ΓΝΩΜΗ Η παντοδυναμία του Σιράκ

Αν ο δεύτερος γύρος επιβεβαιώσει τον πρώτο, ο Ζακ Σιράκ θα αποκτήσει μία
σχεδόν απόλυτη εξουσία, την οποία ουδέποτε είχε κανείς από τους προκατόχους
του, ούτε ο Ντε Γκωλ και ο Πομπιντού ούτε ο Μιτεράν. Θα έχει την προεδρία, τον
πρωθυπουργό, την Εθνοσυνέλευση, τη Γερουσία, το Συνταγματικό Συμβούλιο. Όλα
αυτά είναι πολλά, πάρα πολλά.

Για τον Σιράκ είναι η μεγάλη ρεβάνς, η μεγάλη ανατροπή. Μετά τον πρώτο γύρο
των προεδρικών εκλογών, θα έλεγε κανείς ότι η Γαλλία είχε εκραγεί: λιγότερο
από 40% για τον Σιράκ και τον Ζοσπέν και 30% για τα δύο άκρα. Σήμερα, αυτή η
εικόνα έχει σβηστεί. Με τη Συμμαχία για την Προεδρική Πλειοψηφία και τους
Σοσιαλιστές, οι δύο βασικοί «παίκτες» ξαναπαίρνουν τις θέσεις τους και
επιστρέφουμε στον διπολισμό. Ο Σιράκ έχει την αίσθηση ότι επανέρχεται στις
ρίζες της Πέμπτης Δημοκρατίας: από εδώ και πέρα, όλα απορρέουν από έναν
πανίσχυρο πρόεδρο. Όμως, ο αρχηγός του κράτους θα έπρεπε να είναι πιο
επιφυλακτικός: η εικόνα αυτή μπορεί να είναι απατηλή. Γιατί τα συμπτώματα της
λαϊκής απογοήτευσης από την πολιτική είναι ανησυχητικά. Δεν είναι μόνο προς το
συμφέρον της Αριστεράς, αλλά ολόκληρης της χώρας, να κινητοποιηθούν οι
ψηφοφόροι της Αριστεράς στις 16 Ιουνίου. Γιατί δεν είναι υγιές να έχει η Δεξιά
τόσο ελεύθερα χέρια.

Ο Robert Schneider είναι αρχισυντάκτης του πολιτικού ρεπορτάζ στο
περιοδικό «Nouvel Observateur».