Δυναμικό ξέσπασμα για ειρήνη

Με συνθήματα, όπως «Απόσυρση τώρα από τα παλαιστινιακά εδάφη, για χάρη του
Ισραήλ!», και εκκλήσεις προς τους εποίκους που ζουν σε οικισμούς της Δυτικής
Όχθης και της Λωρίδας της Γάζας να επιστρέψουν σε πόλεις στο εσωτερικό του
Ισραήλ, ξεχύθηκαν στους δρόμους του Τελ Αβίβ το Σάββατο το βράδυ περισσότεροι
από 50.000 Ισραηλινοί.

Τελ Αβίβ, Ισραήλ. «Ειρήνη τώρα!» γράφει ένα από τα χιλιάδες πανό και πλακάτ στη μεγάλη διαδήλωση της πλατείας Ράμπιν

Το πλήθος διαδήλωσε υπέρ της ειρήνης και κατά της κατοχής των παλαιστινιακών
εδαφών και, ανεμίζοντας ισραηλινές σημαίες, συγκεντρώθηκε στην Πλατεία Ράμπιν,
εκεί όπου ο πρωθυπουργός Γιτζάκ Ράμπιν δολοφονήθηκε από Εβραίο εξτρεμιστή στις
4 Νοεμβρίου του 1995. Επειδή όμως η πλατεία ήταν υπερβολικά μικρή για να
χωρέσει τους δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτές, το πλήθος απλώθηκε και στους
γειτονικούς δρόμους.

Στη διαδήλωση στην οποία μετείχαν Ισραηλινοί που είχαν καταφθάσει από κάθε
γωνιά του Ισραήλ ξεχώρισαν για τον ριζοσπαστικό πέρα από τα συνήθη ισραηλινά
δεδομένα λόγο τους πολλοί λογοτέχνες, πολιτικοί, και καλλιτέχνες. Ανάμεσά τους
και ο διάσημος συγγραφέας Άμος Οζ, ο οποίος ζήτησε την άμεση δημιουργία ενός
«ειρηνόφιλου κόμματος», ενώ απαίτησε να αντικατασταθούν τόσο ο Αραφάτ όσο και
ο Σαρόν.

Η προχθεσινή αυτή εκδήλωση ερμηνεύεται ως επανάκαμψη του ισραηλινού
ειρηνιστικού κινήματος, επανάκαμψη, ωστόσο, που κάθε άλλο παρά
αντικατοπτρίζεται στο κόμμα Λικούντ του Ισραηλινού πρωθυπουργού Αριέλ Σαρόν,
το οποίο, αργά χθες, με μια ψηφοφορία, που φαίνεται να ανοίγει τους ασκούς του
Αιόλου, καταψήφισε τη δημιουργία παλαιστινιακού κράτους. Σε τεταμένη
ατμόσφαιρα, η Κεντρική Επιτροπή του Λικούντ, απέρριψε το αίτημα του Σαρόν να
μη γίνει ψηφοφορία για τη δημιουργία παλαιστινιακού κράτους και στη συνέχεια
τάχθηκε υπέρ της πρότασης του πρώην πρωθυπουργού και εσωκομματικού αντιπάλου
του Σαρόν, Μπενιαμίν Νετανιάχου. Πολιτικοί αναλυτές επισημαίνουν ότι το
αποτέλεσμα της ψηφοφορίας ανέδειξε την πολιτική αδυναμία του Ισραηλινού
πρωθυπουργού στο ίδιο το στρατόπεδό του έναντι των σκληροπυρηνικών. Ο
Νετανιάχου έχει ήδη ανακοινώσει ότι επιθυμεί να ηγηθεί του κόμματος ελπίζοντας
σε επανεκλογή του στη θέση του πρωθυπουργού. Ο Παλαιστίνιος διαπραγματευτής
Σάεμπ Ερεκάτ είπε πως η σχετική απόφαση του Λικούντ θέτει σε κίνδυνο κάθε
ελπίδα για συμφωνία μεταξύ των δύο πλευρών και καταδεικνύει τις πραγματικές
προθέσεις του Ισραήλ.

Μ ε το χρονικό μιας προαναγγελθείσης εισβολής που τελικά δεν έγινε μοιάζει η
αναβολή της επίθεσης στη Γάζα. Οι λόγοι της αναβολής θα πρέπει να αναζητηθούν
στην αμερικανική πίεση για εξομάλυνση καθώς και στον φόβο για μεγάλες απώλειες
των Ισραηλινών στο ενδεχόμενο εισβολής, κάτι που θα εντέτεινε την ήδη μεγάλη
αντίθεση των Ισραηλινών στη συνέχιση των επεμβάσεων. Ωστόσο, επισήμως, οι
Ισραηλινοί αρνήθηκαν ότι υπήρξαν αμερικανικές πιέσεις προς αυτήν την
κατεύθυνση.

Σύμφωνα όμως με τον Νταβίντ Μαγκέν, πρόεδρο της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων
και Άμυνας της ισραηλινής Βουλής, «η αναβολή της επιχείρησης στη Λωρίδα της
Γάζας είναι αποτέλεσμα πολιτικής σκέψης. Το Ισραήλ δρέπει τους καρπούς του
τελευταίου ταξιδιού του πρωθυπουργού Αριέλ Σαρόν στην Ουάσιγκτον και υπήρξαν
θετικές εξελίξεις κυρίως στο Σαρμ-ελ-Σέιχ» τόνισε, αναφερόμενος στην τριμερή
συνάντηση που πραγματοποιήθηκε αυτές τις ημέρες, όπου οι πρόεδροι της Αιγύπτου
και της Συρίας και ο πρίγκιπας διάδοχος της Σαουδικής Αραβίας εξέφρασαν την
ειλικρινή ευχή για ειρήνη με το Ισραήλ και απέρριψαν «κάθε μορφή βίας».

Αισιοδοξία

«Οι Παλαιστίνιοι και οι αραβικές χώρες είναι αισιόδοξοι για την πιθανότητα η
αμερικανική πολιτική να εξισορροπήσει την κατάσταση στη Μέση Ανατολή», δήλωσε
χαρακτηριστικά και ο Παλαιστίνιος υπουργός Διεθνούς Συνεργασίας, Ναμπίλ Σαάθ.
Αναφέρθηκε επίσης στη δέσμευση των ΗΠΑ για αποχώρηση των Ισραηλινών από τις
αυτόνομες παλαιστινιακές ζώνες, σύμφωνα με σχετική απόφαση του ΟΗΕ. Βέβαια,
γεγονός είναι ότι τα πράγματα στην Μέση Ανατολή παραμένουν πολύ ρευστά. Και
αυτό συμβαίνει καταρχήν επειδή η νέα στάση των Αμερικανών μπορεί στην εξέλιξη
των πραγμάτων να αλλάξει. Η προσωρινή ηρεμία που επικρατεί τα τελευταία δύο
εικοσιτετράωρα στη Μέση Ανατολή θα μπορούσε ανά πάσα στιγμή να τιναχτεί στον
αέρα από μια νέα παλαιστινιακή επίθεση αυτοκτονίας. Μια τέτοια επίθεση όχι
μόνον θα τορπίλιζε την ειρηνευτική διαδικασία, αλλά θα έκανε να σιγήσουν οι
ολοένα και περισσότερες φωνές εντός του Ισραήλ που μιλούν πλέον για «ειρήνη
πάση θυσία».