Κρουαζιέρα στην άκρη του… Κόσμου

Το προσωπικό στον πολυτελέστατο «Κόσμο» είναι πάντα δίπλα σου. Όταν πέφτουν τα γυαλιά σου, έρχονται και τα σηκώνουν, όταν βάζεις το χέρι στο μέτωπο, έρχονται και σε δροσίζουν, είναι εκεί όταν θέλεις να πιεις κάτι, εκεί και όταν δεν θες

Κάπως έτσι ορίζεται ο «Κόσμος» («The World»). Εξακόσια σαράντα οκτώ πόδια
μήκος, 43.000 τόνοι βάρος. «Γεννήθηκε» τον Μάρτιο από γονείς Νορβηγούς
μεγιστάνες της ναυτιλίας. Χωρίζεται σε 110 διαμερίσματα, τα οποία
παραχωρούνται προς αγορά ή ενοικίαση διάρκειας 50 ετών έναντι 1,5 -5 εκατ.
στερλινών. Όλα με πορσελάνη Wedgwood, μαρμάρινα μπάνια και ασημένια καλαθάκια
για το ψωμί. Στον «έξτρα» εξοπλισμό περιλαμβάνεται πισίνα με θέα … τον
ορίζοντα. Όσοι έχουν αρχίσει να το σκέφτονται, πρέπει να βιαστούν. Εβδομήντα
έξι πλωτά διαμερίσματα έχουν ήδη πωληθεί. Φήμες θέλουν τον Σβαρτσενέγκερ να
διαθέτει ήδη ταυτότητα πολίτη του «Κόσμου» και τη Μαντόνα και τον Ρότζερ Μουρ
να ενδιαφέρονται. Αν πράγματι ανταποκρίνεται στα όνειρά σας και γίνετε πολίτης
αυτού του «Κόσμου», θα έχετε την ευκαιρία να παραβρεθείτε σε μεγάλες διεθνείς
διοργανώσεις, όπως το Γκραν Πρι του Μονακό.

Για όσους πάντως δεν θα αντέξουν να περιοριστούν σε ένα από τα πριγκιπικά
διαμερίσματα και θα θελήσουν να απολαύσουν ό,τι προσφέρεται, θα πρέπει να
διαθέσουν επιπλέον 100.000 στερλίνες τον χρόνο και στο ποσό αυτό
περιλαμβάνεται το σέρβις, δύο πισίνες, κινηματογράφος, σπα, εκτάσεως περίπου
6.000 τετραγωνικών μέτρων, κλαμπ καπνιστών, βιβλιοθήκη (ναι, έχει και Σαίξπηρ
– ο «Κόσμος» άλλωστε υπόσχεται «πολιτιστική εντρύφηση επιπέδου»), νάιτ κλαμπ
και γήπεδο του γκολφ με γρασίδι Πορτογαλίας. Κατά τα άλλα, τα γνωστά
εστιατόρια, καταστήματα, ό,τι μπορεί να βρει δηλαδή κανείς και σε ένα
κρουαζιερόπλοιο. Για όσους δεν έχουν πειστεί ότι πρόκειται για κάτι
διαφορετικό ναι, δυστυχώς, το πλοίο δεν πετάει, δεν πάει στο Διάστημα… Οι
εμπνευστές της δημιουργίας του νέου αυτού «Κόσμου» όμως αντιπαραθέτουν ότι το
τέκνο τους έχει και νόμους – και κελί που πάντως μέχρι τώρα δεν έχει
χρησιμοποιηθεί – και ένας από αυτούς ορίζει: «Προς ευθυγράμμιση με τις πλέον
εκλεπτυσμένες ευαισθησίες των κατοίκων και επισκεπτών μας, οι παραδοσιακές
δραστηριότητες των κρουαζιερόπλοιων, όπως το μπίνγκο και τα κοκτέιλ πάρτι του
κυβερνήτη, ευτυχώς εξοστρακίστηκαν». Χαρακτηριστικά λέγεται πως ο Μάικ Τάισον
προσπάθησε να αγοράσει διαμέρισμα αλλά απορρίφθηκε εξαιτίας του «ταραχώδους
βίου του».

Την περασμένη εβδομάδα ενέδωσα στον πειρασμό να πάρω μια γεύση αυτών των
«εκλεπτυσμένων ευαισθησιών». Πριν επιβιβαστώ, χαρακτηρίστηκα «νεοαφιχθείς »
και έπρεπε να δώσω το διαβατήριό μου, να φωτογραφηθώ για τη νέα μου ταυτότητα
και να περάσω τον έλεγχο ασφαλείας. Επειδή ένας από τους μεγαλύτερους φόβους
των δημιουργών του ήταν ότι το πλοίο μπορεί να προκαλέσει τους ταραξίες των
θαλασσών, τους πειρατές δηλαδή, η πολιτική ασφαλείας που εφαρμόζεται
χαρακτηρίζεται «αδιαπραγμάτευτη» και κλειστά κυκλώματα τηλεόρασης με
εκατοντάδες κάμερες κατασκοπεύουν τα πάντα. Παράλληλα, για να μη χαρακτηριστεί
«πλωτός φορολογικός παράδεισος», απαιτείται ο αγοραστής να διαθέτει «μόνιμη
κατοικία στη γη», όπου και πληρώνει φόρους ακόμη κι αν παραμένει εν πλω 12
μήνες τον χρόνο.

Η …σαλάτα

Έφτασα στις 2 το μεσημέρι και μου είπαν ότι είχα αργήσει για το κύριο γεύμα
ωστόσο θα μπορούσα να φάω ένα σάντουιτς στην πισίνα. Όμως, ο
«επαναπροσδιορισμός του πολυτελούς ταξιδιού» που επίσης υπόσχεται ο «Κόσμος»,
μάλλον δεν διευκρινίστηκε επαρκώς στο κατάστρωμα 11. Η σαλάτα που μάλλον
θύμιζε κάτι από British Airways ήταν βυθισμένη σε ροζ μαγιονέζα και το κουτάκι
μουστάρδας που μου προσφέρθηκε δεν άνοιγε με τίποτα. Κάτι μου θύμισε… ναι,
μια φράση που είδα σε ένα από τα μενού: «Η γαστρονομία είναι τέχνη και η τέχνη
απαιτεί υπομονή»! Ελάχιστοι βρίσκονταν γύρω μου, προς το παρόν όμως. Η ησυχία
διαλύθηκε λίγο μετά το μεσημέρι με την άφιξη μερικών μεσήλικων γυναικών από τη
Νότια Αφρική που αναλώνονταν σε μακρά συζήτηση – «πρέπει ή όχι να φορέσουμε
σκούφους μπάνιου;».

Πλούσιο το μενού της ημέρας, όμως λίγοι ανταποκρίθηκαν. Στον ειδικό χώρο
χαρτοπαιξίας προγραμματίστηκε μπριτζ για τις 2, στις 4 προσφέρονταν τάρτες και
κέικ στον κήπο και στις 5 παραδίδονταν ασκήσεις γυμναστικής. Εναλλακτική
πρόταση, τα μαθήματα «αντιμετώπισης στρες». Ακολουθούσαν αγώνες τένις, ώρα
κοκτέιλ και χορός «μέχρι αργά». Απ’ ό,τι άκουσα μάλιστα ένας ψυχολόγος εκείνη
τη μέρα έδινε διάλεξη για κάτι περίεργο που ονόμαζαν «affluenza». Αν κρίνω από
το affluence, που παραπέμπει στον πλούτο, μάλλον θα πρόκειται για κάποιο είδος
διαταραχής που επηρεάζει τους πλούσιους… σκέφτηκα.

Καταναλώστε, καταναλώστε…

Έπειτα από μερικές ώρες εν πλω είχα αρχίσει να αντιλαμβάνομαι πώς μπορεί να
νιώθουν οι Κοσμικοί κάτοικοι. Οι άνθρωποι ξοδεύουν χρήματα για να κάνουν πολλά
διαφορετικά πράγματα, όμως αυτό που κυριαρχεί στην πλωτή πολιτεία είναι να
κάνεις όσο το δυνατόν λιγότερα. Η αναλογία προσωπικού – επιβατών είναι 1/1.
Βρίσκονται συνεχώς στο πλευρό σου και δεδομένου ότι το πλοίο δεν ήταν γεμάτο,
ένιωσα πολλά ζευγάρια μάτια να με παρακολουθούν. Όταν πέφτουν τα γυαλιά σου,
έρχονται και τα σηκώνουν, όταν βάζεις το χέρι στο μέτωπο, έρχονται και σε
δροσίζουν, είναι εκεί όταν θέλεις να πιεις κάτι, εκεί και όταν δεν θες. Ύστερα
από μερικές ώρες έτσι, δεν ένιωσα καθόλου ο «ανεξάρτητος, ενεργός, ταξιδευτής
που λατρεύει την περιπέτεια», όπως κάπου είχα διαβάσει… Κάθε άλλο μάλιστα,
ένιωσα ότι ήμουν ανίκανη να κάνω οτιδήποτε πέρα από το να καταναλώνω. Είχα
εκπέσει σε ένα είδος κινητής επιθυμίας που περιπλανιόταν άσκοπα από κατάστρωμα
σε κατάστρωμα (12 στο σύνολο) ρωτώντας εαυτόν τι θα ήθελα να κάνω στη
συνέχεια.

Ιδιοκτήτης του πλοίου είναι ένα κονσόρτσιουμ που ονομάζεται Residensea, με
πρόεδρο τον Νουτ Κλόστερ, έναν Νορβηγό δισεκατομμυριούχο στον οποίο ανήκει και
η αρχική ιδέα για το «Κόσμος». Όπως το θέτει ο ίδιος, «είναι ένας νέος τρόπος
ζωής ­ να ταξιδεύεις στον κόσμο χωρίς να φεύγεις από το σπίτι σου». Το σπίτι
σου… Ναι, μπορεί να βρίσκεσαι στο Ρίο ή το Μονακό όμως είσαι συνεχώς με τους
ίδιους μεσήλικους ανθρώπους και η πισίνα όσο υπέροχη και να είναι, είναι κι
αυτή πάντα ίδια.

Η Emily Bearn είναι δημοσιογράφος της εφημερίδας «The Sunday Telegraph»