ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Προεκλογικά «πασχαλινά» μαγειρέματα

Χρονιά δημοτικών εκλογών η φετινή, κι όσο πλησιάζει ο Οκτώβρης τόσο
ζεσταίνεται το προεκλογικό κλίμα σε ολόκληρη την Ελλάδα. Οι αποδράσεις λόγω
του Πάσχα στην «εκτός των τειχών» χώρα, όπου η εσωκομματικές αντιπαλότητες και
τα εκλογικά μαγειρέματα «ρετουσάρονται» και «σερβίρονται» όπως εξυπηρετούν
εκείνον που έχει τη μεγαλύτερη γλώσσα, μάς έφερε πιο γρήγορα και κοντά στο
προεκλογικό κλίμα. Τι δεν είδαν τα μάτια μας. Μπουλντόζες να κλείνουν τρύπες
Μεγάλη Παρασκευή υπό το άοκνο βλέμμα του δημάρχου στην κεντρική πλατεία του
χωριού. Οδοστρωτήρες να πηγαινοέρχονται πιέζοντας τη φρεσκοριγμένη άσφαλτο,
ενώ στο απόκεντρο κομμάτι της περιοχής, έχουν όπως – όπως μπαλωθεί οι τρύπες
του δρόμου. Τι αρνάκι τσάμπα μοιράστηκε, σουβλισμένο μάλιστα. Το κρασί έρρεε
άφθονο. Τι πανηγύρια στήθηκαν. Τι άνεση. Οργασμός παραγωγής θεάματος μετά
άρτου. Και παντού η ίδια συζήτηση. Για τους υποψηφίους. Για τα κόμματα και τα
πρόσωπα που θα στηρίξουν. Τα συντροφικά μαχαιρώματα και η αγωνία των τοπικών
βουλευτών από όλα ανεξαιρέτως τα κόμματα να υποστηριχθεί εκείνος που θα του
ανταποδώσει τη στήριξη «μεθαύριο» στις βουλευτικές εκλογές. Δεν άκουσα κανέναν
μα κανέναν να μιλάει για το έργο, την προσφορά, την προσωπικότητα, την
εμπειρία σε θέματα διοίκησης, τις σπουδές, το σθένος και εν τέλει το πρόγραμμα
τού κάθε υποψηφίου. Όλο για κάποιους κουμπάρους, ξαδέρφους και μπατζανάκηδες
άκουγα. Για υποψηφίους με μεγάλα σόγια πίσω τους. Δεν άκουσα κανέναν να μιλάει
για διάθεση προσφοράς, δουλειάς, οράματος και εν τέλει ικανοτήτων. Προσωπικά
δεν μου έπεσε βαρύ το κατσικάκι. Κι εύχομαι να μην τους βγει ξινή η επιλογή
τους με τον τρόπο που την κάνουν.