Το μυστικό του ποντίφικα

Πώς μπορεί ένας άνθρωπος, που δεν είναι πλέον σε θέση να εκφράσει κατανοητά
τις επιθυμίες του σε μία από τις τέσσερις γλώσσες που μιλούσε κάποτε, να
παραμένει επικεφαλής μιας παγκόσμιας Εκκλησίας με ένα δισεκατομμύριο πιστούς;
Το μυστικό της «αντοχής» του Πάπα βρίσκεται στην ομάδα του. Στους ανθρώπους,
που απαρτίζουν το «περιβάλλον της εξουσίας» στο Βατικανό.

Ο κύκλος.Στον στενό κύκλο ξεχωρίζουν τέσσερα άτομα. Ο προσωπικός
γραμματέας του πάπα, Στάνισλαβ Τζίβιτς, ισόβαθμος ενός επισκόπου, επικεφαλής –
σύμφωνα με τους επικριτές του Ιωάννη Παύλου Β’ – της «πολωνικής κλίκας» στο
Βατικανό και με μεγάλη επιρροή στον ποντίφικα. Ο καρδινάλιος Άντζελο Σοντάνο,
από το 1991 γενικός γραμματέας της Έδρας, «πρώτος υπουργός» του Βατικανού. Ο
καρδινάλιος Γιόζεφ Ράτζινγκερ, από το 1981 υπεύθυνος για δογματικά ζητήματα, ο
«σιδερένιος ιδεολόγος» της Αγίας Έδρας. Ο καρδινάλιος Τζοβάνι Μπατίστα Ρε,
στενός συνεργάτης του πάπα από το 1987, από το 2000 επικεφαλής της συνόδου των
επισκόπων, ο «υπουργός προσωπικού» της Καθολικής Εκκλησίας.

Σύμφωνα με τη γερμανική «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε», οι τρεις καρδινάλιοι
συμμετέχουν σε όλα τα σημαντικά όργανα και ελέγχουν πλήρως ό,τι συμβαίνει στην
Αγία Έδρα. Η εξουσία που ασκούν είναι έκφραση της βούλησης του ποντίφικα. Δεν
θα μπορούσε, άλλωστε, να είναι διαφορετικά, γιατί σύμφωνα με το καταστατικό
της Καθολικής Εκκλησίας, ο Πάπας ενώνει τις τρεις εξουσίες (νομοθετική,
δικαστική, εκτελεστική) στο πρόσωπό του. Άλλωστε, ούτε τα τελευταία χρόνια,
όπου ο Πάπας έχει περιορίσει δραστικά τα ωράρια εργασίας του και τον έλεγχο
της διοίκησης, δεν έχουν διαρρεύσει πληροφορίες για διαφωνίες.

Η έμπειρη γραφειοκρατία του Βατικανού και ο έλεγχος των εκκλησιαστικών οργάνων
διασφαλίζουν ότι η καθημερινή παρέμβαση του Πάπα δεν είναι απαραίτητη. Ωστόσο,
ο σημαντικότερος λόγος για την «ηρεμία» της Αγίας Έδρας είναι πως όλες οι
σημαντικές μάχες για τη συντηρητική κατεύθυνση της Καθολικής Εκκλησίας δόθηκαν
και κερδήθηκαν στη δεκαετία του ’80.