ΡΙΠΕΣ Η ευθανασία

ΜΠΟΡΕΙ πολλούς να σοκάρει και άλλους να ικανοποιεί. Χωρίς αμφιβολία
όμως η απόφαση του Ανώτατου Βρετανικού Δικαστηρίου να επιτρέψει την
ευθανασία…

ΑΣΘΕΝΟΥΣ που ζει παράλυτη με μηχανική υποστήριξη και για την οποία η
ιατρική επιστήμη έχει αποφανθεί ότι δεν υπάρχει ελπίδα θεραπείας…

ΑΠΟΤΕΛΕΙ μια εξαιρετικά σημαντική τομή που δεν είναι όμως απαλλαγμένη
κινδύνων.

ΓΙΑΤΙ μπορεί πράγματι για πολλούς ασθενείς η ζωή να μην έχει νόημα όταν
στερούνται ακόμα και των στοιχειωδών τους λειτουργιών…

ΟΜΩΣ υπάρχουν πάντοτε σοβαρά περιθώρια λάθους ή ακόμα και εκμετάλλευσης
της βιολογικής και ψυχολογικής τους αδυναμίας.

ΤΟ θέμα δεν είναι ασφαλώς καινούργιο, αλλά μέχρι τώρα η διεξοδική
συζήτησή του έχει σκοντάψει σε δοξασίες και προκαταλήψεις…

ΜΕ αποτέλεσμα να μην υπάρξουν τα περιθώρια νηφάλιου και ολοκληρωμένου
διαλόγου…

ΠΑΡΑ το γεγονός ότι αποτελεί κοινό μυστικό πως η ευθανασία γίνεται
πολλές φορές χωρίς νομική κάλυψη και χωρίς να γίνεται γνωστή.

ΣΕ εποχές που η έννοια της ανθρώπινης ελευθερίας και της αξιοπρέπειας
έχουν καταστεί απόλυτο δικαίωμα των πολιτών…

ΕΙΝΑΙ καιρός οι σύγχρονες κοινωνίες, με τους φορείς και τους
εκπροσώπους τους…

ΝΑ μελετήσουν εις βάθος το θέμα και να το αντιμετωπίσουν στις
πραγματικές διαστάσεις του, υιοθετώντας τις λύσεις που η επιστήμη και οι
καιροί επιτάσσουν.

ΤΟ πρόβλημα είναι υπαρκτό, έχει τεθεί και δεν έχει νόημα να
παριστάνουμε ότι το αγνοούμε.