Χέρι φιλίας προς τους μετανάστες

Τα προβλήματα των μεταναστών, χάρη στο οδοιπορικό-ρεπορτάζ της εφημερίδας «ΤΑ ΝΕΑ», συζήτησε μαζί τους ο Λάκης Λαζόπουλος στα τέλη Μαρτίου. Και τούτη την Κυριακή στις 6 μ.μ. τους αφιερώνει μία δωρεάν παράσταση του έργου του «Τα λέμε» με τη συνεργασία του Cine Club των «ΝΕΩΝ»

«Θάρρος χρειάζεται να απλώσουμε το χέρι στους μετανάστες και όχι τα ουρλιαχτά
της αποδοκιμασίας. Και καλό είναι να μην ξεχνάμε την ιστορία μας και τους
εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστες που είχαμε εμείς οι Έλληνες σε ξένες χώρες».
Με δύο λόγια, ο Γιώργος Κωνσταντίνου πιάνει ουσιαστικά την κοινωνική διάσταση
και την απαιτούμενη συμπεριφορά μας στους μετανάστες που πλημμυρίζουν όλη τη
χώρα και δίνουν νέα προοπτική – και αναστάτωση… – στην καθημερινότητά μας.

Και η δωρεάν παράσταση για τους μετανάστες που δίνει την Κυριακή στις 6 μ.μ. ο
Λάκης Λαζόπουλος με το έργο του «Τα λέμε», με τη συνεργασία του Cine Club της
εφημερίδας «ΤΑ ΝΕΑ», είναι «ένα χέρι» φιλίας προς αυτούς.

Πώς νιώθεις που θα παίξεις μπροστά στους μετανάστες;

«Μάλλον πρωτόγνωρα… Δεν μπορώ να ξέρω την ανταπόκριση του κόσμου. Νομίζω ότι
θα νιώσω την αμηχανία του ανθρώπου που φιλοξενεί αγνώστους. Σαν τη μάνα μου
που όταν χτυπούσε την πόρτα του σπιτιού μας ένας ξένος την άνοιγε διάπλατα και
τον καλωσόριζε λέγοντάς του “να σας κεράσουμε κάτι;”»!

Όλα ξεκίνησαν τον Μάρτιο όταν είχαμε κάνει με τον Λάκη Λαζόπουλο το
οδοιπορικό-ρεπορτάζ στα τμήματα της Νομαρχίας, όπου εκατοντάδες χιλιάδες
μετανάστες προσπαθούν να τακτοποιήσουν τα χαρτιά τους – ανανέωση της άδειας
παραμονής και της κάρτας εργασίας. Τότε ο Λάκης Λαζόπουλος είχε ρίξει την ιδέα
της δωρεάν παράστασης για τους μετανάστες του έργου του «Τα λέμε», με τον
ίδιο, τον Γιώργο Κωνσταντίνου, τον Αλέξη Γεωργούλη και τη Φαίη Κοκκινοπούλου.
Και η απογευματινή παράσταση της Κυριακής είναι η προτελευταία του έργου του
Λαζόπουλου, καθώς η τελευταία – τουλάχιστον για φέτος… – θα δοθεί αμέσως
στις 9 το βράδυ. Από τον ερχόμενο Οκτώβριο θα ξεκινήσει δεύτερος κύκλος
παραστάσεων, καθώς η προσέλευση του κοινού είναι αμείωτη και λίγες ήταν οι
βραδιές – σε όλη τη διάρκεια της χειμερινής περιόδου – που δόθηκε παράσταση
δίχως μαξιλαράκια για τους «ορθίους»!

Στις στατιστικές που εμφανίζουν τους Έλληνες άκρως ξενοφοβικούς, ο Γιώργος
Κωνσταντίνου αντιπροτείνει αγάπη. «Ας δοκιμάσουμε να δώσουμε την αγάπη μας σ’
αυτούς τους ανθρώπους, γιατί με αυτόν τον τρόπο θα έχουμε όφελος και κέρδος
στην κοινωνία μας. Όταν ανοίξαμε τα σύνορα για όλους αυτούς τους μετανάστες,
δεν εννοούσαμε να τους βάλουμε σε γκέτο, ούτε να τους καταδικάσουμε σε
αποξένωση».

«Καταρχάς φαντάζομαι ότι το κοινό αυτό μπορεί να μη γνωρίζει καλά την ελληνική
γλώσσα, οπότε στη συγκεκριμένη παράσταση θα κυριαρχούν τα συναισθήματα και όχι
ο λόγος. Παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον η αίσθηση που θα δημιουργηθεί στο
κοινό αυτό που θα παρακολουθήσει ένα θεατρικό έργο σε άλλη γλώσσα, μακριά από
την πατρίδα του. Οι αντιδράσεις τους θα είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσες και
ίσως μη αναμενόμενες. Οι άνθρωποι αυτοί αναζητούν μία καλύτερη τύχη. Κι εμείς
οι Έλληνες που ζήσαμε, κάποτε, μία αντίστοιχη κατάσταση, πρέπει να τους
κατανοήσουμε», τονίζει ο Αλέξης Γεωργούλης.

Ως γνωστόν, «η τέχνη μιλάει τη γλώσσα της καρδιάς, της ψυχής», όπως λέει και η
Φαίη Κοκκινοπούλου, η οποία για το μεταναστευτικό κύμα στη χώρα μας αναφέρει
εύστοχα ότι είναι άνθρωποι ταλαιπωρημένοι, ξεριζωμένοι, που έχουν αφήσει
γονείς, φίλους, παιδιά και έχουν έρθει στη χώρα μας γεμάτοι ελπίδα, ανασφάλεια
και αγωνία για ένα πιο φωτεινό μέλλον. Ζουν μία δύσκολη ζωή. Δουλεύουν πολύ,
πληρώνονται λίγο, αρρωσταίνουν και δεν έχουν ασφάλιση, δεν θα πάρουν ποτέ
σύνταξη, έχουν δίκιο και δεν το διεκδικούν, σφάλλουν και η κοινωνία εξαντλεί
την αυστηρότητά της πάνω τους. Κι όμως αυτοί οι άνθρωποι έδωσαν πνοή στην
εγκαταλελειμμένη επαρχία, χρώμα στη ζωή μας»!

INFO

Στο θέατρο «Ήβη», Σαρρή 27, Ψυρή, τηλ. 010-3216.382. Προσκλήσεις στα γραφεία
του Διεθνούς Οργανισμού Μετανάστευσης (Δωδεκανήσου 6, Άνω Καλαμάκι τηλ. 010-9912174).