ΜΑΤΙΕΣ Το «θέαμα»

Για να αντιληφθεί κανείς τι είναι το ελληνικό τραγούδι σήμερα, δεν έχει
παρά να δει σε βίντεο την τρίωρη εκπομπή που αφιέρωσε το Mega στην πανηγυρική
εκδήλωση για την απονομή των «Μουσικών βραβείων Αρίων». Εκδήλωση, που
οργάνωσαν η ΙFΠΙ (Διεθνής Ένωση Παραγωγών Ηχογραφημάτων) και το Μεγάλο Κανάλι,
όπως συνηθίζουν να το λένε οι δικοί του άνθρωποι.

Τι είναι, λοιπόν, το ελληνικό τραγούδι; Είναι όμορφες γυναίκες με ωραία
φορέματα, Μιμή Ντενίση, Βάνα Μπάρμπα, Φώτης Σεργουλόπουλος, Μαρία Μπακοδήμου,
Σάκης Ρουβάς, Ηρώ, Άννα Βίσση, Καίτη Γαρμπή, Νατάσα Θεοδωρίδου, Αντώνης Ρέμος,
και ολίγη Γαλάνη, μαζί με Λοΐζο, για άλλοθι. Είναι επίσης… 23 είδη
τραγουδιού, μια δόση ροδοζάχαρης από Χόλιγουντ, χαβαλές, φώτα, καλαμπούρια και
η ευχή «και του χρόνου με υγεία»!

Έγραψε η Μαριάννα Τζιαντζή, στην «Καθημερινή» (18/4): «Πολιτική ανοιχτών
θυρών. Οι διαχωριστικές γραμμές ανήκουν στο παρελθόν. Χωρίς ενοχές, χωρίς
συμπλέγματα, μπορούμε να συνδυάζουμε “Μέγαρο και παίδαρο”, να ακούμε Ρουβά,
Βίσση και Τσιτσάνη, Σφακιανάκη, Λοΐζο και Θεοδωράκη. Η ειδολογική συγκατοίκηση
θα ήταν πολύτιμη ανάσα για το σύγχρονο ελληνικό τραγούδι, εφόσον ίσχυαν όροι
ισοτιμίας στην προβολή των διαφόρων δημιουργών και ειδών. Όμως αυτό που
ηγεμονεύει, που δίνει τον γενικό τόνο ­ όχι μόνο στα βραβεία “Αρίων” ­ είναι
το τραγούδι – θέαμα, τα μουσικά βιομηχανικά προϊόντα, τα σουξέ και τα αστέρια
με ημερομηνία λήξεως. Τους νάνους, που σκαρφαλώνουν “σε ώμους γιγάντων”, τους
θέλει (ή μάλλον τους αγοράζει) ο λαός, αλλά τους επιβάλλουν ποικιλοτρόπως τα
κανάλια, που δεν αποκλείουν την αληθινή τέχνη, αλλά την μετατρέπουν σε
καρικατούρα, σε “σαπόρτ” των αστραφτερών μετριοτήτων».

Τραγούδι – θέαμα, λοιπόν, και αστέρια με ημερομηνία λήξεως. Αυτό επιθυμεί η
ελληνική φωνογραφική βιομηχανία, γιατί αυτό απαιτούν οι τηλεοπτικοί σταθμοί,
για να έχουν «φρουφρουδένιο» και τζάμπα πρόγραμμα. Και η μεν τηλεόραση
πετυχαίνει τον σκοπό της: την εκπομπή για την απονομή των βραβείων
παρακολούθησαν 1.500.000 θεατές! Οι δισκογραφικές εταιρείες, όμως,
καταποντίζονται: οι πωλήσεις των δίσκων τους συνεχώς συρρικνώνονται. Και πού
θα πάει αυτή η κατάσταση;

Προς το τέλος της δεκαετίας του ’50, χωρίς τηλεόραση, ο Σπυρομήλιος, που
διηύθυνε τη ραδιοφωνική ΕΡΤ, οργάνωνε στο φαληρικό Δέλτα, κάθε χρόνο, φεστιβάλ
τραγουδιού. Και έπαιρναν μέρος Χατζιδάκις και Θεδωράκης και Πλέσσας και
Μούσχουρη και Τζένη Βάνου. Και βραβεύονταν τραγούδια σαν τον «Κυρ Αντώνη», την
«Απαγωγή» το «Κάπου υπάρχει η αγάπη μου» και το «Αστέρι – αστεράκι». Και οι
πωλήσεις δίσκων τιναζόντουσαν στα ύψη! Ο κόσμος διψάει για ωραία τραγούδια και
ωραίες φωνές. Όχι για ακριβές τουαλέτες και γκλαμουριά…