Κερδίζουν έδαφος: υβριδικά μοντέλα, φυσικό αέριο και υδρογόνο

Toyota Prius. Το μοναδικό υβριδικό μοντέλο που κυκλοφορεί στην ελληνική αγορά αλλά και σε άλλες 20 ευρωπαϊκές χώρες

Ενώ μέχρι πριν από λίγα χρόνια όλοι θεωρούσαν ότι το μέλλον ανήκει στην
ηλεκτροκίνηση, τώρα η ζυγαριά γέρνει υπέρ των υβριδικών μοντέλων που διαθέτουν
έναν κινητήρα με συμβατικό καύσιμο και έναν με εναλλακτικό (υδρογόνο, φυσικό
αέριο, ηλεκτρικό).

Αυτή τη στιγμή κυκλοφορεί στην Ελλάδα ένα και μοναδικό ετομοπαράδοτο υβριδικό
μοντέλο, το Toyota Prius. Η τοποθέτησή του στους καταλόγους της εταιρείας έχει
διακοσμητικό χαρακτήρα, αφού η τιμή των 23.920 ευρώ για ένα πεντάθυρο
μικρομεσαίο αυτοκίνητο θεωρείται εξωπραγματική για τα δικά μας δεδομένα. Το
συγκεκριμένο μοντέλο εφοδιάζεται με βενζινοκινητήρα 1,5 λίτρου και έναν
ηλεκτροκινητήρα (γι’ αυτό και ονομάζεται υβριδικό), οι οποίοι του παρέχουν την
απαραίτητη αυτονομία, αξιοπρεπείς επιδόσεις και μία πολύ χαμηλή μέση
κατανάλωση καυσίμου.

Η αγορά αυτού του τύπου οχημάτων βρίσκεται ακόμη στα σπάργανα, καθώς οι
συνολικές πωλήσεις τους από το 1997 έως τα τέλη Μαρτίου του 2002 δεν έχουν
ξεπεράσει τα 103.000 κομμάτια σε παγκόσμιο επίπεδο. Δεσπόζουσα θέση κατέχει
εδώ η Toyota με το 90% των πωλήσεων και αιχμή του δόρατος το Prius, που
διατίθεται ήδη σε 20 ευρωπαϊκές χώρες, στη Β. Αμερική, αλλά βεβαίως και στην
Ιαπωνία.

Οι αυτοκινητοβιομηχανίες ψάχνονται πάντως ακόμη, αφού οι νέες τεχνολογίες δεν
έχουν ωριμάσει απόλυτα. Φαίνεται όμως ότι τα ηλεκτροκίνητα οχήματα θα
παραμείνουν στο περιθώριο και μόνον για ειδικές χρήσεις (π.χ. για σύντομες
μετακινήσεις σε περιοχές όπου απαιτείται απόλυτη ησυχία και υπάρχει υψηλή
ατμοσφαιρική ρύπανση), αφού δεν έχει γίνει ακόμη δυνατή η κατασκευή μικρών και
οικονομικών μπαταριών.

Αντίθετα κερδίζουν έδαφος τα υβριδικά αυτοκίνητα με τεχνολογία ενεργειακών
κυψελών και χρησιμοποιούν ως καύσιμο υδρογόνο, που προκύπτει από την μετατροπή
υγρού μεθανόλιου μέσα από χημικές διεργασίες. Είναι χαρακτηριστικό, ότι οι
μεγαλύτεροι κατασκευαστές άρχισαν να εξελίσσουν τέτοιου είδους εργοστασιακά
μοντέλα και ορισμένα, όπως π.χ. το Opel Zafira και η BMW σειρά 7, έκαναν
πρόσφατα την εμφάνισή τους σε κάποιες αγορές στο εξωτερικό. Το δυσανάλογα
υψηλό κόστος τους – γύρω στο 30% έως 50% ακριβότερα από τα συμβατικά αδελφάκια
τους – κάνει πάντως απαραίτητη την ύπαρξη κινήτρων για την αγορά τους.

Μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζουν εξάλλου οι εκδόσεις ήδη γνωστών μοντέλων με
συμβατικό κινητήρα, που είναι όμως σε θέση να λειτουργήσει και με φυσικό αέριο
(bivalent). Αρχικά αυτό γινόταν σε συνεργεία με κάποιες εκ των υστέρων
μετατροπές, όμως τώρα πλέον παράγονται έτσι από το εργοστάσιο. Οι μικρές
διαφορές τιμής σε σχέση με τα απλά βενζινοκίνητα και ντιζελοκίνητα μοντέλα
(γύρω στο 5%-10%) καλύπτονται γρήγορα από τη χαμηλότερη κατανάλωση καυσίμου,
γι’ αυτό και έχουν αναδειχθεί σε ενδιαφέρουσες εναλλακτικές προτάσεις. Ήδη
κυκλοφορούν αυτή την στιγμή στην Ιταλία περισσότερα από 370.000 αυτοκίνητα με
φυσικό αέριο, ενώ αυξάνεται η ζήτησή τους και σε άλλες σημαντικές αγορές, όπως
η γερμανική. Αντίθετα γνώρισαν αποτυχία και αποσύρθηκαν τελικά τα μοντέλα που
έκαιγαν μόνο φυσικό αέριο (monovalent), όπως οι BMW 316 g και 518 g.