o υποψήφιος Η δουλειά δεν… έχει φύλο

Βλέπετε παλιές ελληνικές ταινίες; Θυμάστε τον αξέχαστο Ορέστη Μακρή,
παραδοσιακό πατέρα, με «αυστηρές ιδέες» για τις θυγατέρες του στην ταινία «Η
θεία από το Σικάγο»; Τη Μελίνα Μερκούρη ως αιώνιο θηλυκό στην περίφημη
«Στέλλα»; Τον Ντίνο Ηλιόπουλο που «έστριβε διά του αρραβώνος» στο «Μερικοί το
προτιμούν… κρύο»; Τη Μάρω Κοντού ανήσυχη να ρωτά «ναι, Αντωνάκη μου;» στο
κλασικό «Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα»;

Οι ρόλοι των ανδρών και των γυναικών άραγε έχουν αλλάξει πολύ από τότε; Οι
δικές μας αντιλήψεις ποιες είναι στην πραγματικότητα; Πιάνουμε τον εαυτό μας
να σκεφτόμαστε και να φερόμαστε ακόμη και σήμερα… παραδοσιακά;

Ψυχραιμία. Δεν τρέχει τίποτα. Όλοι έχουμε κάποιες αγκυλώσεις όταν σκεφτόμαστε
έναν άνδρα ή μια γυναίκα σε κάποιο επάγγελμα. Είναι αυτό που λέμε
επαγγελματικά στερεότυπα. Αν και η δική σου σκέψη έχει τέτοιους περιορισμούς
(άραγε ποιος δεν έχει;), μήπως υπάρχει ο κίνδυνος να αποκλείσεις κάποια
επαγγέλματα, μόνο και μόνο επειδή είσαι αγόρι ή κορίτσι;

Η εργαζόμενη γυναίκα. Τι πιστεύεις γι’ αυτήν;

Μήπως ότι ο προορισμός της είναι κυρίως ο γάμος, τα παιδιά και η φροντίδα του
σπιτιού;

Η «γυναικεία της φύση» την κάνει κατάλληλη για ορισμένα μόνον επαγγέλματα;

Αν ακολουθήσει «ανδρικά επαγγέλματα» κινδυνεύει να χάσει τη θηλυκότητά της;

Καλό είναι να φέρνει «λεφτά στο σπίτι», όμως όχι περισσότερα από τον άνδρα;

Το κοινωνικό της prestige μπορεί να εξασφαλιστεί μόνο μέσω του συζύγου της;

Πες μου αν είσαι αγόρι ή κορίτσι να σου πω τι δουλειά θα κάνεις:

Το φύλο είναι ένας από τους σημαντικότερους περιοριστικούς παράγοντες στην
επιλογή επαγγέλματος.

Ήξερες ότι…

1. Στην Ελλάδα σε κάθε εκατό εργαζομένους οι 39 μόνο είναι γυναίκες;
(Το αντίστοιχο ποσοστό στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι πολύ υψηλότερο,
π.χ. στη Μεγάλη Βρετανία, όπου σχεδόν το 50% των εργαζομένων είναι γυναίκες).

2. Οι γυναίκες περιορίζονται σε ορισμένα μόνο επαγγέλματα, τα οποία οι
άνδρες συνήθως απορρίπτουν;

3. Άνδρες και γυναίκες στρέφονται προς διαφορετικές σπουδές και
σταδιοδρομίες; (Χαρακτηριστικό παράδειγμα, οι άνδρες τείνουν να επιλέγουν όλο
και λιγότερο επαγγέλματα τα οποία θεωρούνται ότι ταιριάζουν στη γυναίκα, όπως
π.χ. εκπαιδευτικοί, κοινωνικοί λειτουργοί, νοσοκόμοι κ.λπ.).

4. Παραδοσιακά «γυναικεία» επαγγέλματα είναι τα κοινωνικά, τα
επαγγέλματα γραφείου και τα καλλιτεχνικά. Αντίθετα, οι τομείς της τεχνικής και
της τεχνολογίας, των επιχειρήσεων ή της πολιτικής είναι ανδροκρατούμενοι.

5. Το σημαντικότερο είναι ότι ακόμη και στους παραδοσιακά γυναικείους
επαγγελματικούς τομείς στις υψηλές βαθμίδες της ιεραρχίας συναντάμε κυρίως
άνδρες.

Θα μπορούσε να αναρωτηθεί κανείς τι το κακό υπάρχει σε μια τέτοια
διαφοροποίηση. Δεν είναι φυσικό οι γυναίκες να έχουν διαφορετικά γούστα από
εκείνα των ανδρών;

Αυτό δεν θα ήταν πρόβλημα αν η διαφοροποίηση δεν απέβαινε εις βάρος των
γυναικών, αλλά και της κοινωνίας ολόκληρης.

Είναι εις βάρος των γυναικών, γιατί τα τυπικά «γυναικεία» επαγγέλματα συχνά
χαρακτηρίζονται από:

* Χαμηλές αμοιβές

* Υψηλή ανεργία

* Περιορισμένες προοπτικές εξέλιξης

* Χαμηλό γόητρο

Είναι εις βάρος της κοινωνίας γιατί κάποια γυναικεία ταλέντα αλλά και ανδρικά
δεν εκφράζονται και δεν αξιοποιούνται προς όφελος της κοινωνίας. Είναι δέσμια
κάποιων προκαταλήψεων για το ποιοι είναι οι κοινωνικοί ή επαγγελματικοί ρόλοι
των ανδρών και των γυναικών.

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Συντονιστής: Στέφανος Τζέπογλου, Σύμβουλος Παιδαγωγικού
Ινστιτούτου, Συνεργάτες: Κατερίνα Βάγγερ, Κατερίνα Κεδράκα, Στέλιος Κρασσάς,
Γιώργος Λογιώτης, Γεωργία Παύλου Σύμβουλοι Επαγγελματικού Προσανατολισμού, εκπαιδευτικοί