[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Ποιος φοβάται τον Λεπέν; Προφανώς, όχι εμείς. Οι Έλληνες δηλαδή. Εμείς την
περάσαμε τη χούντα μας, τον γνωρίσαμε τον φασισμό από την καλή και την
ανάποδη, και μετά λόγου γνώσεως πλέον μπορούμε να γνωματεύσουμε ότι
«ευχαριστούμε πολύ, αλλά δεν θα πάρουμε ούτε φασισμό ούτε ρατσισμό ούτε κάθε
άλλο τι με την κατάληξη -ισμός». Και μεταξύ μας, όλα αυτά που παρακολουθούμε
τις τελευταίες ημέρες δεν είναι τίποτε περισσότερο από το γνωστό «σε δουλειά
να βρισκόμαστε»! Σιγά τώρα, να μη βρεθεί Έλληνας Λεπέν. Καλά, δεν θυμάται
κανείς ότι όσες απόπειρες έγιναν κατέρρευσαν μέσα στον γενικευμένο γέλωτα;

Χρυσή ευκαιρία

Τότε, γιατί τρελαίνεται όλο το πολιτικό σύστημα με την άνοδο του Λεπέν στη
Γαλλία θα ρωτήσει, και δικαίως, ο κάθε αγνός και αγαθός αναγνώστης. Διότι πολύ
απλά, αυτός ο ηλικιωμένος κύριος με τα γυαλιά και την μάλλον επιτηδευμένη
ευγένεια, ήρθε κουτί στο ΠΑΣΟΚ, σ΄ αυτούς τους χαλεπούς καιρούς που διάγει το
κυβερνητικό κόμμα. Ευκαιρία χρυσή, αν σκεφθεί κανείς ότι μέχρι τώρα, όλη η
προσπάθεια ήταν να γίνουν διακριτές αυτές οι ρημάδες οι διαχωριστικές γραμμές,
οι οποίες, εδώ που τα λέμε, είναι και το μόνο μέσο, να ξέρουμε με τι έχουμε να
κάνουμε. Διότι κάποια στιγμή με όσα έκανε η κυβέρνηση (αποφάσεις, παραλείψεις,
νόμους, κ.λπ.) αρχίσαμε και πιστεύαμε ότι ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. είναι ένα και το
αυτό. Τώρα, μας λένε ότι δεν είναι. Να δούμε πόσο θα το κρατήσουν…

Βαθιά περισυλλογή

Ο Κώστας Σημίτης από την άλλη ποντάρει στο γερό χαρτί που είναι ο εαυτός του.
Σου λέει, δεν μπορεί. Αν τους πω ότι κι εγώ σαν τον Ζοσπέν αισθάνομαι, δεν θα
σκεφθούν ότι υπάρχει το ενδεχόμενο να τους φύγω ξαφνικά και τι θα κάνουν;
Ομολογώ ότι έπειτα από αυτή την επισήμανση, έχουν πέσει σε βαθιά περισυλλογή
όλα τα κορυφαία στελέχη του ΠΑΣΟΚ. Ο Άκης δεν μπορεί να κοιμηθεί, ο Γιώργος
Παπανδρέου ανάβει – στα Ιεροσόλυμα – λαμπάδες των 33 κεριών στον Πανάγιο Τάφο,
η Βάσω τρέμει στην ιδέα, ο Βενιζέλος ανοίγει τα κιτάπια των συνταγματικών
μεταρρυθμίσεων, ο Λαλιώτης ψάχνεται κι ο Πάγκαλος είναι έτοιμος να
αυτοχειριασθεί. Πρόεδρε, μην τους το κάνεις αυτό…

Πέταγαν βελάκια

Εν τω μεταξύ συσφίγγονται – με την επιμέλεια και την επιμονή που ο βόας ο
σφιγκτήρ ζώνει τα θύματά του – ολοένα και περισσότερο οι σχέσεις των κορυφαίων
στελεχών μεταξύ τους. Την Τετάρτη το βράδυ, με το που «πετάχθηκε» ο Σημίτης
στο ισόγειο να πει πέντε πράγματα στους δημοσιογράφους, όσοι έμειναν πίσω, στο
Εκτελεστικό, ξεδίπλωσαν μια μεγάλη φωτογραφία του Γιώργου Παπανδρέου, την
κόλλησαν στον τοίχο απέναντι και άρχισαν να της πετάνε βελάκια! Όταν επέστρεψε
ύστερα από κάνα μισάωρο ο Σημίτης, στον τοίχο υπήρχε ένα περίγραμμα της
κεφαλής του Γιώργου σχηματισμένο από τις αιχμές των βελών. Τον κατηγορούν ότι
κάνει «δημόσιες σχέσεις». Αν μου βρείτε έναν υπουργό που δεν κάνει, σχίζω όλα
τα διπλώματα…

Καθαρές κουβέντες

Η αλήθεια είναι ότι για το συγκεκριμένο θέμα, της πρωτοβουλίας του Γ.
Παπανδρέου με τον Ισμαήλ Τζεμ για την ειρήνευση του Παλαιστινιακού, υπάρχουν
πολλές αντιρρήσεις στο εσωτερικό της κυβέρνησης και του ΠΑΣΟΚ. ΟΙ αντιρρήσεις
είναι δομικές. Δεν μπορείς να αναλαμβάνεις ειρηνευτικές πρωτοβουλίες με τον
εχθρό σου, μ’ αυτόν που κατέχει τη μισή Κύπρο και απειλεί την άλλη μισή, όπως
και εσένα τον ίδιο. Κι εκτός από αυτό, υπάρχει και το άλλο μεγάλο θέμα που
είναι το ποιος ενημερώθηκε, ποιος αποφάσισε και ποιος έδωσε την εντολή να
υλοποιηθεί αυτή η πρωτοβουλία. Κι επειδή πολλά ακούγονται και πολλά
περισσότερα λέγονται, γιατί η κυβέρνηση δεν ξεκαθαρίζει τι ακριβώς έχει συμβεί
με την εκ των πραγμάτων θνησιγενή πρωτοβουλία;

Τους πήρε στο «ψιλό»

Στη Νέα Δημοκρατία κάνουν ό,τι μπορούν να συσφίγξουν τις σχέσεις τους με την
Αριστερά γενικά και το ΚΚΕ ειδικότερα. Κακό είναι αυτό; Κακό δεν είναι.
Άλλωστε η συνταγή είναι (καταστροφικά) δοκιμασμένη στο παρελθόν. Από το ’89
έως σήμερα, έχουν περάσει μόλις δώδεκα χρόνια – πολύ μικρό διάστημα για να
ξεχνάει κανείς. Και το τι έκαναν το ’89, το αποκληθέν «βρώμικο» (και σωστά,
γιατί ήταν), και το πόσο ακριβά πλήρωσε ο τόπος το πάθος ορισμένων να γευθούν
επιτέλους την εξουσία. Η πλάκα με το ΠΑΣΟΚ είναι ότι ενώ υπάρχουν όλα αυτά στη
μέση, και ενώ το παρασκήνιο οργιάζει για τις συνεργασίες που ψήνονται μεταξύ
Ν.Δ. και Αριστεράς σε δήμους και νομαρχίες, απευθύνουν προτάσεις συνεργασίας
προς τα κόμματα της Αριστεράς. Άδικο έχει ο Χαρίλαος Φλωράκης που τους πήρε
στο «ψιλό»; Ας πρόσεχαν, μ’ αυτή την καραμέλα περί συνεργασίας των
προοδευτικών δυνάμεων…

ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ

Ο Μάιος των «απελπισμένων»

Κι όμως, ο Κώστας Σημίτης φοβάται πολύ με την εικόνα της διάλυσης που
εμφανίζει η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ. Παρά τα όσα λένε οι συνεργάτες
του προς τα έξω, ο Πρωθυπουργός είναι θορυβημένος από τα όσα συμβαίνουν στο
εσωτερικό της Κ.Ο., καθώς γίνεται δέκτης διαφόρων θεωριών συνωμοσίας. Μια
τέτοια θεωρία που κυκλοφόρησε το βράδυ της Τετάρτης στο Περιστύλιο ήθελε 20
βουλευτές του κόμματος, από την ευάριθμη κατηγορία των…«απελπισμένων», να
είναι έτοιμοι να αποσύρουν τη στήριξή τους στην κυβέρνηση και να τη ρίξουν. Οι
«απελπισμένοι» (ονομάζονται έτσι, διότι είτε δεν περιμένουν τίποτε από τον Κ.
Σημίτη είτε εξελέγησαν οριακά και προφανώς δεν περιμένουν να επανεκλεγούν) τα
έχουν «πάρει» τόσο πολύ με τον Πρωθυπουργό και τους περί αυτόν, ώστε όλο και
συχνότερα αναφέρονται στα… παλαιότερα των υποδημάτων τους, όταν τους
επισημαίνεται το μέγεθος της «συμφοράς» που θα προκαλέσουν. Όσοι γνωρίζουν,
βεβαιώνουν ότι ο Μάιος θα είναι πολύ καυτός για … άνοιξη!..