Άγρια… κατοικίδια

«Αν δείτε στον ύπνο σας καγκουρό, σημαίνει ότι με την καλή στρατηγική σας
θα φέρετε σε μειονεκτική θέση τους εχθρούς που σας επικρίνουν», γράφει ο
ονειροκρίτης.

Αν το δείτε όμως στον… ξύπνιο σας να κυκλοφορεί στους δρόμους της Αθήνας,
σημαίνει ή ότι το… έσκασε από ένα pet shop, όπως συνέβη τις προάλλες, ή ότι
δραπέτευσε από το κτήμα κάποιου ιδιώτη που το έχει φέρει στην Ελλάδα.

Προς το παρόν, τα καγκουρό στην Ελλάδα δεν είναι πολλά – αφού είναι λίγοι
αυτοί που διαθέτουν μεγάλους χώρους για να τα φιλοξενήσουν – αποτελούν, όμως,
ένα μικρό κομμάτι της μόδας που έχει αναπτυχθεί τελευταία και στη χώρα μας και
η οποία υπαγορεύει φίδια, ταραντούλες, ιγκουάνα, μαϊμούδες, να συμβιώνουν μαζί
με ανθρώπους στα διαμερίσματα.

Σε αντίθεση με τα καγκουρό, πάντως, τα στατιστικά του υπουργείου Γεωργίας
δείχνουν ότι κάθε χρόνο μια… μικρή ζούγκλα «μεταναστεύει» στην Ελλάδα.
Εκατοντάδες ερπετά, ανάμεσά τους πύθωνες, κροκόδειλοι, ιγκουάνα, χιλιάδες
εξωτικά πτηνά αλλά και θηλαστικά εισάγονται στη χώρα μας. Το 1999 ήρθαν στην
Ελλάδα 1.591 ερπετά, 5.555 θηλαστικά και 27.708 πτηνά, ενώ το 2000 μπήκαν
2.775 ερπετά, 21.832 πτηνά και 587 θηλαστικά. Τα περισσότερα απ’ αυτά
εισάγονται για εμπορικούς σκοπούς. Μπαίνουν στις βιτρίνες των pet shops για να
πουληθούν και ύστερα στριμώχνονται στα διαμερίσματα.

«Τα ιγκουάνα, τα μαϊμουδάκια και τα φίδια προσελκύουν το μεγαλύτερο ενδιαφέρον
του κοινού», λέει η ιδιοκτήτρια pet shop κ. Δέσποινα Σαριτζόγλου. «Ειδικά
φέτος, έχει αυξηθεί σημαντικά η ζήτηση για ιγκουάνα εξαιτίας της προβολής τους
από μία ελληνική τηλεοπτική σειρά. Δεν περνάει ημέρα που να μη μας ζητήσουν
3-4 άτομα ένα ιγκουάνα».

Το εμπόριο τέτοιων ειδών μόνο κακό κάνει στα ζώα, ενώ συμβάλλει και στην
οικολογική ανισορροπία, υποστηρίζουν από την πλευρά τους οι φιλοζωικές
οργανώσεις. «Δεν είναι ό,τι καλύτερο για ένα ζώο να ζει μακριά από το φυσικό
του περιβάλλον και να γίνεται κατοικίδιο», τονίζει η κ. Αλεξάνδρα Χαΐνη από
την οργάνωση WWF Ελλάς. Από την πλευρά του, ο διευθυντής του Ελληνικού Κέντρου
Περίθαλψης Αγρίων Ζώων και Πουλιών (ΕΚΠΑΖΠ) κ. Φίλιππος Δραγούμης λέει ότι
τόσο οι συνθήκες μεταφοράς των ζώων όσο και οι συνθήκες στα pet shops είναι
απαράδεκτες. «Τα ζώα έρχονται σε μέρη όπου δεν μπορούν να ζήσουν. Στη χώρα
μας, εξάλλου, δεν υπάρχουν κτηνίατροι γι’ αυτά τα ζώα. Αρρωσταίνουν και ο
κόσμος δεν ξέρει πώς να τα φροντίσει. Δεν είναι ζώα της ελληνικής πανίδας και
δημιουργούν προβλήματα».

Το ΕΚΠΑΖΠ πολλές φορές έχει κληθεί να βοηθήσει ιδιοκτήτες… κροκόδειλων ή
φιδιών που έχασαν το… κατοικίδιό τους, αλλά και τους ανυποψίαστους γείτονές
τους που ξαφνικά βρέθηκαν με έναν βόα μέσα στο μπάνιο τους! Στις εγκαταστάσεις
του ΕΚΠΑΖΠ φιλοξενούνται περίπου 40 τέτοια ζώα, που βρέθηκαν παρατημένα στους
δρόμους της… αθηναϊκής «ζούγκλας».

Ανάμεσα σ’ αυτά προστίθεται και το γεγονός ότι στη χώρα μας μπαίνουν ζώα χωρίς
να διαθέτουν και τις δύο απαιτούμενες άδειες εξαγωγής και εισαγωγής, όπως
ορίζει η διεθνής σύμβαση cites για τα απειλούμενα και υπό εξαφάνιση ζώα. Τις
περισσότερες φορές, από άγνοια, οι τελωνειακοί υπάλληλοι επιτρέπουν να περνούν
τα ζώα έχοντας μόνο την άδεια εξαγωγής. Αυτό σημαίνει ότι η διακίνησή τους
είναι παράνομη, σύμφωνα με τη σύμβαση, και ότι τα ζώα θα πρέπει να κατασχεθούν
και οι ιδιοκτήτες τους να διωχθούν. Την ίδια στιγμή, ο έλεγχος των
επιχειρήσεων που διακινούν τέτοια ζώα αποδεικνύεται δύσκολος, αφού οι
υπηρεσίες του υπουργείου διαθέτουν στοιχεία μόνο για 8 εμπόρους, ενώ δεν έχει
προχωρήσει η δημιουργία μητρώου επιχειρήσεων.

14 χρόνια «φυλακή» σε έναν κροκόδειλο

Για τις φιλοζωικές οργανώσεις πρόβλημα αποτελεί όχι μόνο το εμπόριο των άγριων
ζώων και η ανεξέλεγκτη είσοδός τους στη χώρα μας, αλλά και η συχνή εγκατάλειψή
τους από τους ιδιοκτήτες τους.

Κάπως έτσι γέμισε το ενυδρείο του Δήμου Αλίμου στον Άγιο Κοσμά, το οποίο
σύντομα αναμένεται να λειτουργήσει σε νέο, μεγαλύτερο χώρο λόγω των έργων για
το 2004.

Εδώ και 14 χρόνια ένας κροκόδειλος περνάει δύσκολες ημέρες μέσα στη
μικροσκοπική -για το μέγεθός του -και σκοτεινή στέρνα του ενυδρείου. «Τον
έφερε από την Αφρική, πιθανότατα από την περιοχή του Νείλου, ένας ιδιώτης και
τελικά τον δώρισε», λέει ο συντηρητής του ενυδρείου κ. Αντώνης Τζιτζής, για
τον 3,60 μέτρα και βάρους 200 κιλά κροκόδειλο, τον οποίο φροντίζει όλα αυτά τα
χρόνια. «Τότε ήταν μόλις 40-50 εκατοστά. Δεν διέφερε από μία σαύρα».

Χρόνο με τον χρόνο όμως το αφρικανικό κροκοδειλάκι μεγάλωνε. «Στην αρχή η
στέρνα όπου τον είχαμε βάλει του έφτανε και του περίσσευε», θυμάται ο Αντώνης.
Σήμερα όμως κινείται με δυσκολία. Και αντί για την άπλα του Νείλου
στριμώχνεται στα νερά του ενυδρείου που διατηρούνται συνεχώς σε θερμοκρασία
26-28 βαθμούς Κελσίου.

Μοναδική συντροφιά του κροκόδειλου είναι ο κ. Τζιτζής. Μόνο απ’ αυτόν δέχεται
να φάει. «Αν την ώρα που τον ταΐζω βρίσκεται κάποιος άλλος μπροστά όχι μόνο
δεν τρώει, αλλά μένει νηστικός για ημέρες. Ακόμα και όταν φεύγω με άδεια δεν
υπάρχει περίπτωση να δεχθεί τροφή (συνήθως μεγάλες ποσότητες κοτόπουλου,
συκωτιών ή σαρδέλες) από τον συνάδελφό μου που μένει στο πόστο μου. Είναι θέμα
εμπιστοσύνης ή ποιος ξέρει… η αιχμαλωσία τού έχει δημιουργήσει ιδιοτροπίες.

Εκτός από τον κροκόδειλο, στο ενυδρείο υπάρχουν χελώνες και ψάρια. Πολλά απ’
αυτά τα έφερνε ο κόσμος που έφευγε για διακοπές το καλοκαίρι επειδή δεν ήξερε
πού να τα αφήσει. Αρκετοί διαπίστωναν ότι το μικρό χελωνάκι που είχαν αγοράσει
έγινε ξαφνικά μεγάλη χελώνα και πλέον δεν χωρούσε στο σπίτι τους!