«Γυαλί» οι δρόμοι της Αθήνας

Η Φιλελλήνων, η Βεΐκου, η Κηφισίας, η Ποσειδώνος δημιουργούν «πονοκέφαλο»
στους οδηγούς και «τρελαίνουν» τα φρένα των αυτοκινήτων. Όπως έδειξε το τεστ
του… ABS, σε αυτούς τους δρόμους είτε δεν λειτουργεί το ομώνυμο σύστημα ενώ
θα έπρεπε (στη Λ. Βεΐκου, στο ύψος των διυλιστηρίων της ΕΥΔΑΠ όπου δεν
υπάρχουν φανάρια) είτε το αντίθετο (π.χ. στη Φιλελλήνων όπου η ταχύτητα του
αυτοκινήτου ήταν μικρή).

Όταν οι γνωστές μάρκες αυτοκινήτων λάνσαραν το ABS και το διαφήμιζαν σαν ένα
από τα πλέον εξελιγμένα και ασφαλή συστήματα δεν είχαν υπόψη τους την ποιότητα
της ασφάλτου των ελληνικών δρόμων. «ΤΑ ΝΕΑ» έκαναν, με τη βοήθεια
συγκοινωνιολόγων, τεστ ασφάλτου στους κεντρικούς δρόμους της Αθήνας.
Ενεργοποιήσαμε, επιβαίνοντες σε επιβατικό αυτοκίνητο, το σύστημα ABS σε δέκα
κεντρικές αρτηρίες. Τα αποτελέσματα ήταν από μέτρια έως κακά. Όπως λένε οι
ειδικοί, μόνο η Αττική Οδός, αυτή τη στιγμή, είναι αυτοκινητόδρομος που πληροί
όλες τις προϋποθέσεις ασφαλείας και ποιότητας ενός σύγχρονου δρόμου.

«Στους δρόμους της Αθήνας κινδυνεύεις ανά πάσα στιγμή να βρεθείς μέσα σε ένα
αυτοκίνητο που διαγράφει αθέλητες πιρουέτες στην άθλια, ολισθηρή ελληνική
άσφαλτο», εξηγεί ο συγκοινωνιολόγος – μηχανολόγος δρ Ευάγγελος Μπεκιάρης. «Ή
να τρακάρεις το προπορευόμενο αυτοκίνητο χωρίς να το θέλεις. Η ύπαρξη
ηλεκτρονικού συστήματος αντιολίσθησης των τροχών δημιουργεί ασφαλέστερες
συνθήκες οδήγησης, η ποιότητα της ασφάλτου όμως δυσκολεύει τη λειτουργία του»,
συμπληρώνει.

Τα προβλήματα που δημιουργούνται είναι δύο. Απαραίτητη προϋπόθεση για να
ενεργοποιηθεί το ABS είναι το αυτοκίνητο να κινείται με ταχύτητα άνω των 80
χιλιομέτρων τουλάχιστον. Μέσα στην πόλη η μέση ταχύτητα που αναπτύσσουν τα
αυτοκίνητα δεν ξεπερνάει τα 40 χιλιόμετρα. Όμως η γυαλιστερή άσφαλτος
«ξεγελάει» το σύστημα, το ενεργοποιεί. Έτσι το όχημα αντί να σταματήσει
απότομα συνεχίζει να τσουλάει με αποτέλεσμα να κινδυνεύει να… συγκρουστεί με
το μπροστινό αυτοκίνητο. Αυτό έγινε – κατά τη διάρκεια του τεστ – σε δύο
δρόμους. Στην οδό Φιλελλήνων και στην Κηφισίας (δύο φορές και μέχρι το ύψος
της Πανόρμου).

Το δεύτερο πρόβλημα – και πιο σπάνιο – είναι να μην ενεργοποιηθεί καθόλου το
σύστημα. «Η μη ικανοποιητική λειτουργία του ABS των αυτοκινήτων αποτελεί ένα
σαφές δείγμα της ποιότητας της ολισθηρότητας των δρόμων της χώρας μας», εξηγεί
ο κ. Μπεκιάρης. Τα τελευταία στατιστικά στοιχεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης έδειξαν
ότι η ολισθηρότητα του οδοστρώματος ευθύνεται για το 2% του συνόλου των
τροχαίων ατυχημάτων στις 15 χώρες-μέλη της Ε.Ε.! Στην Ελλάδα το ποσοστό
ανέρχεται στο 10%. Ποσοστό εντυπωσιακό. «Στους ταξιδιωτικούς χάρτες της
Ευρώπης, οι ελληνικοί δρόμοι εξακολουθούν να υποδεικνύονται ως ιδιαιτέρως
επικίνδυνοι και απαρχαιωμένοι, ενώ την ίδια στιγμή οι εργασίες για τη βελτίωση
της ασφάλειάς τους περιορίζονται στη διαπλάτυνση των οδοστρωμάτων. Ακόμα και η
ΠΑΘΕ δεν συγκαταλέγεται στους ευρωπαϊκούς αυτοκινητοδρόμους. Ανήκει στους
δρόμους ταχείας κυκλοφορίας που είναι ένα στάδιο χαμηλότερο», εξηγεί ο δρ
συγκοινωνιολόγος – μηχανικός.

Η Αττική Οδός είναι ο μοναδικός δρόμος που πληροί όλες ανεξαιρέτως τις
προϋποθέσεις ασφάλειας και ποιότητας. «Ίσως γιατί πρόκειται για ιδιωτικό
αυτοκινητόδρομο», συμπληρώνει.

Χρησιμοποιούν στους δρόμους τον απαγορευμένο ασβεστόλιθο!

«Η ποιότητα της ασφάλτου στους δρόμους της Αθήνας δεν είναι ικανοποιητική. Υπάρχουν πολλοί κακοί και μέτριοι δρόμοι», τονίζει ο συγκοινωνιολόγος – μηχανολόγος δρ Ευάγγελος Μπεκιάρης

Η κακή ποιότητα της ασφάλτου οφείλεται τις περισσότερες φορές στον τρόπο
κατασκευής των δρόμων. «Είθισται ο τάπητας κυκλοφορίας, που προηγείται του
αντιολισθηρού τάπητα, να αφήνεται για ένα εύλογο χρονικό διάστημα να πατηθεί
καλύτερα και στη συνέχεια να μπει η τελική στρώση. Στους δρόμους της Αθήνας η
τελική στρώση συνήθως δεν γίνεται ποτέ», λέιε ο συγκοινωνιολόγος δρ Μπεκιάρης.

Όπως εξηγούν οι ειδικοί, «κατώτερης ποιότητας» υλικά, ως προς την αντιολισθηρή
ικανότητά τους, είναι φτιαγμένοι οι περισσότεροι δρόμοι της Ελλάδας. Τα αδρανή
υλικά, τα οποία χρησιμοποιούνται στη χώρα μας για την κατασκευή της ασφάλτου,
είναι ασβεστολιθικά, τα οποία ήδη σε πολλές χώρες της Ευρώπης έχουν
απαγορευθεί ως ακατάλληλα.

«Η επιλογή του κατάλληλου αδρανούς υλικού αποτελεί αντικείμενο ιδιαίτερης
μελέτης, για να βρεθεί η βέλτιστη τεχνολογία στην κατασκευή του αντιολισθηρού
ασφαλτοτάπητα», λέει ο συγκοινωνιολόγος. Παράδειγμα είναι ο ασβεστόλιθος, ο
οποίος αποτελούσε την κυριότερη πηγή αδρανών υλικών κατά την κατασκευή των
οδοστρωμάτων. Τα τελευταία χρόνια ο ασβεστόλιθος κρίθηκε ακατάλληλος, γιατί
λειαίνεται πολύ εύκολα με αποτέλεσμα οι επιφάνειες να γίνονται ολισθηρές.
Δυστυχώς έχει χρησιμοποιηθει πολλές φορές σε δρόμους της Αθήνας. Η ευρεία
χρήση σκληρών αδρανών υλικών σκοντάφτει στο υψηλό – σε σχέση με τον
ασβεστόλιθο – κόστος τους, αλλά και στην έλλειψη της πρώτης ύλης.

Στην Αθήνα δεν υπάρχουν επίσης πορώδεις ασφαλτοτάπητες, οι οποίοι έχουν την
ικανότητα αποστράγγισης νερού. «Αρκεί να φανταστούμε έναν δρόμο της Αθήνας με
βουλωμένα φρεάτια. Πολύ συνηθισμένη εικόνα», λέει ο δρ Μπεκιάρης.