γιατί… ακούμε τη θάλασσα σε ένα κοχύλι;

Δεν έχει σημασία πόσο μακριά από τη θάλασσα βρίσκεται ένα κοχύλι. Ούτε πόσο
καιρό έχει παραμείνει έξω από το νερό. Το σίγουρο είναι ότι αν το βάλουμε στο
αυτί μας θα ακούσουμε τον γλυκό ήχο του Αιγαίου. Μερικοί θα ‘θελαν να
πιστέψουν ότι το κοχύλι… νοσταλγεί το φυσικό του περιβάλλον. Η αλήθεια
βέβαια είναι λιγότερο ρομαντική. Υπάρχουν και αυτοί που υποστηρίζουν ότι δεν
ακούμε τη θάλασσα αλλά το ίδιο μας το αίμα, που κυκλοφορεί στις φλέβες και
δημιουργεί θόρυβο. Η εξήγηση που αποδέχονται οι περισσότεροι έχει σχέση με τη
φυσική. Το άνοιγμα που έχει το κοχύλι λειτουργεί ως ένα είδος ηχείου. Η
ελικοειδής του κοιλότητα είναι γεμάτη αέρα. Οι ήχοι που παράγονται γύρω στο
στόμιό του δονούν τον συσσωρευμένο αέρα στο εσωτερικό του. Ο αέρας ανακλάται
στα τοιχώματα και δημιουργούνται στάσιμα ηχητικά κύματα. Όσο αυξάνεται ο
αριθμός των δονήσεων ανά δευτερόλεπτο, τόσο ενισχύεται ο ήχος. Ακούμε τότε
έναν υπόκωφο θόρυβο, που θυμίζει το βουητό της θάλασσας.