ΓΝΩΜΗ Βαρβαρότητα

Εικόνες φρίκης. Από το βίντεο με τον αποκεφαλισμό του Ντάνιελ Περλ

Κάθεσαι μπροστά στο κομπιούτερ του σπιτιού σου. Ή στο δημοσιογραφικό γραφείο.
Ή σε ένα Internet καφέ. Παρακολουθείς ένα προπαγανδιστικό βίντεο με την
ταπείνωση και τον αποκεφαλισμό ενός συναδέλφου σου, ήταν Αμερικανός και τον
έλεγαν Ντάνιελ Περλ.

Τον ακούς να λέει «Είμαι Εβραίος, είμαι Εβραίος, η μητέρα μου είναι Εβραία»,
λες και πρόκειται για παραδοχή ενός εγκλήματος, για αναγνώριση ενοχής. Λέει
ακόμα, τον βάζουν να λέει, πως εξαιτίας της συμπεριφοράς της αμερικανικής
κυβέρνησης, οι Αμερικανοί δεν μπορούν πια να κυκλοφορήσουν ελεύθεροι.
Παράλληλα παρακολουθείς σκηνές από φονικές ισραηλινές επιχειρήσεις εναντίον
των Παλαιστινίων, ένα μωρό νεκρό, μια μάνα να σπαράζει. Ξαφνικά, η οθόνη
σκοτεινιάζει. Κι ύστερα, ένα χέρι κόβει τον λαιμό του δημοσιογράφου, η οθόνη
γεμίζει με αίμα, κάποιος σηκώνει το κεφάλι ψηλά, σαν τρόπαιο, σαν λάφυρο, ενώ
ακούγονται πυροβολισμοί. Δεν είναι σινεμά, είναι αλήθεια, είναι ένα μακάβριο
reality show, είναι η πεμπτουσία της βαρβαρότητας. Είναι τρομακτικό, είναι
παράλογο. Ταράζεσαι, εξεγείρεσαι, βάζεις στην άκρη το σάντουιτς, σταματάς το
βίντεο, το ξαναρχίζεις, αρνείσαι να παραδεχθείς την «κοινότητα του κακού» που
δίδαξε η Χάνα Αρεντ, εσύ πιστεύεις φανατικά στην πρόοδο, το βίντεο δεν
απευθύνεται σε σένα, το ξέρεις, αλλά στα εξαθλιωμένα πλήθη του Τρίτου Κόσμου,
εσένα δεν μπορεί να σε ταρακουνήσει τίποτα, θα γυρίσεις στη δουλειά σου, θα
γυρίσεις στη ζωή σου, το πολύ-πολύ να τα βάλεις με την εφημερίδα «Boston
Phoenix» που προβάλλει αυτό το βίντεο από την ιστοσελίδα της. Στο κάτω-κάτω,
αυτός ο φόνος έγινε πριν από μήνες, έχει πια ξεχαστεί. Μα εκείνη η πρόσφατη
φωτογραφία γιατί δείχνει τη χήρα να χαμογελά; Και ποιο είναι αυτό το μωρό που
κρατά στην αγκαλιά της;