«Οι επιθέσεις αυτοκτονίας είναι και ηθικό και πολιτικό λάθος»

![]() |
|
Χαμένες ευκαιρίες… «Οι Παλαιστίνιοι δεν θέλουν συμβιβασμό. Τους προσφέραμε |
Εδώ και δύο δεκαετίες αναγνώριζε τη μεγάλη ευθύνη της χώρας του στην
παλαιστινιακή τραγωδία. Τώρα όμως, χρεώνει όλα τα λάθη στους
Παλαιστινίους.«Εμείς τους προσφέραμε ειρήνη κι εκείνοι τρομοκρατία. Οι
επιθέσεις αυτοκτονίας δεν είναι μόνο ηθικό, αλλά και πολιτικό λάθος», λέει στα
«ΝΕΑ», ο Μπένι Μόρις, από τους πιο διάσημους «νέους» ιστορικούς του Ισραήλ.
«Δεν αρχίσαμε εμείς τον πόλεμο. Αυτοί τον άρχισαν. Πριν από 18 μήνες, με την
Ιντιφάντα. Και ο Αριέλ Σαρόν απαντά αντιδρώντας στο κύμα των επιθέσεων
αυτοκτονίας», επισημαίνει. Από τη μια θεωρεί «δικαιολογημένη την επιθετική
στάση των Παλαιστινίων», όμως «τους τελευταίους 18 μήνες αθώοι Ισραηλινοί
πολίτες σκοτώθηκαν από καμικάζι, ενώ όσοι σκοτώθηκαν στις τελευταίες επιθέσεις
στην Παλαιστίνη, ήταν κυρίως μαχητές που οπλοφορούσαν».
Τα γεγονότα των τελευταίων δύο ετών «με έκαναν να αλλάξω γνώμη για το τι είναι
δυνατό και τι όχι», λέει ο καθηγητής Μεσανατολικής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο
Μπεν Γκουριόν του Ισραήλ. «Οι Παλαιστίνιοι έκαναν ένα βασικό λάθος: Τους
προσφέρθηκε ειρήνη κι εκείνοι το γύρισαν στη βία και την τρομοκρατία. Το
Ισραήλ είναι ένα πολύ πιο ισχυρό και οργανωμένο κράτος. Έχει στρατό. Οι
Παλαιστίνιοι δεν κάνουν μόνο ηθικό, αλλά και πολιτικό σφάλμα».
Εκτιμά επίσης ότι «τα πράγματα θα χειροτερέψουν» και πως «οι Παλαιστίνιοι θα
συνεχίσουν την τρομοκρατική τους εκστρατεία». «Όλο και περισσότεροι Ισραηλινοί
φοβούνται να πάνε οπουδήποτε. Ζουν καθημερινά με τον φόβο των Παλαιστίνιων
τρομοκρατών».
Αιτία του σημερινού αδιεξόδου είναι ο Γιάσερ Αραφάτ. «Αυτός τους εκπροσωπεί,
αυτός αντανακλά την άποψή τους», λέει, ενώ του χρεώνει το ναυάγιο του Καμπ
Ντέιβιντ. «Θα υπήρχε ένα κράτος με πρωτεύουσα την Ιερουσαλήμ, η Δυτική Όχθη θα
ήταν παλαιστινιακή – τους προσφέρθηκε το 96%. Εκείνοι, όμως, τα ήθελαν όλα.
Γιατί ο Αραφάτ θέλει να καταστρέψει το Ισραήλ».
«Σοφός ο Σαρόν»
Ο πρόεδρος της Παλαιστινιακής Αρχής «θέλει ένα αραβικό κράτος στη θέση του
Ισραήλ», λέει, ενώ εκτιμά ότι «δεν θα υπάρξει ποτέ συμβιβασμός. Εδώ και πολλά
χρόνια οι περισσότεροι Ισραηλινοί θέλουν να σταματήσει η κατοχή, επιθυμούν την
ύπαρξη δύο κρατών. Οι Παλαιστίνιοι, όμως, δεν θέλουν συμβιβασμό». Όσο για το
δικαίωμα επιστροφής των προσφύγων του ’48, για το οποίο μιλούσε στα βιβλία
του, «αν συμβεί αυτό, δεν θα υπάρχει πια Ισραήλ. Δεν γίνεται να επιστρέψουν
τέσσερα εκατομμύρια Άραβες, τη στιγμή που υπάρχει ήδη ένα εκατομμύριο Άραβες
στο Ισραήλ. Αυτό θα ήταν το απόλυτο χάος. Η καταστροφή».
Θεωρεί τις στρατιωτικές επιχειρήσεις σε παλαιστινιακές πόλεις και χωριά σωστή
κίνηση του Αριέλ Σαρόν, ο οποίος «γίνεται όλο και σοφότερος». «Όμως όποιος κι
αν ήταν ηγέτης του Ισραήλ, το ίδιο θα έκανε. Απλώς ο Αραφάτ δεν μας άφησε
καμιά άλλη επιλογή».
Για το μέλλον είναι απαισιόδοξος. «Θα πρέπει να περάσουν πολλά χρόνια
προκειμένου να υπάρξει πραγματική ειρήνη, ακόμη κι αν αρχίσουν
διαπραγματεύσεις. Όμως, ο Αραφάτ πρέπει να μετακινηθεί από το προσκήνιο. Και
οι άνθρωποι πρέπει να αλλάξουν τα μυαλά τους και τις καρδιές τους για το
Ισραήλ».














