Η οργή δεν θα σβήσει εύκολα

Όταν ένας ολόκληρος λαός βράζει από οργή, τότε γίνεται ένας επικίνδυνος
εχθρός. Όταν αυτή η οργή φωλιάζει στις καρδιές εκατομμυρίων ανθρώπων, δεν
μπορεί να σβηστεί με το πάτημα ενός κουμπιού. Όταν τα τανκς εισβάλλουν ξέφρενα
στο κέντρο μιας πόλης, όταν σκοτώνουν αδιακρίτως, όταν σπέρνουν τον πανικό
στον πληθυσμό, τότε φουντώνουν αυτή την οργή. Όταν στρατιώτες γκρεμίζουν τους
τοίχους των σπιτιών, λεηλατούν τα υπάρχοντα των ενοίκων τους και καταστρέφουν
τους κόπους μιας ζωής, τότε προκαλούν αυτή την οργή. Τότε οι βομβιστές
αυτοκτονίας αναλαμβάνουν να πάρουν εκδίκηση, με τις ευλογίες ενός ολόκληρου
λαού, που χαίρεται για κάθε νεκρό Ισραηλινό.

Όποιος πιστεύει ότι ο Γιάσερ Αραφάτ μπορεί να πατήσει ένα κουμπί και να τα
σταματήσει όλα αυτά, ζει σε έναν ονειρικό κόσμο. Ο Αραφάτ είναι ένας λαοφιλής
ηγέτης, σήμερα όσο ποτέ άλλοτε, αλλά όταν ο λαός του βράζει από οργή, δεν
μπορεί να κάνει τίποτα για να τον σταματήσει. Αυτή η οργή μπορεί να υποχωρήσει
σιγά σιγά, μόνο όταν αυτός ο λαός πειστεί πως η τιμή του έχει αποκατασταθεί
και πως η ελευθερία του είναι εγγυημένη. Τόσο οι Αμερικανοί όσο και οι
Ισραηλινοί πολιτικοί δεν καταλαβαίνουν τι κάνουν. Καλύτερα λοιπόν να σωπάσουν,
αφού κάθε νέα ταπείνωση των Παλαιστινίων κοστίζει δεκάδες ισραηλινές ζωές.

Το άρθρο του Uri Avnery, που είναι επικεφαλής του ισραηλινού
ειρηνιστικού κινήματος Gush Shalom, δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Χέραλντ Τρίμπιουν».