Δεν έχει mobile για σε…

Κινητό στο Ηρώδειο; Ας καγχάσω… Ας καγχάσω! Αφήστε το, καλύτερα, στο
αυτοκίνητο. Ή μέσα στην τσάντα σας. Ή μέσα στην τσέπη σας. Κλειστό. Αλλά, κι
αν δεν το ‘χετε κλείσει – σκασίλα μας. Έτσι κι αλλιώς, δεν έχει σήμα. Καθότι,
καλοί μου κύριοι γιάπηδες, και καλοί μου κύριοι «εξέκιουτιβς», και καλές μου
κυρίες με τα τσιτωμένα τα μούτρα των «φιλανθρωπικών» γκαλά, και καλές μου
μικρές ξανθές και κοκκινομαλλούσες, με τα μυαλά στα κάγκελα – ίνα μη χείρον τι
είπω -, εξειδικευμένες στην αποστολή, τσάκα – τσάκα, τσάκα – τσάκα, μηνυμάτων
προς πάντα ενδιαφερόμενον ή μη, πάπαλα τα κινητά στο Ηρώδειο. Καπούτ. Νάκα τα
κινητά. Ο καλός ο κ. Κούκος, ο πρόεδρος του Ελληνικού Φεστιβάλ, και οι
συνεργάτες του εγκατέστησαν σύστημα απενεργοποίησής τους. Λίγες εβδομάδες μετά
την ανάλογη, ευεργετική εφαρμογή του στο Μέγαρο Μουσικής – αν, και για να
είμαστε δίκαιοι, η πρώτη, αν δεν κάνω λάθος, στον χώρο του θεάματος και του
ακροάματος, που το εφάρμοσε, στην «Πόρτα» της, ήταν η Ξένια Καλογεροπούλου.
Άντε, και καλή συνέχεια.

…δεν έχει οδό

Οπότε, χρυσοί μου, «mobile-maniacs», δεν έχει πλοίο για σας, δεν έχει οδό…
Ούτε στο Μέγαρο, ούτε στο Ηρώδειο. «Ε, δεν θα πάμε», θα μου πείτε. Να μην
πάτε! Αλλά, σιγά που δεν θα πάτε. Και πού θα πάτε για να φιγουράρετε, μετά,
στις σελίδες «κοινωνικού», ρεπορτάζ; Στον Ρέμο; Στον Ρέμο, μόνο, δεν λέει.
Μωρέ, θα πάαατε… Αλλά, με τις φτερούγες, τις «κινητές» σας, τσακισμένες. Πώς
να κάνετε τη «ζωντανή» σας αναμετάδοση, το ρεπορτάζ σας, αυτό το «ποιος ήρθε,
ποιος φτάνει, με ποια είναι, με ποιον είναι…», στους απόντες «κολλητούς» σας
και στις απούσες «κολλητές» σας; Αλλά, έτσι είναι η ζωή. Γυρίζει ο τροχός
και… κι ο φτωχός. Σας τη φέραμε, τελικά. Πάλι με χρόνια, έφτασε ο καιρός να
μην ξανακούσουμε, κι εμείς, μεταξύ ενός φα ματζόρε και ενός σολ μινόρε του
Μπρούκνερ της Κοντσέρτχεμπάου, ξαφνικά, να παρεμβάλλεται «Ελαφρό ιππικό» του
Σουπέ. Και ανάμεσα στο σαιξπηρικό «Να ζει κανείς ή να μη ζει» και στον επόμενο
στίχο «Ιδού η απορία», την έρμη τη «Χαμπανέρα»… Η εκδίκηση είναι ένα πιάτο
που τρώγεται κρύο. Ο… αγώνας, ο μακρύς και σκληρός της στήλης και του
υπογράφοντος, τώρα δικαιώνεται! Αμήν.