Πρόσωπα Μεροληψία και αντικειμενικότητα

Λέγεται πως σ’ έναν πόλεμο το πρώτο θύμα είναι η αλήθεια. Στην περίπτωση
της σύγκρουσης Ισραηλινών και Παλαιστινίων, πρώτο θύμα είναι η
αντικειμενικότητα.

Ελί Βιζέλ. Η ανοικτή επιστολή του προς τον Μπους ήταν μια δυσάρεστη έκπληξη

Απόδειξη ο νομπελίστας της Ειρήνης Εβραίος συγγραφέας Ελί Βιζέλ και η ανοικτή
επιστολή που έστειλε στον πρόεδρο των ΗΠΑ Τζωρτζ Μπους (δημοσιεύτηκε στις 7
Μαΐου στους «Νιού Γιόρκ Τάιμς»). Προερχόμενη από έναν άνθρωπο που πιστεύει πως
«όταν κινδυνεύουν ανθρώπινες ζωές, όταν διακυβεύεται η ανθρώπινη αξιοπρέπεια,
τα εθνικά σύνορα και οι εθνικές ευαισθησίες είναι εκτός θέματος», η εν λόγω
επιστολή εντυπωσιάζει δυσάρεστα.

Ο Βιζέλ, που γνώρισε στα 15 του τη φρίκη του Άουσβιτς και του Μπούχενβαλντ,
καλεί στην επιστολή του τον Μπους να θυμηθεί πως «η πλειοψηφία των Ισραηλινών
υποστηρίζει τη δημιουργία ενός παλαιστινιακού κράτους, αν σταματήσει η
τρομοκρατία, ενώ η πλειοψηφία των Παλαιστινίων υποστηρίζει τις βομβιστικές
επιθέσεις αυτοκτονίας εναντίον του Ισραήλ». Έτσι, απόλυτα. Το «αν» που χαρίζει
στους Ισραηλινούς, δεν υπάρχει για τους Παλαιστινίους. Κι αν τερματιζόταν η
κατοχή και ιδρυόταν ένα βιώσιμο και ανεξάρτητο παλαιστινιακό κράτος, πιστεύει
άραγε πως οι Παλαιστίνιοι θα υποστήριζαν ακόμη τους καμικάζι;

Ο Βιζέλ γεννήθηκε στη Ρουμανία, κατάφερε να επιβιώσει από τα στρατόπεδα του
θανάτου και μετά τον πόλεμο πήγε στο Παρίσι. Εκεί έγινε δημοσιογράφος και το
1958 έγραψε το περίφημο βιβλίο του για το Ολοκαύτωμα με τίτλο «Η Νύχτα». Με το
Νόμπελ της Ειρήνης τιμήθηκε το 1986 για τη δράση του σε κινήματα συμπαράστασης
προς καταπιεζόμενους λαούς. Έχει γράψει πάνω από 40 βιβλία, σήμερα ζει στη Νέα
Υόρκη και είναι για πολλούς σύμβολο της ειρήνης, κάτι σαν άγιος. «Παρακαλώ να
θυμηθείτε», γράφει ο Νομπελίστας στον Μπους, «πως ενώ οι Παλαιστίνιοι κρύβουν
εκρηκτικά στα ασθενοφόρα, οι Ισραηλινοί έφεδροι στην Τζενίν έκαναν εράνους
μεταξύ τους για να αποζημιώσουν παλαιστινιακές οικογένειες για τις ζημιές που
έκαναν στα σπίτια τους». Αναφέρει δηλαδή ως δεδομένο κάτι αμφισβητούμενο
(σύμφωνα και με ισραηλινές πηγές, μόνον ένα παλαιστινιακό ασθενοφόρο βρέθηκε
να μεταφέρει εκρηκτικά, κι αυτό κάτω από ύποπτες συνθήκες) και παράλληλα
χρησιμοποιεί τον ευφημισμό «ζημιές» (φέρνοντας στον νου, ας πούμε ένα σπασμένο
παράθυρο) για να περιγράψει την ισοπέδωση κτιρίων. Και είναι άραγε η χρηματική
αποζημίωση κατόπιν εράνου αρκετή για να αντισταθμίσει τους φόνους αμάχων στην
Τζενίν, τη διερεύνηση των οποίων εμποδίζει μάλιστα το Ισραήλ;

Είναι κατανοητό να μεροληπτεί ένας επιζήσας του Ολοκαυτώματος υπέρ του Ισραήλ,
της πατρίδας που δόθηκε στους Εβραίους λίγο μετά τη γενοκτονία τους. Από την
άλλη όμως, δεν είναι απαραίτητο να είναι κανείς αμερόληπτος, για να είναι αντικειμενικός.