Οι «αδέσποτοι» απεργοί…

Θα παίξουν τελικά σήμερα οι ηθοποιοί του ΚΘΒΕ ή θα συνεχίσουν την «αδέσποτη
απεργία» τους διαμαρτυρόμενοι για την μη ανανέωση των συμβάσεων δεκατεσσάρων,
από τους συνολικά 127, συναδέλφων τους; Η «αδέσποτη απεργία» μερίδας
συνδικαλιστών πάντως που κηρύχθηκε ανήμερα του Πάσχα φαίνεται μάλλον αδύνατο
να συνεχισθεί. Διότι: Για την απεργία δεν υπήρξε απόφαση της γενικής
συνέλευσης (οι ηθοποιοί επέστρεψαν το Πάσχα και ενημερώθηκαν από τους
συνδικαλιστές συναδέλφους τους πως… απεργούν). Οι λιγοστοί μεν (περί τους
300 για τις τρεις Σκηνές στις δύο ημέρες) αλλά δικαίως αγανακτισμένοι θεατές
που είχαν προαγοράσει εισιτήρια, ενημερώθηκαν λίγα λεπτά πριν από την έναρξη
για τη ματαίωση των παραστάσεων. Και κυρίως: Η συνδικαλιστική τακτική που
ακολουθείται – χρόνια τώρα – από την αντιπροσωπευτική επιτροπή των ηθοποιών
του ΚΘΒΕ είναι μάλλον ερασιτεχνική, άκομψη και κυρίως άστοχη.

… και η αδέσποτη απεργία

Ας πάρουμε πρώτα τα δεδομένα: Η μη ανανέωση της σύμβασης των ηθοποιών είναι
δικαίωμα του διευθυντή και σύμφωνα με τους κανόνες λειτουργίας ουδεμία σύμβαση
θεωρείται δεσμευτικά ανανεώσιμη. Οι «ειδικές» συνθήκες της Θεσσαλονίκης
(θεατρική, τηλεοπτική και γενικότερα η «αγορά» της υποκριτικής συγκεντρωμένη
στην Αθήνα) είναι γνωστές, δεν δικαιολογούν όμως τη διατήρηση «ηθοποιών –
δημοσίων υπαλλήλων» και την αέναη μονιμότητά τους. Γενικότερα: Οι συμβάσεις
εργασίας των ηθοποιών του ΚΘΒΕ είναι οκτάμηνες ή εξάμηνες και η αμοιβή τους
είναι κατά 10% και πλέον υψηλότερη απ’ αυτή των συναδέλφων τους του Εθνικού
Θεάτρου. Πέρυσι το ΚΘΒΕ διέθεσε 1,7 δισ. δρχ. για αμοιβές καλλιτεχνικού
προσωπικού (περί το μισό του ετήσιου προϋπολογισμού των 3,8 δισ.). Από το
σύνολο των αδιάλειπτα μισθοδοτούμενων ηθοποιών ποσοστό μεγαλύτερο του 1/3 ήταν
άεργοι μεν (δεν ερμήνευσαν κανένα ρόλο), μισθοδοτούμενοι δε… Εν κατακλείδι:
Η συζήτηση περί της μονιμότητας άεργων υπαλλήλων δημοσίων οργανισμών κούρασε
πλέον και η όποια στάση όψιμων συνδικαλιστών αποκτά κάποτε στοιχεία
γραφικότητας και, κυρίως, καθίσταται αναποτελεσματική για την επίτευξη τών
κατά τα άλλα νομίμων διεκδικήσεών τους.