένδρα. Αυτό θα δημιουργούσε μια ζούγκλα, που είναι
αμφίβολο αν τεχνικά μπορεί να γίνει κι αν είναι βιώσιμο. Όταν λέμε πράσινο
εννοούμε και τα δένδρα, αλλά κυρίως εννοούμε μεγάλες εκτάσεις ελεύθερες με
χώρους αθλητισμού και αναψυχής».
Σύμφωνα με όλες τις μελέτες που έχουν γίνει μέχρι τώρα για τον Οργανισμό
Ρυθμιστικού Σχεδίου της Αθήνας, τόσο για την υλοποίηση όσο και τη βιωσιμότητα
του Μητροπολιτικού Πάρκου απαιτούνται κονδύλια τα οποία είναι δύσκολο να
εξοικονομηθούν από εθνικούς πόρους. Οι υποστηρικτές της «σκληρής» γραμμής
θέτουν ένα επιπλέον ερώτημα. «Είναι σωστό να διαθέσεις τόσους πόρους για μία
περιοχή που βεβαίως είναι καλό να αποκτήσει αυτό το πάρκο, ενώ την ίδια στιγμή
αφήνεις όλη τη Δυτική Αθήνα χωρίς ούτε ένα έργο;».














