ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΒΑΡΤΖΙΩΤΗΣ Ένας Έλληνας «Αλήτης» σε τέσσερις τροχούς

![]() |
![]() |
|
Ο Δημήτρης Βαρτζιώτης (που ζει και εργάζεται στα Ιωάννινα) είναι ο σχεδιαστής |
«Ο τρόπος που σχεδιάζετε, είναι παρωχημένος…». Αυτό που δεν θα τολμούσε
κανένας να ξεστομίσει σε ένα υψηλόβαθμο διευθυντικό στέλεχος της Mercedes, αν
ήθελε να κάνει καριέρα στην αυτοκινητοβιομηχανία, το είπε ο Δημήτρης
Βαρτζιώτης, ένας νεαρός από τα Γιάννινα. Είχε καταφέρει το ραντεβού ύστερα από
πολλές επίμονες προσπάθειες και ήταν σαφές ότι δεν θα του χάριζε περισσότερα
από δέκα λεπτά. Ήταν στα μέσα της δεκαετίας του ’80, όταν ο νεαρός μετανάστης
βρισκόταν μπροστά στο διευθυντικό στέλεχος της Mercedes και λίγο έλειψε η
μεγάλη ευκαιρία να γίνει καπνός. Κι όμως, ήταν αυτή η εκτίμηση που έδωσε τη
μεγάλη ευκαιρία στον Δημήτρη Βαρτζιώτη, ο οποίος στην Ελλάδα έγινε γνωστός
μόλις πρόσφατα με τον σχεδιασμό τού πρώτου ελληνικού αυτοκινήτου, του «Aletis»
από την ΕΛΒΟ (Ελληνική Βιομηχανία Οχημάτων).
Στα τέλη της δεκαετίας του ’70 ο Δημήτρης Βαρτζιώτης ιδρύει στη
Στουτγάρδη την εταιρεία TWT, με αντικείμενο τον σχεδιασμό αυτοκινήτων και
τμημάτων αεροσκαφών. Τα δέκα λεπτά της πρώτης συνάντησης με τον εκπρόσωπο της
Mercedes εξελίχθηκαν σε μια δημιουργική συζήτηση τριών ωρών, που κατέληξε με
τις πρώτες πιλοτικές δουλειές – βάση μελλοντικής συνεργασίας.
Από εκείνη τη στιγμή ξεκίνησε μια λαμπρή καριέρα, που έχει αποτέλεσμα σήμερα
το όνομα του 47χρονου πλέον Δημήτρη Βαρτζιώτη, προέδρου της TWT, να είναι
πασίγνωστο στον χώρο της αυτοκινητοβιομηχανίας, της αεροναυπηγικής, των
σιδηροδρόμων κ.λπ. Σε οποιοδήποτε μοντέλο τής Mercedes τα τελευταία χρόνια,
υπάρχει η σφραγίδα του σε μοτέρ, σασμάν, φανάρια, αναρτήσεις, στον κλιματισμό,
την αεροδυναμική, το ντιζάιν. Πελάτες του είναι, επίσης, οι BMW, Porsche,
Audi, Bosch, ΜΑΝ, Deutsche Aerospace, ΙΒΜ.
Η εταιρεία του εξακολουθεί να έχει έδρα τη Στουτγάρδη και απασχολεί 120
επιστήμονες στους τομείς μηχανολογίας, αεροναυπηγικής, μαθηματικούς, φυσικούς,
οικονομολόγους και ηλεκτρονικούς, από τους οποίους τέσσερις είναι Γιαννιώτες.
Αυτοί θα στελεχώσουν το παράρτημα της εταιρείας με έδρα την Κατσικά Ιωαννίνων.
«Ήθελα και άλλους Έλληνες, αλλά δεν είναι εύκολο, αφού απαιτούμε
εξειδικευμένες γνώσεις. Εκείνοι που δουλεύουν ήδη μαζί μας έχουν συμφωνήσει
όταν θα είναι απολύτως έτοιμοι να δουλέψουν στα Γιάννινα, ώστε να παράγουν
εκεί τη γνώση και να την στέλνουν στη Γερμανία. Είμαι Ηπειρώτης, ζω στη
Γερμανία, αλλά το μυαλό μου είναι στην Ελλάδα. Η οικογένειά μου επέστρεψε κι
εγώ, όταν βρίσκω χρόνο, γυρίζω για λίγες ημέρες. Στα Γιάννινα η εταιρεία έχει
το ξεκίνημα που ήθελα, αλλά σύντομα θα αποκτήσει τους ρυθμούς που πρέπει. Προς
το παρόν ελάχιστοι την γνωρίζουν…», λέει ο Δημήτρης Βαρτζιώτης.
Ίσως κανένας από τους υπευθύνους τής ΕΛΒΟ να μη γνώριζε ότι πίσω από
την εταιρεία TWM βρισκόταν ένας Έλληνας, όταν έγινε η προκήρυξη για τον
σχεδιασμό και την κατασκευή του πρώτου ελληνικού αυτοκινήτου. «Όταν έγινε η
προκήρυξη από την ΕΛΒΟ», λέει ο Δ. Βαρτζιώτης, «ήρθαν οι συνεργάτες μου και
μου είπαν πως δεν έπρεπε να επιτρέψουμε να σχεδιάσουν άλλοι το πρώτο ελληνικό
αυτοκίνητο. Δεν τους το είπα ποτέ, αλλά ήδη είχα πάρει τις αποφάσεις μου και
στο μυαλό μου είχε αρχίσει να γεννιέται ο “αλήτης”. Ήθελα να είναι κάτι
διαφορετικό από τα αυτοκίνητα που ήδη κυκλοφορούν και σκέφτηκα ότι θα έπρεπε
να το προσαρμόσω σε δύο δεδομένα: στους Ολυμπιακούς Αγώνες και τον ελληνικό
τουρισμό. Το αυτοκίνητο αυτό, λοιπόν, απευθύνεται σε μια συγκεκριμένη αγορά,
που ονομάζεται “ελεύθερος χρόνος – τουρισμός”. Ήθελα ένα νεανικό αυτοκίνητο,
ένα “αυτοκίνητο – αλήτη”, που να περιφέρεται στις ελληνικές ομορφιές. Όμως
στον σχεδιασμό μας λάβαμε υπόψη και την πολυχρηστικότητά του – θα μπορεί να
γίνεται διθέσιο, τετραθέσιο, pick – up. Σκέφτηκα στην αρχή να του δώσω το
όνομα ενός Ολύμπιου θεού, αλλά δεν μου ταίριαζε κανένα. Βιαζόμουν να το
“βαπτίσω”, για να το παρουσιάσω στη Διεθνή Έκθεση της Φρανκφούρτης. Προτίμησα
τελικά το “aletis”, βάζοντας το “e”, δίνοντας μια άλλη χροιά, για να μην
είναι… αρνητικό το όνομά του – αν και στη συνέχεια, από τη θετικότατη
ανταπόκριση που είχε, αποδείχθηκαν υπερβολικοί οι φόβοι μου».
Σχεδιάζοντας το πρώτο ελληνικό αυτοκίνητο
Πώς ξεκίνησε όμως ο σχεδιασμός και η κατασκευή του πρώτου ελληνικού
αυτοκινήτου, του «Aletis»; Όλα ξεκίνησαν τον Οκτώβριο του 1999. «Στον
διαγωνισμό που προκήρυξε η ΕΛΒΟ, εμείς εμφανιστήκαμε ως γερμανική εταιρεία και
είχαμε σκληρούς ανταγωνιστές από την Ιταλία και την Αγγλία», θυμάται ο
Δημήτρης Βαρτζιώτης. «Αρχίσαμε τον σχεδιασμό του και έπρεπε μέσα σε 24 μήνες
να αναπτύξουμε το αυτοκίνητο. Το πρώτο που κάναμε ήταν να δημιουργήσουμε μια
ομάδα ειδικών και μια ομάδα υποκατασκευαστών για να το συναρμολογήσουν. Από
την πρώτη στιγμή χρησιμοποιήσαμε ένα νέο σύστημα της ΙΒΜ, που ήταν το πλέον
σύγχρονο στον τομέα αυτόν και το οποίο δεν είχε μπει ακόμη στην
αυτοκινητοβιομηχανία, η οποία χρησιμοποιούσε παλαιότερα συστήματα. Τώρα αυτό
το σύστημα το δοκιμάζουμε για να το εισάγουμε στη Mercedes, αφού ήδη η
κατασκευή τού “αλήτη” προκάλεσε αμέσως το ενδιαφέρον των
αυτοκινητοβιομηχανιών. Το “Aletis”, λοιπόν, πέρασε όλα τα κλασικά στάδια
ανάπτυξης, αλλά χρησιμοποιήθηκε η νέα τεχνολογία…».
Το μοναδικό αυτοκίνητο που κατασκευάστηκε βρίσκεται στις εγκαταστάσεις τής
ΕΛΒΟ, η οποία αναμένεται σύντομα να αποφασίσει ποιες θα είναι οι επόμενες
κινήσεις της στο θέμα αυτό.
Μέσα από την πλούσια εμπειρία του στον χώρο της αυτοκινητοβιομηχανίας, ο κ.
Βαρτζιώτης δεν διστάζει να πει και ποια, κατά τη γνώμη του, πρέπει να είναι τα
επόμενα βήματα της ΕΛΒΟ:
«Κατά την άποψή μου, εκείνο που πρέπει να κάνει η ΕΛΒΟ είναι να προχωρήσει σε
μια πιλοτική κατασκευή 200-300 αυτοκινήτων, για να προλάβει το γιγαντιαίο
μάρκετινγκ των Ολυμπιακών Αγώνων. Φαντασθείτε να κυκλοφορεί τότε το “Aletis”,
τι διαφήμιση θα έχει σε όλο τον κόσμο. Η κατασκευή αυτών των αυτοκινήτων
μπορεί να γίνει πιλοτικά σε εργοστάσια που υπάρχουν και αναλαμβάνουν μικρές
πιλοτικές σειρές αυτοκινήτων, προκειμένου να κυκλοφορήσουν και να καταγραφεί η
ανταπόκριση των καταναλωτών. Στη συνέχεια η ΕΛΒΟ μπορεί να προχωρήσει στη
δημιουργία δικής της μονάδας, στην Ελλάδα. Πρέπει, λοιπόν, άμεσα να ληφθούν
αποφάσεις, για να προλάβουμε την Ολυμπιάδα. Είναι μοναδική ευκαιρία, που δεν
πρέπει να χαθεί…».















