ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Οι εκδόσεις διασήμων και πρώην διασήμων…

Φαντάζομαι ότι οι εκκολαπτόμενοι συγγραφείς θα είναι πολλοί περισσότεροι από
εκείνους που ήδη βλέπουν το πόνημά τους στις προθήκες των βιβλιοπωλείων, ή από
όσους αναμένουν τη σειρά τους στο τυπογραφείο. Αυτή η ραγδαία αύξηση των
εκδόσεων σηματοδοτεί, προφανώς, και άνθηση στη διακίνηση των βιβλίων. Αλλά δεν
είμαι διόλου βεβαία πως η αύξηση αυτή είναι ευθέως ανάλογη με την αύξηση των
πωλήσεων και ιδιαίτερα της αναγνωσιμότητας. Και δεν αναφέρομαι στα βιβλία
εκείνου του είδους που αγοράζονται για να κοσμήσουν το σαλονάκι της νεόπλουτης
κυρίας – «τσάκα» μία εγκυκλοπαίδεια σε μπεζάκι και μία σειρά μεγάλη σε μπορντό
– γιατί αυτά είχαν πέραση πάντα. Αναφέρομαι σε όλες αυτές τις εκδόσεις,
διασήμων ή πρώην διασήμων, που με καθημερινή πλέον συχνότητα παρουσιάζουν κι
ένα βιβλίο τους. Ο τρόπος δε της παρουσίασης έχει αποκτήσει στυλ. Η εκδήλωση
οργανώνεται έτσι ώστε να προσελκύσει όχι μόνο το κοινό που ενδεχομένως
ενδιαφέρεται γι’ αυτό καθεαυτό το βιβλίο. Αλλά ως φιέστα που μπορεί να
προσελκύσει τους προβολείς των Μέσων. Τελευταία οι πολιτικές φιέστες έχουν
μεγαλύτερη απήχηση από ό,τι οι κοσμικές, αφού μπορεί να γίνουν και πρώτη
είδηση, εάν έχει επιλεγεί ένας κατάλληλος πολιτικός μαϊντανός και δεν
διαψεύσει τις προσδοκίες για μια εντυπωσιακή κορόνα. Μόνο του το πόνημα δεν θα
αποτελούσε αντικείμενο καμίας συζήτησης. Όπως δεν αποτέλεσαν οι ομιλίες, τα
άρθρα και οι εισηγήσεις του συγγραφέα εντός και εκτός Βουλής, που – με λίγο
ρετουσάρισμα και κάποιον υποτυπώδη εμπλουτισμό – περιλαμβάνονται στο βιβλίο.
Όσο για τις πωλήσεις, θα ήταν μεγαλύτερες αν είχαν ίδιο σχήμα, ίδιο χρώμα,
ίδιο όγκο. Με κάποιο σαλονάκι θα ταίριαζαν…