ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Καφές, κρουασάν και Μπατιστούτα

Ξύπνα, έλεγα στον εαυτό μου, το πρωί της Κυριακής που η Αργεντινή έδινε τον
πρώτο της αγώνα. Ξύπνα, θα μπει το γκολ και θα το χάσεις. Θα βγει ο
Μπατιστούτα, αλλαγή. Ίσα που πρόλαβα και έφτιαξα καφέ. Ο καφές του Μουντιάλ
έχει άλλη χάρη.

Το θέμα είναι να αποστασιοποιηθείς. Από την ιεροτελεστία του βραδινού
παιχνιδιού, που τρέχεις να προλάβεις κόντρα στην παράταση της δουλειάς, στην
κίνηση της παραλιακής, στις διαφημίσεις που παίζουν ακόμη και κινδυνεύουν να
κατασπαράξουν τις πρώτες κρίσιμες φάσεις.

Το πρωινό γκολ μετράει για την εξέλιξη του «ματς» της υπόλοιπης μέρας, σε
προετοιμάζει για το άδικο σφύριγμα του «διαιτητή» στο γραφείο, σε βάζει σε
πλεονεκτική θέση για το σουτ (βοηθάει πάντα μια καλή πάσα) και σε κάνει να
φιλοσοφείς αλλιώς τις στημένες φάσεις.

Στύβω τα πορτοκάλια, χτυπάω το φραπέ και ελπίζω να πιάσει το σουτ του Ορτέγκα.
Το μπρέκφταστ των εκπλήξεων. Και αυτό «μούκτι έθνικ». Κρουασάν με γεύση
Σενεγάλης, κέικ made in USA και εξωτικά φρούτα της Ανατολής, που «παίζουν»
άλλωστε στην έδρα τους. Το πρωινό – το λένε οι διαιτολόγοι – πρέπει να είναι
το βασικό γεύμα της ημέρας. Και ήταν τόσο απλό να το καταλάβουμε. Χρειαζόταν
μόνο το πράσινο φόντο του γηπέδου για να του δώσει, γενναία, πόντους
διάκρισης.

Τρώτε άφοβα, οι θερμίδες – ανοιχτές σε όλα τα προγνωστικά – δεν θα μετρήσουν
στο τελικό αποτέλεσμα. Τόσος ιδρώτας γι’ αυτό το τελικό αποτέλεσμα, στον
δύσκολο, πλην συναρπαστικό δρόμο για τον τελικό.

Η φιλοσοφία «καφές κι έξω απ’ το σπίτι» πέφτει πανηγυρικά κάτω από τα nike των
ποδοσφαιριστών. Δεν ήταν δα και τόσο δύσκολο να συντονιστούμε σε πρωινές
ποδοσφαιρικές συγκινήσεις – το χαμόγελο της φάσης του γκολ βρίσκει χώρο να
τρυπώνει, ακόμη και στον πρώτο καφέ της ημέρας. Μετά, πάντα υπάρχει και η
δεύτερη ευκαιρία. Το βράδυ, στην επανάληψη.