Γιατί μπουζούκια;

Οι πρώτες αντιδράσεις για τη «μετά μουσικής» μεταφορά μας, στο Μετρό της
Αθήνας, αναδεικνύουν το (κρυμμένο προφανώς) φιλο-κλασικίζον προφίλ του Έλληνα
ο οποίος ένιωσε, ξαφνικά, προδομένος. Μπαράζ, λέει, τα τηλεφωνήματα των
προσβεβλημένων περιπατητών της πόλης, κορόνες οι διαμαρτυρίες τους – μα γιατί
μπουζούκι στον σταθμό της Ακρόπολης; – μόνον κλασική μουσική γιατί μόνον αυτή
αρμόζει στο σύγχρονο προφίλ μας. Δηλαδή και ο Χατζιδάκις και ο Θεοδωράκης και
ο Ξαρχάκος (και όλοι που «μόλυναν» τα χεράκια τους με μπουζούκι ), στο πυρ το
εξώτερο. Η υποκρισία μας στη νιοστή και βάλε. Πώς λέει η παροιμία το «πρωί
μπέλα μπέλα και το βράδυ κατσιβέλα» – κάπως έτσι. «Φαίνεται ότι η ελληνική
μουσική δεν έχει κατοχυρωθεί ως ποιοτική στη συνείδηση του Έλληνα» μας είπε ο
υπεύθυνος δημοσίων σχέσεων του Αττικού Μετρό, κ. Μάρκος Χαρίτος. Η απάντηση
όμως έρχεται εκ των… έσω: «Θα κυκλοφορήσει μια αφίσα σε όλους τους σταθμούς
που θα δείχνει μια μούσα απο την αρχαία Μαντίνεια να παίζει ένα τρίχορδο
όργανο» λέει ο κ. Χαρίτος. Βρε και το «Καπνίζει ο λουλάς» να έπαιζε και πάλι
με τον «Γαλάζιο Δούναβη» θα ήθελε να ταυτιστεί ο Έλληνας.