ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Εν φάτνη των αλόγων

Στον Ναό της Γέννησης ζήτησαν άσυλο οι Παλαιστίνιοι της Βηθλεέμ. Αυτό το
πασίγνωστο όνομα, αυτή η γωνιά με την εικόνα που δεν υπάρχει άνθρωπος στη γη
να μην την ξέρει, η «φάτνη των αλόγων», δεν ξέρουμε πώς καταφέρνει ν’
αντισταθεί στα τανκς. Υπάρχουν αποφάσεις που απαγορεύουν την είσοδό τους, και
τις κραδαίνουν οι καλόγεροι μπροστά στις μπούκες των κανονιών, αλλά τα τανκς
είναι σαν τα όπλα των αστυνο-μικών που εκπυρσο-κροτούν από μόνα τους: Έχουν τη
δυναμική τους και δύσκολα θα συγκρατούνται. Δεν ξέρουμε αν ο τόσο διάσημος και
στους αλλόθρησκους Χριστός θα καταφέρει να προστατέψει αυτούς τους
μουσουλμάνους από τα πυρά των πατριωτών του, ας τους πούμε έτσι. Διότι κι
εκείνος ήταν παιδί του Ισραήλ και ως υιός του ισραηλινού Θεού εθεωρήθη
Μεσσίας, ο δε Αλλάχ είναι κι αυτός παραλλαγή στο ίδιο θέμα, του μοναδικού
Πατέρα, με προφήτες τους Εβραίους και τους Χριστιανούς. Οι τρεις θρησκείες
τέμνονται στον χώρο που θεωρείται τόπος της γέννησης του Ιησού, αλλά αυτό δεν
εμποδίζει τη συνέχιση της πολιορκίας. Στο όνομα των θρησκειών ο πόλεμος
γίνεται πιο σκληρός και πιο άπονος, λαχάνιασαν οι ιερείς εκατέρωθεν να θάβουν.
Οι θρησκείες οι πνευματικές, οι πιο προωθημένες, μοιάζουν ξαφνικά μ’ εκείνα τα
εξαφανισμένα είδωλα, εκείνα τα μορφάζοντα αγάλματα που ζητούσαν ανθρωποθυσίες
στις προϊστορικές εποχές. Τα θύματα δεν έχουν όνομα, ένα ματωμένο κεφάλι με
μαντίλι έδειχνε η χθεσινή φωτογραφία, ένα κεντημένο φόρεμα, έναν ώμο γερμένο,
στρατιώτες πάνοπλους και φοβισμένους στην άδεια πόλη. Εικόνες αλλιώτικες,
βήματα καινούργια στη μυθική πολίχνη, γεμάτα από την αδυναμία των ανθρώπων
στις πιο άθλιες, στις πιο φριχτές τους στιγμές.