Πρόβα για τη Σεβίλλη

Πρόβα για το… παζάρι της Σεβίλλης θα κάνει στο μεθαυριανό Συμβούλιο
Υπουργών της Ένωσης ο Γιώργος Παπανδρέου. Η Αθήνα έχει ήδη επεξεργαστεί την
ύστατη γραμμή άμυνας (bottom line) για το συμβιβαστικό κείμενο του ευρωστρατού
και ο υπουργός Εξωτερικών θα διαπιστώσει τις διαθέσεις των 14 εταίρων. Είναι,
ωστόσο, σε όλους σαφές πως εάν υπάρξει λύση, αυτή θα προκύψει στη Σύνοδο
Κορυφής, από τους αρχηγούς των «15».

Αθνάρ – Σημίτης: οι διαπραγματεύσεις για τις πρόσθετες διατυπώσεις που ζητεί η Αθήνα στο κείμενο για τον ευρωστρατό άρχισαν ήδη, με την επίσκεψη του Ισπανού πρωθυπουργού στην Αθήνα

Παρά το θετικό κλίμα και την κινητικότητα των τελευταίων ημερών, τον
Πρωθυπουργό και τους συνεργάτες του ανησυχεί η εξαιρετική απροθυμία των
Βρετανών να κινηθούν στην κατεύθυνση ενός συμβιβασμού επί του κειμένου της
Άγκυρας. Έτσι, δεν αποκλείεται να υπάρξει ξεχωριστή επικοινωνία Αθήνας –
Λονδίνου, ακόμη και στο ανώτερο δυνατό επίπεδο, πριν από τη Σύνοδο Κορυφής της
Σεβίλλης.

Την ίδια στιγμή, η Άγκυρα δεν έχει ανοίξει τα χαρτιά της για το θέμα του
ευρωστρατού. Επισήμως, οι Τούρκοι αξιωματούχοι εμφανίζονται να λένε ότι δεν
κάνουν «ούτε βήμα πίσω» από το κείμενο της Άγκυρας, αλλά αφήνουν ανοικτό το
ενδεχόμενο να δεχθούν μια προσθήκη που θα «σώζει τα προσχήματα για την Αθήνα».
Διπλωματικές πηγές έλεγαν ότι κατά πάσα πιθανότητα η προσοχή θα εστιαστεί στην
προσθήκη (στην παράγραφο 2) ότι «και οι χώρες – μέλη του ΝΑΤΟ υπό οποιεσδήποτε
συνθήκες δεν μπορούν να επιτεθούν κατά χώρας – μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης».
Ερωτηματικό, όμως, είναι πόσες ακόμη προσθήκες θα απαιτήσει η Αθήνα – και
πόσες θα κάνει δεκτές η Τουρκία.

Ο Πρωθυπουργός και η κυβέρνηση, ωστόσο, έχουν πλέον καταλήξει πως δεν συμφέρει
την Αθήνα η συνέχιση του αδιεξόδου για τον ευρωστρατό, καθώς επίκεινται στην
ατζέντα της εξωτερικής πολιτικής τα πλέον κρίσιμα για την Ελλάδα θέματα: η
ένταξη της Κύπρου στην Ένωση και η επίλυση ή μη του Κυπριακού. Ως εκ τούτου,
όπως έλεγε κορυφαία πηγή του υπουργείου Εξωτερικών, «δεν μας συμφέρει να
σέρνουμε κι αυτό το βαρίδι που μπορεί να πληρώσουμε δυσανάλογα ακριβά».

Βέβαια, τα κυβερνητικά στελέχη αναγνωρίζουν πως ο όποιος συμβιβασμός πρέπει να
έχει και κάποια ουσία, αλλιώς ο κ. Σημίτης δεν θα μπορέσει να πείσει την
εσωτερική κοινή γνώμη, σε μια κρίσιμη μάλιστα συγκυρία. Σε αυτό το «γήπεδο»,
ωστόσο, η κυβέρνηση θα έχει έναν μάλλον απροσδόκητο σύμμαχο – την αξιωματική
αντιπολίτευση. Και τούτο διότι ο Κώστας Καραμανλής, από τις Ηνωμένες Πολιτείες
ακόμη, ουσιαστικά προανήγγειλε τη συμφωνία του κόμματός του σε ένα
συμβιβαστικό κείμενο που θα προκύψει στη Σεβίλλη.

ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ

Στα… 3 για τις ριζικές αλλαγές

Παρά τη μονομερή σχεδόν ενασχόληση της κυβέρνησης με το ζήτημα του
ευρωστρατού, όλοι στην Ένωση αναμένουν πως ο… μεγάλος καυγάς στη Σύνοδο
Κορυφής δεν θα αφορά τον ευρωστρατό, αλλά την αναδιοργάνωση του Συμβουλίου.
Μεταξύ άλλων έχει προταθεί: η «διχοτόμηση» του Συμβουλίου Γενικών Υποθέσεων σε
ένα Υπουργών Εξωτερικών κι ένα για τα υπόλοιπα θέματα. Η αντικατάσταση τής εκ
περιτροπής προεδρίας από έναν πενταετούς θητείας πρόεδρο του Συμβουλίου. Η
επέκταση του αριθμού των αποφάσεων που λαμβάνονται με πλειοψηφία αντί για
ομοφωνία. Περιορισμός ή και κατάργηση του ρόλου του Υπάτου Αρμοστή για την
Εξωτερική Πολιτική.

Οι «15» δεν φαίνεται να συμφωνούν, κι έχουν διαμορφωθεί τουλάχιστον τρία μπλοκ
με αντιτιθέμενες απόψεις. Η Γαλλία, η Βρετανία, η Ισπανία και η Ιταλία
υποστηρίζουν την ανάδειξη ενός προέδρου και την κατάργηση τής εκ περιτροπής
προεδρίας. Λένε ακόμη ότι ο πρόεδρος αυτός θα πρέπει να πάρει και τα καθήκοντα
του Υπάτου Αρμοστή και να μην έχει αξίωμα στη χώρα του, ενώ θα επικουρείται
από μια ομάδα 5 – 6 αρχηγών κρατών, που θα ορίζονται εκ περιτροπής και θα
προεδρεύουν των διαφόρων συμβουλίων.

Η πρόταση αυτή έχει συναντήσει ήδη τη σφοδρή αντίδραση ορισμένων μικρών χωρών,
με επικεφαλής τη Φινλανδία και την Αυστρία, όπως και της Κομισιόν, που φοβάται
την περαιτέρω αποδυνάμωσή της. Οι «μικροί» αντιπροτείνουν την επέκταση των
αποφάσεων που λαμβάνονται με πλειοψηφία και τη «συγχώνευση» του Υπάτου Αρμοστή
με τον Επίτροπο Εξωτερικών Σχέσεων.

Τα δύο παραπάνω γκρουπ έχουν συναντήσει την αντίδραση του Υπάτου Αρμοστή, κ.
Σολάνα και των τριών πρώτων χρονικά μελών της Ένωσης, δηλαδή του Βελγίου, της
Ολλανδίας και του Λουξεμβούργου, που επιθυμούν την ενίσχυση ουσιαστικά του
σημερινού τρόπου λειτουργίας του Συμβουλίου. Η Ελλάδα δεν έχει δείξει με ποιο
γκρουπ συμπαρατάσσεται, αλλά ουσιαστικά αυτό που τη χαρακτηρίζει είναι η
έντονη επιφύλαξη για την επέκταση των αποφάσεων που λαμβάνονται με πλειοψηφία,
επειδή έτσι περιορίζεται και η δυνατότητα του βέτο της.