Αμερικανικό δώρο στον Σαρόν

«Ο Σαρόν αγόρασε χρόνο, παίρνοντας ουσιαστικά ως δώρο από τον Μπους να
δράσει ελεύθερα, λίγες ακόμα μέρες, μέχρι να φτάσει στην περιοχή ο υπουργός
Εξωτερικών των ΗΠΑ Κόλιν Πάουελ», είναι η εκτίμηση του Ισραηλινού αναλυτή
Αλούφ Μπεν.

Αποχώρηση από τη Βηθλεέμ; Όχι βέβαια. Απλώς, ο Ισραηλινός στρατιώτης της φωτογραφίας εκφράζει τη χαρά του που επί μία ημέρα παίρνει άδεια από τα… καθήκοντά του στη Βηθλεέμ

Και συμπίπτει απόλυτα με την εκτίμηση της άλλης «πλευράς», της παλαιστινιακής,
όπως καταγράφεται στα «ΝΕΑ» από τη Χανάν Ασράουι, εκπρόσωπο του Αραφάτ και
πρωταγωνίστρια στις συμφωνίες Ισραηλινών – Παλαιστινίων το ’93: «Μέχρι τότε –
την επίσκεψη Πάουελ – θα έχει συμπληρώσει το έργο του ο Σαρόν, όχι απλά
έχοντας καταλάβει με τανκς όλα τα νευραλγικά σημεία της Δυτικής Όχθης, αλλά
επιχειρώντας παράλληλα να βάλει στο περιθώριο τον Αραφάτ, και ελπίζοντας οι
όποιες διαπραγματεύσεις γίνουν στην πορεία να περιλάβουν κι άλλους
συνομιλητές».

«Πρόκειται για ένα σπουδαίο παιχνίδι των Αμερικανών, που βάζει στο περιθώριο
και τους Ευρωπαίους, για πρώτη φορά σε τόσο μεγάλο βαθμό», λέει στα «ΝΕΑ» ο
Γάλλος ευρωβουλευτής Αλέν Κριβίν, πρωταγωνιστής στον Γαλλικό Μάη και συνεπής
στις ιδέες του από τότε μέχρι σήμερα. «Μην ξεχνάμε, πρώτον, τον φιλοεβραϊκό
προσανατολισμό του αμερικανικού Κογκρέσου, δεύτερον, ότι ενώ δεν άφησαν τους
Ευρωπαίους απεσταλμένους, το πρωθυπουργικό γραφείο του Σαρόν έβγαλε ανακοίνωση
για “πράσινο φως” στον Αμερικανό απεσταλμένο Ζίνι να επισκεφθεί τον
αιχμαλωτισμένο στη Ραμάλα Αραφάτ, και, τρίτον, ότι ο Σαρόν πέτυχε αυτό που
ήθελε, δηλαδή να οδηγήσει σε διαπραγματεύσεις ηττημένους τους Παλαιστίνιους,
την ώρα που η διεθνής κοινότητα “απαιτεί” να υπάρξει ανεξάρτητο παλαιστινιακό
κράτος».

Ασφαλώς, διαμηνύει στα «ΝΕΑ» ο γραμματέας του παλαιστινιακού Υπουργικού
Συμβουλίου και συνεργάτης του Αραφάτ Αχμέτ Αμντέλ Ραχμάν, «μπορεί να είναι
ένας ελιγμός των Αμερικανών, η ανακοινωθείσα επίσκεψη Πάουελ στη Μέση Ανατολή.
Πρέπει όμως εμείς να την αξιοποιήσουμε, αφού ούτως ή άλλως αποτελεί ένα βήμα,
οπωσδήποτε πιο αισιόδοξο από τα “βήματα” των τανκς του Σαρόν».

Υπάρχουν όμως πολλοί κίνδυνοι, εξηγεί η Χανάν Ασράουι. «Οι Αμερικανοί έχουν
αποφασίσει να βάλουν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο στο περιθώριο τον Αραφάτ,
συμφωνώντας στο θέμα αυτό με τους Ισραηλινούς. Δεν έχουμε αυταπάτες γι’ αυτό.
Είναι αυτό άλλωστε που δεν επιτρέπει σε όλους εμάς να συναντήσει Αμερικανό
απεσταλμένο, τον Πάουελ ή οποιονδήποτε άλλον, παρακάμπτοντας τον Αραφάτ. Και
δεν είναι μόνον οι ηθικοί και συντροφικοί λόγοι που επιτάσσουν τον σεβασμό
στον ηγέτη της παλαιστινιακής επανάστασης. Οι Ισραηλινοί επιδιώκουν να
διαπραγματευθούν με άλλα πρόσωπα, που δεν είναι δεσμευμένα με τις διεθνείς
συμφωνίες οι οποίες έγιναν πριν από εννέα χρόνια».

Η Ασράουι μιλώντας στα «ΝΕΑ» εξηγεί ακόμα ότι «ασφαλώς με τις συμφωνίες του
Όσλο δεν περιμέναμε ένα τέτοιο πισωγύρισμα, που μας φέρνει είκοσι, τριάντα
χρόνια πίσω». Στην επιμονή μου όμως να δώσει μία απάντηση «πώς δεν είχαν
προβλέψει ότι οι Ισραηλινοί θα έφταναν σε τέτοιο σημείο αφού όλα αυτά τα
χρόνια έχτιζαν γύρω από κάθε παλαιστινιακό οικισμό και χωριό, ολόκληρες
πολιτείες» σχολιάζει: «Ελπίζω να καταλαβαίνετε τους συσχετισμούς δύναμης. Η
παλαιστινιακή αστυνομία έχει απλά όπλα. Ο ισραηλινός στρατός δεν είναι μόνον
πάνοπλος, έχει και την ατομική βόμβα. Όλα δείχνουν λοιπόν ότι οι Παλαιστίνιοι
– ανεξαρτήτως της συνάντησης Ζίνι με τον Αραφάτ ή το ταξίδι του Πάουελ στην
περιοχή – οδηγούνται σε μακροχρόνιο αγώνα, που έχει ως πρώτο στόχο την
αυτονόητη ανάγκη τους για επιβίωση.

Στη Ραμάλα οι δημοσιογράφοι εν μέσω ισραηλινών πυρών!

Εικόνα καταστροφής αντικρύσαμε οι λίγοι δημοσιογράφοι που καταφέραμε να
σπάσουμε το μπλόκο του ισραηλινού στρατού και να μπούμε στην αποκλεισμένη
Ραμάλα.

Φθάσαμε, μαζί με τους συναδέλφους μου, μόλις 200 μέτρα από το Αρχηγείο του
Αραφάτ, το οποίο ήταν απομονωμένο από τανκς των Ισραηλινών. Στην πλατεία των
Λεόντων οι Ισραηλινοί είχαν ισοπεδώσει τα πάντα, μαγαζιά, αυτοκίνητα,
κιγκλιδώματα. Και στο νοσοκομείο της πόλης είδαμε πολλούς τραυματίες από
σφαίρες.

Παντού τανκς και ερπυστριοφόρα του ισραηλινού στρατού, παντού πάνοπλες
ισραηλινές περίπολοι και σε όλους τους δρόμους σπαρμένα συντρίμμια
κατεστραμμένων αυτοκινήτων, που τα έχουν «πατήσει» τεθωρακισμένα.

Στις 4.30 το απόγευμα, όταν οι Έλληνες δημοσιογράφοι προσπαθήσαμε να
ξαναφύγουμε από το ίδιο μονοπάτι που είχαμε μπει στη Ραμάλα, ο ισραηλινός
στρατός έριξε πυροβολισμούς στον αέρα, εκφοβίζοντάς μας και αναγκάζοντάς μας
να κρυφτούμε πίσω από βράχια που χωρίζουν τη Ραμάλα και την εθνική οδό που
οδηγεί στην Ιερουσαλήμ.

Μαζί μας αποκλείστηκαν και 4 Έλληνες συνδικαλιστές, Ιταλοί ειρηνιστές και
Ιταλοί βουλευτές.

Οι Ισραηλινοί έριξαν πυροβολισμούς και στο σημαντικότερο «Σημείο Ελέγχου» της
Καλάντια, από το οποίο σταθήκαμε για λόγους ασφαλείας σε απόσταση 200 μέτρων,
κρυμμένοι πάντα πίσω από βράχια. Από τους δημοσιογράφους ειδοποιήθηκαν στην
Αθήνα ο πρόεδρος της Βουλής κ. Απ. Κακλαμάνης, οι υπουργοί Εξωτερικών και
Τύπου, κ.κ. Γ. Παπανδρέου και Χρ. Πρωτόπαπας, καθώς και η πρεσβεία στο Τελ
Αβίβ και στο προξενείο στην Ιερουσαλήμ, οπότε και άρχισε η κινητοποίηση για
τον απεγκλωβισμό. Η προσπάθεια ευοδώθηκε ύστερα από περίπου δυο ώρες, έπειτα
από παρεμβάσεις και από την Ιταλία.

Ευρωβουλευτές. Πριν από εμάς είχαν μπει στην πόλη, μερικές εκατοντάδες
μέτρα μακριά από το σημείο ελέγχου του ισραηλινού στρατού, πέντε
ευρωβουλευτές, ανάμεσά τους ο Έλληνας Αλέκος Αλαβάνος. «Συναντήσαμε τη φρίκη
στο Νοσοκομείο της Ραμάλα», λέει ο ευρωβουλευτής του ΣΥΝ στα «ΝΕΑ». «Οι
τραυματίες είναι η μια πλευρά της τραγωδίας, το χειρότερο, ο ισραηλινός
στρατός έχει καταστρέψει θαλάμους και χειρουργεία». Ο ευρωβουλευτής Αλέν
Κριβίν, ιστορικός ηγέτης του γαλλικού Μάη, ήλθε σε επαφή με Παλαιστινίους,
ώστε στη συνέχεια να επιχειρήσουν πορεία προς το αρχηγείο, όπου βρίσκεται
έγκλειστος ο Αραφάτ. Είναι η πρώτη φορά που επίσημοι από την Ε.Ε., κατάφεραν
να σπάσουν τον αποκλεισμό του ισραηλινού στρατού.

«Δεν άντεξα, πεινούσα»

Στον πρώτο όροφο του παλαιστινιακού νοσοκομείου της Μπέιτ Ζάλα είχαν
μεταφερθεί ορισμένοι Παλαιστίνιοι τραυματίες από σφαίρες ισραηλινών όπλων.

«Είμαι άνεργος, εδώ και πολλούς μήνες, λόγω της κατάστασης. Βρέθηκα στην
ορθόδοξη εκκλησία της Βηθλεέμ την ώρα που έφτασαν οι στρατιωτικές ισραηλινές
δυνάμεις.

Αποκλείσθηκα. Δεν άντεξα, δύο μέρες μετά βγήκα για τρόφιμα. Δέχθηκα έναν
καταιγισμό σφαιρών. Ευτυχώς με πήραν όλες στα πόδια», λέει στα «ΝΕΑ», ο
ορθόδοξος Παλαιστίνιος Ηλίας Χανάν. Δίπλα του – κι αυτοί με σφαίρες σε διάφορα
σημεία του σώματός τους – ήταν κι άλλοι Παλαιστίνιοι τραυματίες. «Είμαι
φοιτητής στο Πανεπιστήμιο της Βηθλεέμ και το μόνο λάθος που έκανα ήταν να
βρίσκομαι στο σπίτι μου. Μπήκαν μέσα οι Ισραηλινοί στρατιώτες, μας ανέκριναν,
μας έβρισαν, μας έδειραν, έβαλαν φωτιά και εμένα μου έριξαν και δύο ριπές!»,
μου είπε με σιγανή φωνή ο Ναρίμ Μαν. Ένα γκάλοπ που μετέδιδαν χθες όλα τα
ισραηλινά ΜΜΕ «έλεγε» πως το 72% των Ισραηλινών ζητούν να συνεχισθούν οι
στρατιωτικές επιχειρήσεις, αλλά μόνον το 45% επέμενε ότι πρέπει να γίνει
εισβολή στον ιστορικό Ναό της Γεννήσεως.