Υψηλές για την εποχή νευρώσεις

– Καλοκαίρι, θα πάτε πουθενά;

– Λέμε.

– Πού λέτε;

– Λέγαμε να πηγαίναμε στο αυτό. Στο τέτοιο. Στο πες το.

– Πού περίπου πέφτει αυτό;

– Σταμάτησε το μυαλό μου…

– Νησί;

– Όχι, σε άλλο νομό.

– Θα πάτε σε νομό;

– Όλα νομοί δεν είναι;

– Σου διαφεύγει ο νομός;

– Σταμάτησε το μυαλό μου.

– Βόρεια, νότια, ανατολικά, δυτικά;

– Εδώ.

– Πού εδώ;

– Ο νομός ο εδώ, ο δίπλα, ο δύο βήματα.

– Αττικής;

– Α, γεια σου.

– Νομός Αττικής;

– Σταμάτησε το μυαλό μου.

– Οικογενειακώς;

– Βέβαια. Μόνο που εγώ έχω άδεια Ιούλιο και η αυτή Αύγουστο.

– Ποια αυτή;

– Σταμάτησε το μυαλό μου.

– Η γυναίκα σου.

– Ναι, αλλά πώς την…

– Ιουλία.

– Α, γεια σου.

– Η Ιουλία έχει άδεια τον Ιούλιο;

– Ή το ανάποδο.

– Και για πού στην Αττική υπολογίζετε;

– Πέρα.

– Μακριά;

– Πώς το λένε ένα μέρος; Ένα που είναι πέρα, μακριά;

– Προς ποια κατεύθυνση;

– Σταμάτησε το μυαλό μου.

– Είναι και η ζέστη…

– Ένα ψηλά που ανεβαίνεις κι έχει και σαν ναό ένα πράγμα.

– Προφήτη Ηλία;

– Όχι τέτοιο ναό, έναν πιο τέτοιο…

– Πιο κάτω;

– Πιο παλιό. Πώς τους λένε τους παλιούς;

– «Παλιούς».

– Όχι αυτούς τους παλιούς. Τους παλιούς που είναι πιο παλιοί από τους παλιούς.
Πριν βγει ο Θεός.

– Πριν βγει ο Θεός όταν λες;

– Που δεν ήταν ο ένας, αλλά ήταν οι δώδεκα…

– Το Δωδεκάθεο;

– Α, γεια σου.

– Αρχαίος ναός;

– Α, γεια σου.

– Στον αρχαίο τον ναό θα ξεκαλοκαιριάσετε;

– Όχι, από κάτω. Νοικιάσαμε εκεί που πάνε και βλέπουν το ηλιοβασίλεμα.

– Κάτσε, κάτσε…

– Πού είναι η Μακρόνησος;

– Στη Μακρόνησο θα πάτε διακοπές;

– Ακριβώς…

– Στην ξεραΐλα;

– Ακριβώς απέναντι.

– Σούνιο;

– Α, γεια σου. Σούνιο. Σούνιο το λένε τώρα αυτό. Σούνιο, Σούνιο, να το
θυμάμαι, Σούνιο, Σούνιο, Σούνιο.

– Ωραίο το Σούνιο.

– Σούνιο, Σούνιο, Σούνιο, άμα με ξαναρωτήσουν «Σούνιο».

– Μαγεία το Σούνιο, θα αρέσει και στα παιδιά.

– Στα παιδιά;

– Τα δικά σου.

– Σταμάτησε το μυαλό μου.

– Πόσο είναι τώρα αυτά;

– Το κοντό είναι το μικρότερο.

– Ο Θανάσης πόσο είναι τώρα.

– Ποιος Θανάσης;

– Ο μικρός.

– Μεγάλωσε. Και η μεγάλη μεγάλωσε. Μεγαλώνουν ταυτοχρόνως αυτά.

– Σε ποια τάξη θα πάνε τώρα;

– Σε όποια πηγαίνανε – μία παραπάνω.

– Τα ‘χεις παίξει Δημήτρη.

– Τον Δημήτρη έχω να τον δω…

– Όχι, εσύ τα ‘χεις παίξει. Είσαι κουρασμένος.

– Ναι, όχι, το μυαλό μου σταματάει…

– Ναι, όχι, το ίδιο λέμε…

– Ναι, όχι, άλλο λέω…

– Λοιπόν, εγώ στρίβω εδώ στην Ομήρου…

– Εγώ πάλι στρίβω στην Ομήρου…

– Τα λέμε.

– Ναι, όταν γυρίσω από το…

– Σούνιο.

– Σούνιο. Σούνιο, Σούνιο, Σούνιο.

– Καλό καλοκαίρι, Δημήτρη.

– Καλό καλοκαίρι, Αντιγόνη.

– Θεμιστοκλή με λένε.