Πρόσωπα Μίσος για πάντα

Θα πίστευε κανείς πως όποιος έχει ζήσει το άδικο, τη βία και τον
κατατρεγμό, δεν θα μπορούσε να τα δει να επαναλαμβάνονται. Όχι όμως και ο Τσβι
Νουσμπάουμ, επιζήσας και σύμβολο του Ολοκαυτώματος.

Τσβι Νουσμπάουμ. Όταν ήταν το θύμα και τώρα, που θέλει να γίνει ο θύτης

Η περίφημη φωτογραφία του 1943 δείχνει τον Νουσμπάουμ, οκτάχρονο παιδί με
κοντά παντελόνια και τραγιάσκα πολύ μεγάλη για το κεφαλάκι του, να σηκώνει
ψηλά τα χέρια την ώρα που οι ναζί συγκεντρώνουν όσους Εβραίους του γκέτο της
Βαρσοβίας είχαν απομείνει μετά τη σφαγή για να τους στείλουν στα στρατόπεδα
θανάτου. Η φωτογραφία έκανε τον γύρο του κόσμου και ο Τσβι Νουσμπάουμ έμεινε
στην Ιστορία ως «το παιδί του γκέτο». Οι γονείς του, οι παππούδες του, ο
αδελφός του, όλοι σκοτώθηκαν στο Ολοκαύτωμα, αλλά εκείνος επέζησε και το 1953
μετανάστευσε στις ΗΠΑ. Σήμερα είναι συνταξιούχος ωτορινολαρυγγολόγος, ζει στο
Ρόκλαντ της Πολιτείας της Νέας Υόρκης, έχει αμερικανίδα γυναίκα, τέσσερα
παιδιά και δύο εγγόνια. Και είναι γεμάτος μίσος.

Ο Νουσμπάουμ πιστεύει πως το κύμα των αντι-εβραϊκών επιθέσεων στην Ευρώπη
οφείλεται στη «ζήλεια» που αισθάνονται οι Ευρωπαίοι για τους Εβραίους, επειδή
«είμαστε λιγότεροι από 1% του παγκόσμιου πληθυσμού και έχουμε το 20% των
Βραβείων Νόμπελ». Οφείλεται επίσης στο ότι οι Άραβες έχουν το πετρέλαιο: «Αν,
όταν φύγαμε από την Αίγυπτο, εμείς οι Εβραίοι δεν είχαμε στρίψει αριστερά,
αλλά είχαμε προχωρήσει ευθεία, θα είχαμε βρει το πετρέλαιο και όλα θα ήταν
διαφορετικά», λέει στην «Κοριέρε ντέλα Σέρα». Το «ιδεώδες» για τον Νουσμπάουμ
είναι να φύγουν όλοι οι Παλαιστίνιοι από το Ισραήλ, γιατί «αυτοί έχουν 22
αραβικά κράτη κι εμείς μόνον ένα, κι αυτό μικρό». Μα καλά, ενίσταται ο
απεσταλμένος της ιταλικής εφημερίδας, οι Παλαιστίνιοι έχουν γη, έχουν
προγονικά σπίτια στο Ισραήλ. «Και τι έγιναν τα δικά μας τα σπίτια στην
Πολωνία;» είναι η απάντηση του επιζήσαντα της γενοκτονίας, ο οποίος μοιάζει να
θέλει να δει τη φρίκη να επαναλαμβάνεται, τούτη τη φορά με θύτες τους
ομοφύλους του και θύματα τους Παλαιστινίους. Μα πώς είναι δυνατόν κάποιος που
υπέφερε τόσο να εύχεται να υποφέρει εξίσου ένας άλλος λαός; «Κοιτάξτε, εγώ δεν
πιστεύω στην ειρήνη σ’ αυτήν τη γη», κόβει εκείνος τη συζήτηση. Ευτυχώς πολλοί
Ισραηλινοί και ακόμη περισσότεροι Εβραίοι εξακολουθούν να πιστεύουν σ’ αυτήν.