Το δράμα μέσα από τα μάτια τους Κανείς δεν κυκλοφορεί στον δρόμο

Ένας πατέρας προσπαθεί να καταλάβει πώς η κόρη του έγινε καμικάζι. Ένας
Βρετανός δημοσιογράφος περιγράφει σκηνές καταστροφής και αυταρχισμού έξω από
το πολιορκημένο αρχηγείο του Αραφάτ. Δύο κάτοικοι της πόλης – μια Ελληνίδα και
ένας Παλαιστίνιος – μιλούν στα «ΝΕΑ» για την οσμή της βίας και τη σιωπή του
θανάτου. Το αδιέξοδο είναι απόλυτο, οι προοπτικές ζοφερές.

Ραμάλα

Ο Δράκουλας. Χαμογελαστός ο Σαρόν, αντίθετα με τον θλιμμένο Πέρες στην αφίσσα της Ισραηλινής που διαδηλώνει υπέρ της ειρήνης

«Καπνός, φωτιά, ο αχός των εκρήξεων και η σιωπή του θανάτου. Αυτή είναι η
εικόνα που παρουσιάζει αυτήν τη στιγμή η Ραμάλα. Το Εμπορικό Επιμελητήριο έχει
καεί, το δημαρχείο έχει βομβαρδιστεί, όλα τα κτίρια που στεγάζουν μη
κυβερνητικές οργανώσεις τελούν υπό κατάληψη, οι Ισραηλινοί στρατιώτες έχουν
αδειάσει ακόμα και τα σούπερ μάρκετ από τα τρόφιμα. Κανείς δεν κυκλοφορεί στον
δρόμο. Η παλαιά Ραμάλα και το κέντρο της Ραμάλα έχουν ερημωθεί. Οι φήμες
θέλουν τους Ισραηλινούς να πηγαίνουν πόρτα-πόρτα, να ψάχνουν σπίτι-σπίτι και
να εκτελούν επιτόπου όποιον βρουν ντυμένο με στρατιωτικά. Φοβάμαι πως όταν
ηρεμήσουν τα πράγματα και καταλαγιάσει η σκόνη, θα ανακαλυφθούν πολλά πτώματα,
πολλά εγκλήματα που παραμένουν ανώνυμα εξαιτίας της βιαίας απομάκρυνσης των
δημοσιογράφων. Το ηθικό των Παλαιστινίων, ωστόσο, έχει ενισχυθεί. Ο Αριέλ
Σαρόν πίστευε ότι κλείνοντας τον Αραφάτ σε ένα δωμάτιο θα τον εξευτέλιζε, θα
τον αποδυνάμωνε. Είναι ενδεικτικό της αλαζονείας του. Διότι σήμερα, ακόμα και
οι Παλαιστίνιοι που δεν ήταν με το πλευρό του ηγέτη τους, τάσσονται ολόψυχα
στο πλευρό του. Όλοι δηλώνουν έτοιμοι να θυσιαστούν. Όσο ο Αραφάτ παραμένει
ζωντανός δίνεται πίστωση χρόνου υπέρ της ειρήνης. Αν ο Αραφάτ πεθάνει, θα
πυροδοτηθεί μια έκρηξη δίχως γυρισμό. Αν η διεθνής κοινότητα παραμείνει
αδρανής, ο κύκλος της βίας θα καταλήξει στην καταστροφή.

Η Μαργαρίτα Καπετανέα είναι πρόεδρος του Συνδέσμου Ελληνίδων