Στη Γερμανία…

Νίκος Μαστοράκης

Η Μπιενάλε Θεάτρου της Βόννης που, μέσα στα δέκα χρόνια της ύπαρξής της, έχει
αναδειχθεί σε μια από τις σημαντικότερες ευρωπαϊκές θεατρικές διοργανώσεις,
χωρίς να «παίζει» με μεγάλα ονόματα, φιλοξενεί, ανά διετία, καινούργια έργα,
εν ζωή Ευρωπαίων συγγραφέων, που εντοπίζει ειδική επιτροπή, ταξιδεύοντας στις
χώρες της Ευρώπης και παίρνοντας υπόψη της τις προτάσεις διαφόρων συμβούλων –
συνήθως, συγγραφέων αναγνωρισμένων. Η Ελλάδα, τα τελευταία πέντε χρόνια, δεν
είχε εκπροσωπηθεί, γιατί η επιτροπή που επισκεπτόταν την Ελλάδα δεν έκρινε
κανένα από τα παιζόμενα έργα άξιο να το περιλάβει στο πρόγραμμα της Μπιενάλε.
Φέτος, τα πράγματα «γύρισαν». Τα μέλη της επιτροπής – οι καλλιτεχνικοί
διευθυντές της Μπιενάλε Μάνφρεντ Μπάιλχαρτς, που είναι και ο ιδρυτής της,
Τάνκρεντ Ντορστ, διακεκριμένος Γερμανός θεατρικός συγγραφέας, και Ούρσουλα
Έλερ και η δραματουργός Ίρις Λάουφανμπεργκ -, που, πάντα ζητούν αντίγραφο του
έργου, μεταφράζουν σκηνές-κλειδιά του για να το κατανοήσουν καλά και
παρακολουθούν την παράσταση – σωστά πράγματα, σοβαρά, γερμανικά, οργανωμένα,
όχι άρπα κόλλες… -, βρήκαν κάτι που να τους ενδιαφέρει. Και η Βόννη θα δει,
τον Ιούνιο, το έργο – παίζεται στο νέο θέατρο «Κιβωτός» και αρέσει – των
Θανάση Παπαθανασίου – Μιχάλη Ρέππα «Ο Έβρος απέναντι», στη σκηνοθεσία του
Νίκου Μαστοράκη. Μεταξύ μας, δίκαιη επιλογή. Να θυμίσω ότι ο Νίκος Μαστοράκης
ήταν ο σκηνοθέτης και του έργου του Μιχάλη Βιρβιδάκη «Στην Εθνική με τα
μεγάλα», παραγωγή 1997 της «νέας Σκηνής» του Λευτέρη Βογιατζή, που μας είχε
εκπροσωπήσει στην Μπιενάλε της Βόννης, το 1998.

…στη Γερμανία!

Δεν είναι, όμως, μόνο το θέατρό μας που έχει αρχίσει να βγαίνει έξω από τα
σύνορά μας. Είναι και ο πιο «ευέλικτος», καθότι ομιλεί γλώσσα διεθνή, χορός
μας. Για τη Γερμανία τράβηξε και το Χοροθέατρό μας «Οκτάνα», που παρουσιάζει –
χτες και σήμερα – τον «Ίκαρό» του, στη σκηνοθεσία – χορογραφία του
Κωνσταντίνου Ρήγου, στο Βερολίνο, στο «Μπερλίνερ Φέστπιλχάους», στο πλαίσιο
των εκδηλώσεων «Κλασικισμός σήμερα», που οργανώνει το Ίδρυμα Ελληνικού
Πολιτισμού. Μακάρι να μας προσέξουν.