Οι εξετάσεις δυσλεξικών

Με αφορμή τις πρόσφατες καταγγελίες γονέων για πλαστά πιστοποιητικά
δυσλεξίας, η κ. Αλίκη Τζεν, πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Δυσλεξίας
σημειώνει μεταξύ άλλων:

«Πράγματι, στη χώρα μας τα ιατρικά πιστοποιητικά αντιμετωπίζονται με
καχυποψία, γιατί έχουν χρησιμοποιηθεί για απαλλαγές από τον Στρατό ή για
εξασφάλιση αναπηρικών επιδομάτων. Η περίπτωση των δυσλεξικών μαθητών όμως, οι
οποίοι καταταλαιπωρούνται στα σχολεία και στις σχολικές εξετάσεις είναι
διαφορετική. Δεν κερδίζει τίποτα κάποιος αν προσποιηθεί ότι είναι δυσλεξικός.
Οι γονείς της Μυτιλήνης παραπληροφορούν όταν γράφουν ότι οι δυσλεξικοί
“απαλλάσσονται των εξετάσεων”. Λανθασμένα και ο κύριος Παυλίδης εμφανίζει τις
εξετάσεις των δυσλεξικών σαν… εξομολόγηση. Το ορθό είναι ότι οι δυσλεξικοί
υποψήφιοι των Πανελληνίων Εξετάσεων εξετάζονται με το ίδιο πρόγραμμα στα ίδια
θέματα που εξετάζονται οι λοιποί υποψήφιοι. Δυστυχώς όμως εξετάζονται σε
ειδικά εξεταστικά κέντρα (και όχι στο σχολείο τους, όπως τα άλλα παιδιά) στις
έδρες νομών. Αυτό σημαίνει ότι οι δυσλεξικοί υποψήφιοι π.χ. της Κω είναι
υποχρεωμένοι να πάνε με τις οικογένειές τους για 3 εβδομάδες στη Ρόδο για να
εξεταστούν στο εκεί κέντρο, ενώπιον τριμελούς επιτροπής, όπως ορίζει ο νόμος.
Αυτό, φυσικά, ισχύει και για τους άλλους υποψηφίους που εμπίπτουν στην
κατηγορία των “φυσικώς αδυνάτων”. Και εδώ νομίζω ότι εστιάζεται η λυσσαλέα
επίθεση που έχουν δεχτεί οι δυσλεξικοί υποψήφιοι από δικηγόρους, γονείς
υποψηφίων, οι οποίοι: 1) Θεωρούν τις προφορικές εξετάσεις a priori
ευκολότερες των γραπτών. 2) Θεωρούν ως ασυμβίβαστη με τη δυσλεξική
διαταραχή, την επιτυχία σε εξετάσεις άλλου τύπου, όπως είναι οι εξετάσεις
ξένων γλωσσών (όπου εξετάζεται περισσότερο η ικανότητα κατανόησης και
επικοινωνίας και λιγότερο η επεξεργασία του γραπτού λόγου).

Πάντως, τόσο η μήνυση των δικηγόρων (14 μεγαλοδικηγόροι της Μυτιλήνης
στρεφόμενοι εναντίον 23 παιδιών είναι ήδη μια άνιση μάχη) όσο και στοιχεία της
συνέντευξης του κ. Παυλίδη (περί εξετάσεων κεκλεισμένων θυρών ή τετ α τετ,
αντί του ορθού ότι είναι εξετάσεις ισότιμες επί των ιδίων θεμάτων και από 3
εξεταστές) προκάλεσαν μια γενικευμένη και άδικη καχυποψία στους εμπλεκόμενους
στις εξετάσεις δυσλεξικών».