Τώρα φοβούνται τα χειρότερα

Δεν είχε προλάβει να τελειώσει τη συνέντευξη Τύπου ο Αμερικανός υπουργός
Εξωτερικών Κόλιν Πάουελ, όταν ορισμένοι άρχιζαν να λένε για «επιστροφή τού
επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας στις ΗΠΑ με άδεια τα χέρια».

Την ώρα εκείνη, μία συμπαθέστατη νεαρή Ισραηλινή, η οποία βρισκόταν έξω από το
κέντρο Τύπου του Ισραήλ, έδειχνε να μην της κάνουν εντύπωση όσα άκουγε για τις
εξελίξεις στο Μεσανατολικό από το φορητό της ραδιόφωνο.

Στέριωσε καλύτερα την κιθάρα στην πλάτη της. Άρπαξε το χέρι του συνομήλικου
φίλου της στρατιώτη, που κρατούσε ένα μακρύκαννο όπλο, και είχε το δάχτυλο
στην σκανδάλη – είχε πάρει άδεια, λόγω της χθεσινής επετείου της συμπλήρωσης
54 χρόνων από την ίδρυση του κράτους του Ισραήλ – και τον «τράβηξε» για το
σπίτι.

Η σκηνή εκτυλίχθηκε μπροστά στα μάτια μου. Ήταν μία όμορφη εικόνα της ζωής,
που ωστόσο δεν μπορούσε να καταδείξει την τραγική πραγματικότητα της Μέσης
Ανατολής. Το ταξίδι του Κόλιν Πάουελ στη Μέση Ανατολή – για άλλους
«αποτυχημένο» και «ναυάγιο», για άλλους απλά «προπομπός ενός επόμενου», για
άλλους «μία προσπάθεια τήρησης ίσως αποστάσεων» και για άλλους «ενίσχυση
Ισραηλινών» – όχι μόνον δεν έφερε την εκεχειρία, αλλά πιθανόν να ανοίξει κι
άλλα μέτωπα.

«Υπάρχουν πολλά στοιχεία, τα οποία προκύπτουν από την επίσκεψη του Πάουελ στην
περιοχή και κυρίως από τις τελευταίες συνομιλίες με τον πρόεδρο Αραφάτ», μου
είπε χθες το μεσημέρι ο εκπρόσωπος των Παλαιστινίων Σαέμπ Ερακάτ, «που μόνον
απαισιοδοξία και αβεβαιότητα προσφέρουν».

Η εκτίμηση

Ανάλογα, αλλά σε εντελώς αντίθετο μήκος κύματος, κινήθηκε και ο εκπρόσωπος
Τύπου του ισραηλινού στρατού Μαρσέλ Λανγκμπεχάιμ, με τον οποίο είχα μιλήσει
νωρίτερα, λέγοντάς μου χαρακτηριστικά: «Δεν σταματάει αυτή η ιστορία, η
κατάσταση δεν είναι καλή». Ποιες εξηγήσεις δίνουν οι δύο εκπρόσωποι και τι
εκτιμήσεις κάνουν;

«Το πρώτο στοιχείο», τονίζει στα «ΝΕΑ» ο Σαέμπ Ερακάτ, «είναι ότι η ισραηλινή
κυβέρνηση κέρδισε κι άλλον χρόνο από την Αμερική, κάτι που δήλωσε άλλωστε και
ο κ. Πάουελ, κάνοντας λόγο για νέο τέλος των επιχειρήσεων στο ερχόμενο
Σαββατοκύριακο. Ο ισραηλινός στρατός θα συνεχίσει και την κατοχή στη Δυτική
Όχθη και τις στρατιωτικές εκκαθαριστικές, τρομοκρατικές, επιχειρήσεις στα
σπίτια μας, στα χωριά μας».

«Το δεύτερο», συνεχίζει, «είναι ότι ο πρόεδρος Αραφάτ, αν και αναγνωρίζεται
από τις ΗΠΑ ως ο ένας πάρτνερ, παραμένει αποκλεισμένος από τα τανκς του
ισραηλινού στρατού, χωρίς κανένας στον κόσμο, Ρώσος, Αμερικανός, Ευρωπαίος,
Άραβας, να μπορεί να αλλάξει αυτή τη βάρβαρη επιλογή του Σαρόν. Την ίδια ώρα,
πέραν της γενοκτονίας στην Τζενίν, στον Ναό της Γέννησης στη Βηθλεέμ η διεθνής
κοινότητα και ο Κόλιν Πάουελ δεν μπόρεσαν να σταματήσουν τα αυτονόητα: να
πάψει τουλάχιστον ο στρατιωτικός αποκλεισμός ενός χριστιανικού ναού, που
βρίσκεται σε παλαιστινιακό έδαφος, από τον ισραηλινό στρατό κατοχής».

«Και το τρίτο», καταλήγει, «είναι ότι οι δηλώσεις του Κόλιν Πάουελ ήταν
ετεροβαρείς, εις βάρος των Παλαιστινίων και υπέρ των Ισραηλινών. Προσπάθησε να
ενοχοποιήσει τον πρόεδρό μας, λέγοντας ότι είναι απογοητευμένος γιατί δήθεν ο
Γιάσερ Αραφάτ δεν ξεκαθαρίζει το θέμα της τρομοκρατίας. Είπε ότι η εκεχειρία
δεν είναι το ζητούμενο αυτή την ώρα και παρέπεμψε τα πάντα στο άδηλο μέλλον,
που εκ των πραγμάτων, ύστερα απ΄ όλα αυτά, δεν μπορεί να είναι καλό. Ακόμα και
την ώρα της συνομιλίας Αραφάτ – Πάουελ, ο ισραηλινός στρατός έμπαινε στα
σπίτια, έκανε έρευνες και συλλήψεις και καταπατούσε κάθε έννοια νομιμότητας
απέναντι στις αποφάσεις του ΟΗΕ».

Καμία ελπίδα για ειρήνευση

Μυρωδιά θανάτου. Ο Ισραηλινός στρατιώτης στην Τζενίν δεν αντέχει τη δυσωδία των πτωμάτων

Τι θα ακολουθήσει, τις επόμενες ημέρες, στη Μέση Ανατολή (και όχι μόνον); Η
Μαϊσούν Σαμούρ, σύμβουλος του παλαιστινιακού Κέντρου Ερευνών για τις Γυναίκες,
σημείωνε χθες το απόγευμα στα «ΝΕΑ»: «Όταν λέει ο Κόλιν Πάουελ πως δεν είχε –
μέσα στις δέκα μέρες που κράτησε η περιοδεία του – τον χρόνο να πάει στην
Τζενίν να δει με τα μάτια του τη γενοκτονία που έγινε… Όταν υποστηρίζει πως
δεν πρόλαβε να επισκεφθεί τον Ναό της Γέννησης στη Βηθλεέμ για να διαπιστώσει
το δράμα των έγκλειστων Παλαιστινίων… Όταν φεύγοντας άφησε αναλλοίωτο το
καθεστώς αιχμαλωσίας του Αραφάτ… Νομίζω ότι κανείς δεν θα μπορεί να
συγκρατήσει από εδώ και πέρα ορισμένους από τις δύο πλευρές να προχωρήσουν σε
ακρότητες. Κάποιους Ισραηλινούς, γιατί τους επιβράβευσε ουσιαστικά για όσα
έκαναν. Και κάποιους Παλαιστίνιους, γιατί τους έφτασε ώς την απελπισία». Το
πλέον αποθαρρυντικό ωστόσο για τις εξελίξεις και την απουσία της παραμικρής
ελπίδας για ειρήνευση ήταν ότι αυτό καταγραφόταν χθες και στα ισραηλινά ΜΜΕ.

Η είδηση ξεκινούσε – εφημερίδες δεν κυκλοφόρησαν χθες λόγω της εθνικής εορτής
του Ισραήλ – από το ειδησεογραφικό τμήμα της εφημερίδας «Ha’ Aretz» στο
Διαδίκτυο ως εξής: «Ισραηλινά στρατεύματα και τανκς ξαναμπήκαν στην πόλη
Τουλκαρέμ, σήμερα Τετάρτη, την ώρα που ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ συνέχιζε
την ειρηνευτική του αποστολή».

Επιμένουν στα ίδια οι Ισραηλινοί

Ενώ ο Κόλιν Πάουελ επέστρεφε μέσω Αιγύπτου, μιας χώρας όπου το ισλαμικό κίνημα
είναι ισχυρό και αναζητεί διεξόδους για να «ξεχυθεί» στη Μέση Ανατολή, η
ισραηλινή πλευρά συνέχιζε – χωρίς παρεκκλίσεις – την ίδια πολιτική.

«Εάν ο Αραφάτ αποφάσιζε να θέσει τέρμα στην τρομοκρατία, θα σταματούσαμε κι
εμείς τις επιχειρήσεις του στρατού. Δεν υπάρχει, όμως, ειρήνη χωρίς ασφάλεια»,
μου είπε με έμφαση ο 57χρονος εκπρόσωπος Τύπου του ισραηλινού στρατού Μαρσέλ
Λανγκμπεχάιμ.

«Νομίζω ότι μετά το ταξίδι του Κόλιν Πάουελ η τρομοκρατία θα ξαναεμφανιστεί.
Να σας εξηγήσω, όμως, ότι χωρίς την παρέμβαση του στρατού τα πράγματα θα ήταν
πολύ χειρότερα. Τι εννοώ; Πριν είχαμε κάθε μέρα δύο και τρεις τρομοκρατικές
πράξεις. Τώρα υπάρχει μια διαφορετική, καλύτερη εικόνα».

Η τακτική

Ο κ. Λανγκμπεχάιμ δεν επέμεινε μόνον στην ανάγκη να συνεχιστούν – για «την
ασφάλεια των πολιτών του Ισραήλ» – οι επιχειρήσεις του στρατού. Προχώρησε και
σε άλλες εκτιμήσεις, δίδοντας μια σαφή, πλέον, εικόνα της τακτικής που
ακολουθεί η ισραηλινή κυβέρνηση. «Η εικόνα της σύλληψης του Μπαργκούτι δεν
έδειξε άνθρωπο που αντιστέκεται. Ξέρετε γιατί; Ο επικεφαλής της Φατάχ στη
Δυτική Όχθη έζησε εδώ. Είχε τις απόψεις του. Φυλακίστηκε γι’ αυτές. Τώρα ήθελε
τη στρατιωτική δράση, ήταν ο επικεφαλής των τανζίμ. Δεν ήταν σαν τον Αραφάτ
που περνούσε ωραία στην Τύνιδα. Δεν ήταν σαν το επιτελείο του Αραφάτ, το οποίο
απολάμβανε όλα τα καλά του κόσμου.

Οι άνθρωποι του Αραφάτ – συνέχισε – είναι μπλεγμένοι στη διαφθορά. Όλοι ξέρουν
τι συμβαίνει με τον επικεφαλής σε θέματα ασφάλειας στη Δυτική Όχθη, τον
Τζιμπρίλ Ρατζούμπ. Αυτά ο κόσμος τα γνωρίζει. Με ρωτάτε αν θα μπούμε στη Γάζα.
Γιατί να μπούμε σ’ αυτά τα “στενά”; Έπειτα, ο επικεφαλής των Παλαιστινίων
εκεί, ο Νταχλάμ, δεν μας δημιουργεί προβλήματα. Σας ξαναλέω, ο Αραφάτ πρέπει
να σταματήσει την τρομοκρατία – μόνον τότε θα υπάρξει διέξοδος».