Οι τελευταίες ώρες του Χίτλερ

Τα σοβιετικά στρατεύματα είχαν εισβάλει στο Βερολίνο. Ο Χίτλερ συνέχιζε να
εξαπατά τους Γερμανούς, όπως και τον ίδιο του τον εαυτό, ότι είχε τη νίκη στα
χέρια του. Η Ιστορία γυρίζει πενήντα επτά χρόνια πίσω.

Το τέλος του κακού. Η φωτογραφία που φέρεται να απεικονίζει το πτώμα του Χίτλερ

Ήταν τότε που οι ηγέτες του ναζιστικού κόμματος έπιναν στο καταφύγιο και
περιφέρονταν στους διαδρόμους συζητώντας αν η αυτοκτονία με υδροκυάνιο ήταν
προτιμότερη από το όπλο.

Ήταν το τελευταίο καταφύγιο το οποίο είχαν επιλέξει ο Γιόζεφ και η Μάγδα
Γκέμπελς για τα έξι παιδιά τους, ηλικίας δώδεκα έως πέντε χρόνων: Χέλγκα,
Χίλντε, Χέλμουτ, Χόλντε, Χέντα και Χάιντι. Όλων τα ονόματα άρχιζαν με το ίδιο
γράμμα – Χ -, ένδειξη τιμής στο όνομα του Φύρερ. Η Χέλγκα, που ήταν και η
μεγαλύτερη, έδειχνε φοβερά θλιμμένη, δεν έκλαιγε όμως. Ο Χίτλερ είχε κάνει
δεκτή την απόφαση των Γκέμπελς να σκοτώσουν τα παιδιά τους πριν αυτοκτονήσουν
οι ίδιοι. Ήταν η ένδειξη της απόλυτης αφοσίωσης.

Στις 28 Απριλίου, του είπαν ότι ραδιόφωνο της Στοκχόλμης μετέδωσε πως ο
επικεφαλής των Ες Ες, Χάινριχ Χίμλερ, ήταν σε επαφή με τους Συμμάχους.

Το σοκ και ο θυμός τον έκαναν κάτασπρο. Διέταξε την ανάκριση του αξιωματικού
των Ες Ες Χέρμαν Φέγκελαϊν, συζύγου της αδελφής της Εύα Μπράουν. Ο Φέγκελαϊν
παραδέχθηκε ότι γνώριζε για τις επαφές του Χίμλερ με τον Σουηδικό Ερυθρό
Σταυρό. Τον εκτέλεσαν στον κήπο της καγκελαρίας.

Μερικές ώρες αργότερα, σχεδόν μεσάνυχτα, ο Χίτλερ παντρεύτηκε την Εύα Μπράουν.
Ο Γκέμπελς έφερε στο καθιστικό τού Φύρερ έναν κατώτερο αξιωματικό των ναζί για
να τελέσει πολιτικό γάμο. Δεν κράτησε πάνω από μερικά λεπτά.

Ο Χίτλερ πήρε τη γραμματέα του σε ένα άλλο δωμάτιο και άρχισε να υπαγορεύει τη
διαθήκη του, πολιτική και προσωπική. Παρά την ανυπομονησία της Τράουντλ Τζάνκε
να ακούσει ένα ισχυρό επιχείρημα για τον πραγματικό στόχο της «μεγάλης
θυσίας», ένας συρφετός από πολιτικά κλισέ, αυταπάτες και κατηγορίες βγήκε στην
επιφάνεια. Ποτέ δεν ήθελε τον πόλεμο. Τον είχαν επιβάλει σ’ εκείνον τα διεθνή
εβραϊκά συμφέροντα. Ο πόλεμος «παρά τα προβλήματα, θα καταγραφεί κάποτε στην
Ιστορία ως η πιο λαμπρή και ηρωική εκδήλωση της θέλησης ενός λαού να ζήσει»,
ισχυρίστηκε. Όταν περίπου στις 4 το πρωί της 29ης Απριλίου η γραμματέας
τελείωσε τη δουλειά της, πήγε στον επάνω όροφο για να βρει λίγο φαγητό για τα
παιδιά των Γκέμπελς. Οι σκηνές που είδε τη συγκλόνισαν: «Ερωτική έξαψη
φαίνεται πως είχε καταλάβει τους πάντες. Παντού, ακόμη και στην οδοντιατρική
καρέκλα, είδα σώματα δεμένα σε προκλητικούς εναγκαλισμούς. Ήταν η αποκάλυψη
της ολοκληρωτικής διαφθοράς, με τον υπόκοσμο της καγκελαρίας του Ράιχ να
παρέχει τον προθάλαμο για την Κόλαση.

Ο τρόμος. Εκτός όμως από την προδοσία του Χίμλερ, η άλλη μεγάλη έννοια
του Χίτλερ ήταν ο φόβος του να τον συλλάβουν ζωντανό οι Ρώσοι. Γι’ αυτό και
ήθελε να τον κάψουν. Πρόθυμη σύντροφος και στην αυτοκτονία, η σύζυγός του.
Είχε φορέσει τα συνηθισμένα: μαύρο παντελόνι και πράσινο στρατιωτικό τζάκετ. Η
Εύα Μπράουν, ένα σκούρο φόρεμα με «ροζ λουλουδάκια μπροστά». Χαιρέτησε τους
στενότερους συνεργάτες του από απόσταση και ύστερα έφυγε. Στον επάνω όροφο,
κάποιοι γλεντοκοπούσαν. Μάλλον κανείς δεν άκουσε τον πυροβολισμό το πρωί της
30ής Απριλίου. Η Μπράουν βρέθηκε με τα χείλη σουφρωμένα, προφανώς από το
δηλητήριο. Το πτώμα της τοποθετήθηκε δίπλα σε αυτό του Χίτλερ, κοντά στην
έξοδο του καταφυγίου. Ύστερα τα περιέλουσαν με πετρέλαιο. Γκέμπελς, Μπόρμαν,
Κρεμπς και Μπούργκντορφ σήκωσαν τα χέρια στον γνωστό χαιρετισμό. Τα δύο
πτώματα κάηκαν.

Ακόμη και όταν βρέθηκαν στις 4 Μαΐου, η διαταγή από το Κρεμλίνο έλεγε να μη
διαρρεύσει τίποτα. Ο Στάλιν επεδίωκε να δημιουργηθεί η εντύπωση πως οι
Βρετανοί και οι Αμερικανοί μπορεί να τον κρύβουν. Ο λοχαγός Ντεριαμπίν και
ένας οδηγός τα μετέφεραν σε βάση της Smersh, της σοβιετικής στρατιωτικής
υπηρεσίας αντικατασκοπείας, στο Νοτιοανατολικό Βερολίνο. Εκεί, σε μια μικρή
κλινική και σε συνθήκες απόλυτης μυστικότητας, στρατιωτικοί γιατροί άρχισαν να
εξετάζουν τα πιο σημαντικά «λάφυρα» του Γ’ Ράιχ. Άνδρες τού επικεφαλής της
Smersh, στρατηγού Βάντις, βρήκαν τη βοηθό οδοντιάτρου του Χίτλερ, η οποία
αναγνώρισε τις οδοντιατρικές εργασίες στο στόμα του. Οι μασέλες, τυλιγμένες σε
ζελατίνη περιτύλιξης, μέσα σε ένα κουτάκι – από εκείνα που χρησιμοποιούν για
τα «φτηνά κοσμήματα» – έμειναν για λίγο στα χέρια της διερμηνέως της Smersh,
Ρζέφκσαγια, η οποία και τις παρέδωσε στις αρχές της υπηρεσίας. Το κρανίο του
Χίτλερ το πήρε η μυστική αστυνομία του Στάλιν, η NKVD. Κατά τη δεκαετία του
’70, το Κρεμλίνο αποφάσισε να απαλλαγεί από το πτώμα, το οποίο είχαν κρύψει
υπογείως, κάτω από την περιοχή στρατιωτικών παρελάσεων στο Μαγδεμβούργο.
Αποτεφρώθηκε, και οι στάχτες κατέληξαν στο αποχετευτικό δίκτυο της πόλης.

Ο συγγραφέας του «Στάλινγκραντ» Άντονι Μπίβορ επί πέντε χρόνια
αναζητούσε στοιχεία για τις τελευταίες ημέρες των ναζί. Αρκετά από αυτά
ανακαλύφθηκαν στα απόρρητα αρχεία του Κρεμλίνου, άλλα από μαρτυρίες, και
καταγράφονται στο βιβλίο του «Berlin: The Downfall 1945» (εκδόσεις Viking Penguin).