«Λερναία Ύδρα» το ξέπλυμα βρώμικου χρήματος

Παιχνίδια δισεκατομμυρίων παίζονται στις παγκόσμιες αγορές. Τα κεφάλαια που
διακινούνται στο παγκόσμιο παζλ του ξεπλύματος κάθε χρόνο αυξάνονται με
ιλιγγιώδεις ρυθμούς. Στην Ελλάδα μάλιστα το 2001 σημειώθηκε σχεδόν
διπλασιασμός, σε σύγκριση με το 2000, ενώ οι αρμόδιες αρχές ερευνούν το
ενδεχόμενο χρηματοδότησης τρομοκρατίας.

Ήδη, ο παγκόσμιος φορέας για το ξέπλυμα χρήματος (Financial Action Task Force
on Money Laundering – FATF) έχει συντάξει έκθεση αξιοποιώντας τη διεθνή
εμπειρία ­ συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας ­ για τα κόλπα που
χρησιμοποιούνται στο ξέπλυμα και τη σύνδεσή του με τη διεθνή τρομοκρατία.
Μάλιστα, μετά τη διαπίστωση ότι το βρώμικο χρήμα για τη χρηματοδότηση της
τρομοκρατίας αυξάνεται, η FATF έχει ζητήσει από τα κράτη-μέλη της, στα οποία
συμπεριλαμβάνεται και η Ελλάδα, να αλλάξουν τη σχετική νομοθεσία, λαμβάνοντας
υπόψη τις οκτώ νέες συστάσεις:

Επικύρωση και εφαρμογή των αποφάσεων των Ηνωμένων Εθνών.

Ποινικοποίηση της χρηματοδότησης της τρομοκρατίας που σχετίζεται με ξέπλυμα
χρήματος.

Πάγωμα και δήμευση τρομοκρατικών περιουσιακών στοιχείων.

Αναφορά ύποπτων συναλλαγών που σχετίζονται με τρομοκρατία.

Ύπαρξη διεθνούς συνεργασίας.

Προσοχή στα εμβάσματα.

Προσοχή στις ηλεκτρονικές συναλλαγές.

Προσοχή στους μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς.

Η Ελλάδα

Σύμφωνα με πληροφορίες, στην Ελλάδα το 2001 έγιναν περίπου 850 αναφορές για
περιπτώσεις ξεπλύματος χρήματος και δεσμεύτηκε συνολική περιουσία 7,1 δισ.
δραχμών. Μεγάλο μέρος των χρημάτων αυτών προήλθε από εκβίαση. Εντυπωσιακό
είναι το στοιχείο ότι 86% των αναφορών για ύποπτες συναλλαγές αφορούσαν
τραπεζικές εργασίες και ανταλλαγή συναλλάγματος. Από τα επίσημα στοιχεία για
το 2000 προκύπτει ότι η ειδική Επιτροπή για το ξέπλυμα δέχθηκε 706 αναφορές
για ύποπτες συναλλαγές. Από αυτές, οι 381 (54% του συνόλου) προήλθαν από
τράπεζες, οι 226 (32%) από ανταλλακτήρια συναλλάγματος και οι 38 (5,4%) από
την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς και τις χρηματιστηριακές εταιρείες. Οι υπόλοιπες
προήλθαν από το ΣΔΟΕ (16 αναφορές), το υπουργείο Δημόσιας Τάξης (17 αναφορές)
και το υπουργείο Δικαιοσύνης (8 αναφορές). Οι περιπτώσεις αυτές αφορούν
υποψίες για νομιμοποίηση παράνομων εσόδων που μπορεί να προέρχονται από:
ναρκωτικά, όπλα, πυρομαχικά, ληστεία, εκβίαση, αρπαγή, υπεξαίρεση, απάτη,
παράνομη εμπορία αρχαιοτήτων, κλοπή φορτίου πλοίου, αφαίρεση και μεταμόσχευση
ανθρωπίνων ιστών και οργάνων, κατάχρηση Δημοσίου, λαθρεμπορία, ραδιενέργεια,
ποινικά αδικήματα, τυχερά και μη παίγνια, λαθρομετανάστευση, λαθρεμπορία
πυρηνικών υλικών κ.λπ.

Από τις 706 αναφορές του 2000, για τις 27 προέκυψε πόρισμα προς τον εισαγγελέα
και δεσμεύτηκε το ποσό των 4,3 δισ. δραχμών. Άλλες 304 πήγαν σε προσωρινό
αρχείο, 130 στο αρχείο και για άλλες 245 έγινε έρευνα.

Σε ό,τι αφορά το 1999, συνολικά πραγματοποιήθηκαν 373 αναφορές, εκ των οποίων
οι 253 προήλθαν από Τράπεζες, οι 93 από ανταλλακτήρια συναλλάγματος, οι 7 από
το ΣΔΟΕ, οι 9 από το υπουργείο Δημόσιας Τάξης, οι 4 από το υπουργείο
Δικαιοσύνης, 1 από την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς, 3 από χρηματιστηριακές
εταιρείες και 3 από φορείς του εξωτερικού. Από τις 373 αναφορές, για τις 23
προέκυψε πόρισμα προς εισαγγελέα και δεσμεύτηκε το ποσό των 2,4 δισ. δραχμών.
Οι 157 πήγαν σε προσωρινό αρχείο, 57 στο αρχείο και για 134 έγινε περαιτέρω
έρευνα.

Οι ελληνικές αρχές παράλληλα με τις έρευνες προχωρούν στην εναρμόνιση της
νομοθεσίας για το ξέπλυμα χρήματος και για τη σύνδεσή του με τη χρηματοδότηση
τρομοκρατικών ομάδων, σύμφωνα με τις διεθνείς συστάσεις. Ήδη, έχει συγκροτηθεί
ειδική επιτροπή για το θέμα αυτό και η προθεσμία για την αναθεώρηση της
νομοθεσίας λήγει τον ερχόμενο μήνα. Σε εξέλιξη είναι η αναθεώρηση σχετικής
σύμβασης (του 1997), ώστε να ποινικοποιηθεί η χρηματοδότηση τρομοκρατικών
ομάδων. Όπως διευκρινίζουν οι ειδικοί, στη χώρα μας (και σε πολλά άλλα κράτη)
η τρομοκρατία δεν έχει οριστεί ακόμη ως έγκλημα, μολονότι έχει περιγραφεί το
τι είναι τρομοκρατική πράξη. Με την αναθεώρηση της σχετικής σύμβασης θα
θεωρείται η χρηματοδότηση τρομοκρατικών ομάδων ως ποινικό αδίκημα.

Ξέπλυμα και τρομοκρατία

Ανεξάρτητα από την προέλευση του βρώμικου χρήματος (εκβίαση, ναρκωτικά κ.λπ.)
ή από τον τόπο εντοπισμού του (Τράπεζες, Χρηματιστήριο κ.λπ.) είναι δύσκολο να
καταλήξει μία εποπτική αρχή στο εάν το ξέπλυμα έγινε με τελικό στόχο το κέρδος
ή για τη χρηματοδότηση τρομοκρατικών ομάδων. Πρόκειται στην ουσία για δύο
διαφορετικά εγκλήματα (το ένα είναι οικονομικό και το άλλο σχετίζεται με την
τρομοκρατία), τα οποία μπορεί να συνδέονται, καθώς η τρομοκρατία έχει ανάγκη
τη χρηματοδότηση.

Ειδικά οι περιπτώσεις χρηματοδότησης της τρομοκρατίας εντοπίζονται πολύ
δύσκολα και κυρίως από τους χρηματοοικονομικούς οργανισμούς (π.χ. Τράπεζες).
Και αυτό, γιατί οι μηχανισμοί στήνονται πολλά χρόνια πριν από το τρομοκρατικό
χτύπημα, ενώ τα χρήματα μπορεί να προέρχονται είτε από παράνομες
δραστηριότητες είτε από νόμιμες, όπως για παράδειγμα από φιλανθρωπικές
οργανώσεις, πολιτιστικές εκδηλώσεις κ.λπ. Ο εντοπισμός τους γίνεται ακόμη πιο
δύσκολος όταν παρακάμπτεται όλο το τραπεζικό σύστημα για την κίνηση των
κεφαλαίων στα διάφορα σημεία του πλανήτη. Χαρακτηριστικό είναι το σύστημα
χρηματοδότησης Hawala, το οποίο χρησιμοποιήθηκε, μεταξύ άλλων, από το
τρομοκρατικό χτύπημα της 11ης Σεπτεμβρίου 2001. Με το σύστημα αυτό κινούνται
κεφάλαια σε διάφορες χώρες, χωρίς να κινηθεί κανένας τραπεζικός λογαριασμός.

To σύστημα Hawala

To σύστημα χρηματοδότησης τρομοκρατικών ομάδων Hawala στηρίζεται στην
προσωπική γνωριμία και εμπιστοσύνη. Ένα παράδειγμα εξηγεί τη λειτουργία του εν
λόγω συστήματος: έστω ότι ένας τρομοκράτης σε μία ευρωπαϊκή χώρα (Α)
χρειάζεται χρήματα. Τότε ο τρομοκράτης επικοινωνεί (π.χ. τηλεφωνικώς) με τον
δικό του άνθρωπο, ο οποίος παίζει τον ρόλο του ενδιάμεσου σε μία ασιατική χώρα
(Β). Ο ενδιάμεσος βρίσκει τον χρηματοδότη [ο οποίος είναι επίσης κάτοικος της
χώρας (Β)], τον οποίο γνωρίζει προσωπικά και έχουν σχέσεις εμπιστοσύνης. Ο
ενδιάμεσος ζητεί από τον χρηματοδότη να στείλει χρήματα στη συγκεκριμένη
ευρωπαϊκή χώρα, φροντίζοντας να τα παραλάβει ο τρομοκράτης. Ο χρηματοδότης και
ο τρομοκράτης μπορεί να μη γνωρίζονται μεταξύ τους.

Στη συνέχεια, ο χρηματοδότης επικοινωνεί με τον μεταφορέα στη συγκεκριμένη
ευρωπαϊκή χώρα, με τον οποίο γνωρίζονται προσωπικά, έχουν στενές σχέσεις
εμπιστοσύνης και συνήθως συνεργάζονται επιχειρηματικά. Ο χρηματοδότης ζητεί
από τον μεταφορέα να δώσει ένα συγκεκριμένο ποσό σε κάποιον που θα τον
επισκεφθεί. Αυτός ο «κάποιος» είναι ο τρομοκράτης ή κάποιος εκπρόσωπός του. Ο
μεταφορέας με τον τρομοκράτη δεν είναι απαραίτητο να γνωρίζονται. Επίσης, ο
μεταφορέας μπορεί να μη γνωρίζει ότι τα χρήματα που δίνει θα καταλήξουν σε
τρομοκρατίες. Στη συνέχεια, ο χρηματοδότης και ο μεταφορέας θα λύσουν τη
χρηματική διαφορά μεταξύ τους, άλλη φορά, με κάποιον τρόπο. Συνήθως η διαφορά
λύνεται με συμψηφισμό ενός αλληλόχρεου λογαριασμού που τηρείται εξωτραπεζικά.

Η FATF

Ύστερα από την τρομοκρατική επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου στις ΗΠΑ,
πραγματοποιήθηκε έκτακτη oλομέλεια της FATF με στόχο την έκδοση οδηγιών προς
τους χρηματοοικονομικούς οργανισμούς, ενώ εξέδωσε οκτώ νέες συστάσεις προς τα
κράτη-μέλη που συμμετέχουν σε αυτήν.

Η FATF εξέδωσε τις οδηγίες αυτές μαζί με πραγματικές ιστορίες ξεπλύματος
χρήματος και χρηματοδότησης τρομοκρατικών ομάδων.

Ιστορία 1: Οι υποψίες μιας Τράπεζας

Η αρμόδια οικονομική εποπτική αρχή της χώρας Δ έλαβε μία αναφορά για ύποπτη
συναλλαγή από έναν εγχώριο χρηματοοικονομικό οργανισμό σχετικά με έναν
λογαριασμό που διατηρούνταν από έναν ιδιώτη, κάτοικο γειτονικής χώρας. Ο
ιδιώτης, ο οποίος διηύθυνε εταιρείες που είχαν έδρα την Ευρώπη, είχε κάνει
αίτηση για δάνειο στην Τράπεζα. Τα δάνεια αυτά αφορούσαν τις εταιρείες και
ανέρχονταν σε πολλά εκατ. δολάρια. Φαινομενικά τα δάνεια αυτά προορίζονταν για
την αγορά πολυτελών ξενοδοχείων στη χώρα Δ. Η Τράπεζα τελικά δεν ενέκρινε
κανένα από τα δάνεια.

Η έρευνα από την αρμόδια εποπτική αρχή αποκάλυψε ότι τα κεφάλαια για την αγορά
των ξενοδοχείων επρόκειτο να διοχετευθούν μέσω των λογαριασμών των εταιρειών
που εκπροσωπούσε ο εν λόγω ιδιώτης. Μία από τις εταιρείες που θα έκανε την
αγορά των ξενοδοχείων, τελικά θα αγοραζόταν από έναν ιδιώτη από άλλη χώρα. Ο
δεύτερος ιδιώτης εκπροσωπούσε έναν όμιλο επιχειρήσεων, οι οποίες
δραστηριοποιούνταν στον χώρο των ξενοδοχείων και της ψυχαγωγίας. Ο ιδιώτης
αυτός εμφανίστηκε ως ο τελικός αγοραστής της ακίνητης περιουσίας. Τελικά, από
την έρευνα προέκυψε ότι το πρώτο πρόσωπο λειτουργούσε ως βιτρίνα για το
δεύτερο πρόσωπο. Υπάρχουν υποψίες ότι το δεύτερο πρόσωπο και οικογένειά του
έχουν σχέσεις με τρομοκρατία.

Ιστορία 2: Οι λίστες των Ηνωμένων Εθνών

Ένας ιδιώτης είχε έναν λογαριασμό όψεως και έναν λογαριασμό ταμιευτηρίου στη
χώρα Ν, αλλά κατοικούσε σε μία άλλη γειτονική. Η Τράπεζα, στην οποία
διατηρούσε τους λογαριασμούς, παρατήρησε σταδιακή ανάληψη χρημάτων από το
τέλος Απριλίου 2001 και αποφάσισε να παρακολουθήσει τις κινήσεις των
λογαριασμών πιο στενά. Οι υποψίες της Τράπεζας ενισχύθηκαν όταν ένα όνομα,
παρόμοιο με εκείνο του κατόχου των λογαριασμών, εμφανίστηκε στις λίστες του
Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών στο Αφγανιστάν (ψήφισμα Συμβουλίου
Ασφαλείας Ηνωμένων Εθνών 1333/2000). Η Τράπεζα αμέσως έκανε αναφορά προς την
αρμόδια οικονομική εποπτική αρχή.

Από έρευνα της εποπτικής αρχής προέκυψε ότι και οι δύο τραπεζικοί λογαριασμοί
είχαν ανοιχτεί το 1990 και είχαν τροφοδοτηθεί με μετρητά. Τον Μάρτιο του 2000
ο ιδιώτης έκανε μία μεγάλη μεταφορά από τον λογαριασμό ταμιευτηρίου στον
όψεως. Τα κεφάλαια αυτά χρησιμοποιήθηκαν για την πληρωμή ενός ασφαλιστηρίου
συμβολαίου ζωής και για την αγορά αποταμιευτικών προϊόντων. Από τα μέσα του
Απριλίου 2001 ο ιδιώτης έκανε μεγάλες μεταφορές από τον λογαριασμό
ταμιευτηρίου προς τον όψεως. Τα κεφάλαια αυτά μεταφέρονταν στο εξωτερικό σε
διάφορα πρόσωπα και εταιρείες. Τον Μάιο του 2001 ο ιδιώτης πούλησε τα
αποταμιευτικά προϊόντα και μετέφερε τα κέρδη σε λογαριασμούς εταιρειών που
είχαν έδρα την Ασία και σε μία εταιρεία που ιδρύθηκε στη χώρα καταγωγής του.
Επίσης, ο ιδιώτης ρευστοποίησε το ασφαλιστήριο συμβόλαιο πριν από τη λήξη του
και μετέφερε το σχετικό ποσό σε έναν τραπεζικό λογαριασμό στη χώρα καταγωγής
του. Η τελευταία συναλλαγή έγινε στις 30 Αυγούστου 2001, λίγο πριν από το
τρομοκρατικό χτύπημα της 11ης Σεπτεμβρίου στις ΗΠΑ. Υπάρχουν υποψίες για τον
ιδιώτη και για τις εταιρείες, καθώς η υπόθεση αυτή βρίσκεται ακόμη υπό
εξέταση.

Πηγές χρηματοδότησης

Οι ειδικοί πιστεύουν ότι η χρηματοδότηση της τρομοκρατίας προέρχεται από δύο
βασικές πηγές: η πρώτη έχει σχέση με κράτη και οργανισμούς με μεγάλες υποδομές
για να συγκεντρώνουν και να δημιουργούν κεφάλαια. Επίσης, ένας ιδιώτης με
μεγάλη οικονομική ευχέρεια μπορεί να παρέχει σημαντική χρηματοδότηση στην
τρομοκρατία (π.χ. η υποστήριξη της Αλ Κάιντα από τον Οσάμα Μπιν Λάντεν). Η
δεύτερη πηγή χρηματοδότησης έχει σχέση με διάφορες «κερδοφόρες δραστηριότητες»
(εκβίαση, απαγωγή, κλοπή, ληστεία, ναρκωτικά, απάτες με πιστωτικές κάρτες ή
φιλανθρωπικές οργανώσεις κ.λπ.).

Ιστορία 3: Επιχείρηση διαμαντιών

Η οικονομική εποπτική αρχή της χώρας Γ έλαβε πολλές αναφορές για ύποπτες
συναλλαγές από διάφορες Τράπεζες σχετικά με δύο πρόσωπα και μία επιχείρηση
εμπορίας διαμαντιών. Τα πρόσωπα και η εταιρεία είχαν λογαριασμούς σε πολλές
Τράπεζες. Σε διάστημα μερικών μηνών, μεγάλο ποσό κεφαλαίων μεταφέρθηκε στο
εξωτερικό από τους λογαριασμούς των δύο φυσικών προσώπων. Επιπλέον, αμέσως
μετά το άνοιγμα του λογαριασμού, ένα από τα πρόσωπα έλαβε επιταγές με μεγάλα
ποσά σε δολάρια.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες της εποπτικής αρχής, ένας από τους λογαριασμούς της
εταιρείας εμφανίστηκε να λαμβάνει μεγάλα ποσά σε δολάρια από καταθέσεις άλλων
επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνταν στον χώρο των διαμαντιών. Ένας από τους
διευθυντές της εταιρείας (κάτοικος Αφρικής, αλλά πολιτογραφημένος στην χώρα Γ)
διατηρούσε έναν λογαριασμό σε άλλη Τράπεζα στη χώρα Γ. Πολλές μεταφορές
πραγματοποιήθηκαν προς και από το εξωτερικό μέσω αυτού του λογαριασμού. Οι
μεταφορές από ξένες χώρες γίνονταν κυρίως σε δολάρια. Τα μετέτρεπαν σε τοπικό
νόμισμα και στη συνέχεια τα μετέφεραν στο εξωτερικό σε λογαριασμούς στη χώρα
Γ.

Η αστυνομία είχε ήδη την πληροφορία ότι είχε ξεκινήσει έρευνα σχετικά με τα
συγκεκριμένα φυσικά πρόσωπα και τη μεταφορά διαμαντιών από την Αφρική. Τα
μεγάλα ποσά που μεταφέρθηκαν από την εταιρεία εμπορίας διαμαντιών στέλνονταν
κυρίως στο ίδιο πρόσωπο που κατοικούσε σε άλλο κράτος. Πηγές της αστυνομίας
αποκάλυψαν ότι το πρόσωπο αυτό και τα άλλα δύο είχαν ρευστοποιήσει επιταγές
για την αγορά διαμαντιών από έναν επαναστατικό στρατό σε μια αφρικανική χώρα.
Τότε τα διακίνησαν λαθραία στη χώρα Γ για λογαριασμό μιας τρομοκρατικής
οργάνωσης. Η περαιτέρω έρευνα κατέληξε ότι οι υποψίες είχαν τελικά βάση και
ότι τα πρόσωπα και οι εταιρείες είχαν σχέση με ξέπλυμα χρήματος για τη
χρηματοδότηση οργανωμένου εγκλήματος. Η υπόθεση αυτή ακόμη ερευνάται.

Ιστορία 4: Ξέπλυμα και φιλανθρωπία

Μία έρευνα στη χώρα Β άρχισε από μία αναφορά σχετικά με μία ύποπτη συναλλαγή.
Ένας χρηματοοικονομικός οργανισμός ανέφερε ότι ένας ιδιώτης που είχε μισθό
περίπου 17.000 δολαρίων τον χρόνο πραγματοποιούσε τζίρο στον λογαριασμό του
γύρω στα 356.000 δολάρια. Οι έρευνες έδειξαν ότι ο συγκεκριμένος ιδιώτης δεν
υπήρχε και ότι ο λογαριασμός είχε ανοιχθεί παράνομα. Περαιτέρω έρευνα
αποκάλυψε ότι ο λογαριασμός είχε σχέση με μία φιλανθρωπική οργάνωση από ξένη
χώρα και ότι τον χρησιμοποιούσαν για τη συγκέντρωση κεφαλαίων για μία
τρομοκρατική οργάνωση. Στη χώρα Β η κυβέρνηση παρείχε συμπληρωματικά κεφάλαια
προς τις φιλανθρωπικές οργανώσεις, τα οποία αντιστοιχούσαν στο 42% των δωρεών.
Οι δωρεές προς τη φιλανθρωπική οργάνωση πληρώνονταν μέσω του συγκεκριμένου
λογαριασμού. Έτσι, η φιλανθρωπική οργάνωση ζητούσε από το κράτος τα κεφάλαια
που της αναλογούσαν από τις δωρεές. Έτσι, στην ουσία οι αρχικές δωρεές
γυρνούσαν πάλι πίσω στους δωρητές με αποτέλεσμα καμία δωρεά να μην έχει δοθεί
στη φιλανθρωπική οργάνωση. Η φιλανθρωπική οργάνωση έπαιρνε μόνο τα
συμπληρωματικά κεφάλαια. Η παράνομη αυτή πράξη οδήγησε σε έσοδα που
υπολογίζονται σε περισσότερα από 1,14 εκατ. δολάρια. Η υπόθεση αυτή ερευνάται
ακόμη.

Ιστορία 5: Οι επιχειρηματικές σχέσεις

Ο διευθυντής ενός εργοστασίου σοκολάτας έθεσε ως διαχειριστές του τραπεζικού
του λογαριασμού δύο άλλα φυσικά πρόσωπα, τα οποία επίσης ήταν διευθυντές σε
επιχειρήσεις. Τα δύο αυτά φυσικά πρόσωπα ενδιαφέρονταν να ανοίξουν εμπορικούς
τραπεζικούς λογαριασμούς. Πράγματι, δύο επιχειρήσεις ιδρύθηκαν μέσα σε λίγες
ημέρες, αλλά σε διαφορετικές χώρες. Η πρώτη ήταν κλωστοϋφαντουργική και η
δεύτερη real estate ­ μη εμπορική επιχείρηση. Οι εταιρείες είχαν διαφορετικούς
διευθυντές και οι δραστηριότητές τους δεν είχαν σχέση μεταξύ τους.

Ο τραπεζίτης άνοιξε τους λογαριασμούς των δύο επιχειρήσεων, οι οποίοι από τότε
παρέμειναν ανενεργοί. Ύστερα από πολλά χρόνια, ο διευθυντής της
σοκολατοβιομηχανίας ανακοίνωσε την έλευση μιας πιστωτικής συναλλαγής, η οποία
εκδόθηκε από την εταιρεία real estate προς τον λογαριασμό της
κλωστοϋφαντουργικής. Η μεταφορά κεφαλαίου φαινομενικά αφορούσε σε προκαταβολή
για παραγγελία τραπεζομάντιλων. Κανένα έμβασμα δεν εμφανίστηκε. Παρ’ όλα αυτά,
ο λογαριασμός της κλωστοϋφαντουργικής έλαβε τα χρήματα και ο διευθυντής της
ζήτησε από τους άλλους να είναι διαθέσιμα σε μετρητά σε ένα τραπεζικό
κατάστημα κοντά στα σύνορα. Εκεί, με τη συνοδεία του διευθυντή της
σοκολατοβιομηχανίας, ο διευθυντής της κλωστοϋφαντουργίας έκανε ανάληψη τα
μετρητά.

Η Τράπεζα ανέφερε την πληροφορία στην οικονομική εποπτική αρχή. Η έρευνα
έδειξε ότι οι δύο άνδρες πέρασαν τα σύνορα με τα χρήματα, αφού έκαναν την
ανάληψη. Η χώρα είχε σχέση με τρομοκρατικές δραστηριότητες, ενώ η περαιτέρω
έρευνα έδειξε ότι οι διευθυντές της κλωστοϋφαντουργίας και της real estate
είχαν σχέση με τρομοκρατική δραστηριότητα.