[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

«Χωρίς τους εθελοντές δεν θα είμαστε σε θέση να φανούμε αντάξιοι της μεγάλης
αυτής διοργάνωσης. Της γιορτής του παγκόσμιου ποδοσφαίρου».

Ο Μιουν Τσου, πρόεδρος της οργανωτικής επιτροπής, ήταν σαφής. Κι εμείς το
αντιληφθήκαμε από την πρώτη ημέρα της παραμονής μας στην Κορέα και την Ιαπωνία
του Μουντιάλ.

30.000 γυναίκες και άνδρες, σε κάθε χώρα, συνολικά 60.000 άτομα, βρίσκονται
στην υπηρεσία μιας διοργάνωσης κατά τη διάρκεια της οποίας πρέπει να
εξυπηρετηθούν 12.000 δημοσιογράφοι και εκπρόσωποι των ΜΜΕ, 2.000.000 τουρίστες
απ’ όλο τον κόσμο και περισσότεροι από τρία εκατ. φίλαθλοι, συνολικά, που
αναμένεται να παρακολουθήσουν τους 64 αγώνες, στις τριάντα ημέρες που διαρκεί
η διοργάνωση.

Τρεις «στολές», ένα συγκεκριμένο ποσό διατροφής και πολλά χαμόγελα για τους
εθελοντές, ήταν το δώρο των οργανωτών. Και εκείνοι ανταποκρίθηκαν από την
πρώτη στιγμή, αφού οι προεγγραφές είχαν φθάσει το ένα εκατομμύριο και η
επιλογή ήταν δύσκολη – κράτησε περίπου δύο χρόνια, συμπεριλαμβανομένης της
εκπαίδευσής τους. Χαρακτηριστικό γνώρισμα όλων, το χαμόγελο, η εξυπηρέτηση και
η προσφορά βοήθειας ακόμα και για το πιο απίθανο αίτημα. Ένα τηλεφώνημα για να
βρεθεί ταξί, μία λίστα με χρήσιμα τηλέφωνα και το ερώτημα πάντα ευγενικό:
«Χρειάζεστε κάτι; Μπορούμε να βοηθήσουμε; Μην κουράζεστε, θα σας φέρουμε εμείς
νερό».

Η μεγαλύτερη όμως προσφορά των εθελοντών διαπιστώνεται στα στάδια και τα
Κέντρα Τύπου. Μιλώντας αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά ακόμα και ρωσικά ή
πορτογαλικά και γερμανικά, μέχρι να ζητήσεις κάτι, δίπλα σου «ξεφυτρώνουν» δύο
και τρεις χαμογελαστοί νέοι, που έχουν δει διακριτικά ότι ψάχνεις κάτι και
αμέσως σπεύδουν να σου λύσουν το πρόβλημα.

Ο ρόλος των εθελοντών είναι τόσο σημαντικός, ώστε διαμορφώνει και τη
γενικότερη εικόνα και εκτίμηση για το έργο τους. Κατά τη διάρκεια του αγώνα
Πορτογαλίας – Πολωνίας η βροχή υποχρέωσε τους 50.000 φιλάθλους να
χρησιμοποιήσουν κάθε είδους προστατευτικό μέσον. Όταν είδαμε το στάδιο άδειο,
πιστέψαμε πως βρισκόμαστε σε λαϊκή αγορά, μετά τη λειτουργία της. Μέσα σε ένα
τέταρτο, οι γεμάτες από μπουκάλια, ποτήρια, πλαστικά αδιάβροχα και κάθε είδους
σκουπίδι, εξέδρες, άστραφταν όπως στα εγκαίνια ενός πολυτελούς κέντρου. Οι
εθελοντές είχαν μαζέψει τα πάντα, χωρίς παράπονα και ντροπή, αλλά με ένα πλατύ
χαμόγελο. Γιατί εκείνη την ώρα πρόσφεραν έργο για την πατρίδα τους και για το
θέαμα που έπρεπε να παρουσιάσουν σε όλο κόσμο με την ευκαιρία του Παγκοσμίου
Κυπέλλου.

Παγκόσμιο Κύπελλο: μια μεγάλη αθλητική διοργάνωση, στην οποία ο εθελοντισμός
δεν είναι απλή ιστορία, ούτε παιχνίδι για να περάσει η ώρα σ’ ένα γραφείο και
μια πολυθρόνα. Χρειάζεται θέληση και σωστή εκπαίδευση. Από ανθρώπους που έχουν
γνώση του αντικειμένου. Και στην Κορέα και την Ιαπωνία, το κατάλαβαν από
χρόνια.