ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Η επανάσταση που χτίζεται με data…

Εδώ και είκοσι χρόνια χτίζουν την επανάσταση. Αθόρυβα, αλλά δυναμικά. Με την
ορμή του μυαλού τους, χωρίς πολύβουα σόου, χωρίς πλάνα δημοσιότητας και
προβολής. Είναι τα παιδιά (ΟΚ… πολλοί δεν είναι πια παιδιά…) που
δημιούργησαν το Internet και το World Wide Web. Εκείνοι που δοκίμασαν πρώτοι
την τεχνολογική τους μαεστρία στους μίνι υπολογιστές και στα εμβρυακά
πειράματα του ARPAnet (του προγόνου του σημερινού Internet). Διάνοιες των
υπολογιστών, που το στερεότυπο τους θέλει να φορούν γυαλιά, να έχουν βλέμμα
χαμένο, κάνα – δυο διδακτορικά και μια μανία με την καφεΐνη.

Τι σημασία έχει… Διαβάζω την ιστορία τους, σε σκόρπιες συνέχειες, σε web
sites ή μηνύματα, στα άρθρα των ηλεκτρονικών περιοδικών τους. Ένα συναρπαστικό
μυθιστόρημα, με μυρωδιά λογικής και ελευθερίας. Αυτή είναι η αληθινή κοινότητα
των αληθινών χάκερ. Των χάκερ που υπήρχαν πολύ πριν γεννηθούν οι σημερινοί
κράκερ, οι δολιοφθορείς των δικτύων. Των ανθρώπων που μοιράζονται το πάθος να
επιλύουν προβλήματα και να ξεπερνούν τα όρια, χωρίς να προκαλούν, χωρίς να
απειλούν, χωρίς να κομπάζουν, χωρίς να μηχανεύονται βίαιες ή ύπουλες
επιθέσεις.

Βρέθηκαν πολλές φορές αναγκασμένοι να εξηγήσουν τη διαφορά τους από «εκείνους
τους πιτσιρικάδες που εισβάλλουν σε συστήματα και κλέβουν κωδικούς». Μέχρι που
βαρέθηκαν. Μικροί και μεγάλοι της παγκόσμιας κοινότητας των δικτύων έχουν πολύ
πιο σοβαρά πράγματα ν’ ασχοληθούν. Δουλεύουν σε προγράμματα «ανοιχτής πηγής»,
διαλαλούν πως «η ανθρώπινη γνώση ανήκει σε ολόκληρο τον κόσμο», αντιδρούν στις
πατέντες και στα κλειδωμένα με copyright προγράμματα που είναι διάτρητα από
ελαττώματα και κενά ασφαλείας. Σχεδιάζουν συστήματα κρυπτογράφησης – αυτά που
(αν ποτέ επιτραπεί η χρήση τους) θα βάλουν τέλος σε πολλές από τις ανασφάλειές
μας και θα φέρουν μια γεύση υπαρκτής ελευθερίας. Κι είναι πάντα παιδιά.
Δεκαέξι, δεκατεσσάρων, είκοσι πέντε χρόνων… Πρόσωπα κι ονόματα μπορεί να
άλλαξαν, αλλά είναι το ίδιο νεανικό, φρέσκο και δυνατό μυαλό… Που συνεχίζει
να χτίζει την επανάσταση…