Υδρογόνο και… ηλιέλαιο

Τα εναλλακτικά καύσιμα άρχισαν ήδη να μπαίνουν στις άλλες χώρες. Στην
Ευρώπη έρχονται τα λεωφορεία υδρογόνου. Τα νέα οχήματα θα αρχίσουν να
κυκλοφορούν στους δρόμους από τον επόμενο χρόνο, χρησιμοποιώντας κυψέλες
καυσίμων υδρογόνου.

Πειραματική έκδοση του νέου Mini με ενεργειακές κυψέλες και χρήση υδρογόνου ως καύσιμο

Ήδη έχει τεθεί σε εφαρμογή το πρόγραμμα «Καθαρές Αστικές Συγκοινωνίες για την
Ευρώπη της Ευρωπαϊκής Ένωσης», που αποσκοπεί στην προώθηση εναλλακτικών μορφών
καυσίμων. Συμμετέχουν σε αυτό εννιά πόλεις: Άμστερνταμ, Βαρκελώνη, Αμβούργο,
Λονδίνο, Λουξεμβούργο, Μαδρίτη, Οπόρτο, Στοκχόλμη και Στουτγάρδη. Τα λεωφορεία
κατασκευάζονται στη Γερμανία, μπορούν να μεταφέρουν 70 επιβάτες και θα είναι
έτοιμα μέσα στο 2003.

Αλλά τα λεωφορεία δεν θα είναι τα μόνα οχήματα που μπορούν να κινούνται με
εναλλακτικά καύσιμα. Φυσικό αέριο και υγραέριο (LPG) θα μπορούσαν να
αποτελέσουν λύση του προβλήματος, όχι όμως συνολική. Όπως σημειώνει ο
αναπληρωτής καθηγητής μηχανολόγων στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης κ. Ζήσης
Σαμαράς, «το LPG, προπάνιο και βουτάνιο, είναι προϊόν που παράγεται από την
απόσταξη του πετρελαίου. Οι ποσότητες παραγωγής είναι πολύ μικρές για να
καλύψουν τις τεράστιες ανάγκες που υπάρχουν».

Την ίδια στιγμή, η διεύρυνση της χρήσης του φυσικού αερίου στη χώρα μας θα
απαιτούσε σημαντικές δαπάνες. «Για να λειτουργήσει το φυσικό αέριο ως καύσιμο,
θα πρέπει να συμπιεστεί σε μεγάλες πιέσεις, που φτάνουν και τις 200
ατμόσφαιρες, τη στιγμή που η πίεση με την οποία φτάνει στην Ελλάδα από τη
Ρωσία είναι πολύ μικρότερη», περιγράφει ο κ. Σαμαράς. «Θα πρέπει, δηλαδή, η
Ελλάδα, για να το χρησιμοποιήσει μαζικά, να κατασκευάσει ένα μεγάλο δίκτυο
παροχής και συμπίεσης».

Το βιοντίζελ είναι το νέο βιοκαύσιμο που χρησιμοποιείται πλέον σε πολλές
ευρωπαϊκές χώρες. Ηλιέλαιο, σόγια, ακόμη και τηγανόλαδο χρησιμοποιούν στην
Ευρώπη, αναμεμειγμένο με το πετρέλαιο κίνησης. Με μία απλή χημική μετατροπή,
τη διεστεροποίηση, το λάδι γίνεται λιγότερο παχύρρευστο και συνεπώς κατάλληλο
για τους κινητήρες. Σύμφωνα μάλιστα με την Ε.Ε., το 2% του πετρελαίου κίνησης,
που καταναλώνει κάθε χώρα-μέλος, θα πρέπει να αντικατασταθεί με βιοντίζελ, το
2005.

«Αυτό σημαίνει για την Ελλάδα ότι από τα 6 εκατομμύρια τόνους πετρελαίου που
χρειαζόμαστε ετησίως, τα 120.000 τόνοι θα πρέπει να είναι βιοντίζελ» σημειώνει
ο κ. Στάμος Στούρνας, διευθυντής του εργαστηρίου τεχνολογίας καυσίμων και
λιπαντικών στο ΕΜΠ. Ήδη, στη χώρα μας, το βαμβακέλαιο παράγεται σε μεγάλες
ποσότητες ως υποπροϊόν του βαμβακιού και εξάγεται σε πολύ χαμηλή τιμή. Ενώ και
οι σπόροι του καπνού, μπορούν να δώσουν βιοντίζελ. Κι ενώ το πετρέλαιο
απελευθερώνει 350 ppm διοξειδίου του θείου και από το 2005 ο αριθμός θα
μειωθεί στα 50 ppm, το βιοντίζελ φτάνει μόλις τα 4 ppm.

Ταυτόχρονα, σε αντίθεση με την καύση του πετρελαίου, που παράγει επιπλέον
διοξείδιο του άνθρακα, το βιοντίζελ παράγεται από φυτά που έχουν ήδη
απορροφήσει διοξείδιο του άνθρακα. Έτσι, το βιοκαύσιμο, όταν καίγεται, αντί να
προσθέτει στην ατμόσφαιρα, ουσιαστικά ανακυκλώνει το ήδη υπάρχον διοξείδιο του άνθρακα.