Διαστάσεις Το κακό εναντίον του χειρότερου

Η πιο cult απάντηση είναι αυτή που έδωσε η Ρεζίνα Ρούμπενς, στυλίστρια,
εβραία και αριστερή. Θα ψήφιζε Ζοσπέν, λέει, παρ’ όλο που δεν καταδίκασε με
σθένος την (παλαιστινιακή) τρομοκρατία και έχει έναν υπουργό Εξωτερικών τόσο
φιλοπαλαιστίνιο…

Μόνο που ο δύσμοι-ρος Ζοσπέν δεν θα έχει την ευκαιρία (σκίτσο από τον «Νουβέλ Ομπζερ-βατέρ»

Υπάρχουν οι συνεπείς και οι αποφασισμένοι. Όπως ο κοινωνιολόγος Αλαίν Τουραίν,
για παράδειγμα, που ψηφίζει Ζοσπέν επειδή πιστεύει πως το βασικό πρόβλημα της
Γαλλίας είναι η απελευθέρωση από τον παλιό κρατικό παρεμβατισμό και η μετάβαση
σε νέες μορφές του κράτους, πιο δίκαιες και πιο ενεργές. Ή ο συγγραφέας Φιλίπ
Σολέρ, για τον οποίο ο σοσιαλιστής υποψήφιος αντιπροσωπεύει μια Γαλλία
ευρωπαϊκή και ανοιχτή, έναντι μιας Γαλλίας του φόβου και της πνευματικής
στενότητας που αντιπροσωπεύει ο απερχόμενος πρόεδρος.

Υπάρχουν οι οπαδοί της διπλής ψήφου. Όπως ο Ρονύ Μπρωμάν, ιδρυτής των Γιατρών
Χωρίς Σύνορα, που ψήφισε τον οικολόγο Μαμέρ στον πρώτο γύρο (επειδή του
αρέσουν οι θέσεις του για την παγκοσμιοποίηση, το περιβάλλον ή τους
λαθρομετανάστες) και θα ψηφίσει τον Ζοσπέν στον δεύτερο (επειδή είναι καλύτερα
να έχεις μια κυβέρνηση έστω και μισο-αριστερή παρά δεξιά). Ή ο λογοτεχνικός
κριτικός Πιερ Κομπεσκό, που χθες ψήφισε τον Σεβενμάν (επειδή είναι ο μόνος
υποψήφιος με χιούμορ) και την 5η Μαΐου θα ψηφίσει τον Σιράκ (επειδή δεν θέλει
η βολταιρική και κυνική Γαλλία να εκφυλιστεί σε ένα σκανδιναβικό
προτεσταντισμό).

Υπάρχουν ακόμη οι τελούντες σε σύγχυση. Ο συγγραφέας Αλαίν Φίνκιελκροτ δηλώνει
πως δεν έχει πια πολιτική οικογένεια, ενώ ο συνάδελφός του Πασκάλ Μπρυκνέρ
νοσταλγεί τον Μιτεράν και θεωρεί ανησυχητικό να έχει τόση απήχηση μια εχθρός
της ελευθερίας όπως η Αρλέτ Λαγκιγιέ. Δεν λείπουν, τέλος, οι «αιρετικοί». Η
σκιτσογράφος Κλαιρ Μπρετεσέρ δεν πήγε χθες να ψηφίσει (αφού δεν της αρέσει
ούτε η Δεξιά ούτε η Αριστερά), ενώ η ψήφος της στον δεύτερο γύρο θα εξαρτηθεί
από τις συνθήκες: αν είναι μπροστά ο Σιράκ θα ψηφίσει Ζοσπέν, αν είναι μπροστά
ο Ζοσπέν δεν θα ψηφίσει κανέναν.«Ας πούμε ότι θα ψηφίσω Σισπέν ή Ζοράκ»,
απαντά στο ερωτηματολόγιο του Νουβέλ Ομπζερβατέρ.

Καμιά από τις 66 προσωπικότητες στις οποίες απευθύνθηκε το καλό περιοδικό δεν
είπε ότι στον πρώτο γύρο θα ψηφίσει τον Λεπέν. Μια τέτοια ψήφος εθεωρείτο,
χωρίς αμφιβολία, “πολιτικά απρεπής”. Ίσως να ήταν κι αυτός ένας λόγος που
κατέφυγε σ’ αυτήν ένα τόσο μεγάλο μέρος του εκλογικού σώματος. Το βέβαιο είναι
ότι τη μεθεπόμενη Κυριακή οι Γάλλοι καλούνται να επιλέξουν ανάμεσα σε έναν
πολιτικό που υπήρξε κατά σειρά “φιλελεύθερος, σοσιαλιστής, φεντεραλιστής,
οπαδός της ελεύθερης αγοράς, φίλος της εργατικής τάξης, Ρηγκανικός, αντίπαλος
του ενιαίου νομίσματος και ευρωπαϊστής (όπως χαρακτηρίζει τον Σιράκ η Ραφαέλ
Μπακέ στο βιβλίο της “Σιράκ ή ο δαίμονας της εξουσίας”) και σε έναν άνθρωπο
που υπήρξε πάντα ρατσιστής, ξενόφοβος, ακροδεξιός. Ας ελπίσουμε ότι, για μία
φορά, το εκλογικό σώμα δεν θα επιβραβεύσει τη συνέπεια…